خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

غزلیات

جهان ملک خاتون » دیوان اشعار » غزلیات

شمارهٔ ۱ : نه توان پیشِ تو آمد نه تو آیی بر ما

شمارهٔ ۲ : ای گوهر لطافت و ای منبع صفا

شمارهٔ ۳ : دلبرا تا کی مرا داری ز وصل خود جدا

شمارهٔ ۴ : من دلداده ندارم به غم عشق دوا

شمارهٔ ۵ : تو سر بر من گران داری نگارا

شمارهٔ ۶ : رحمی بکن آخر به من خسته خدا را

شمارهٔ ۷ : ز دل کردی فراموشم تو یارا

شمارهٔ ۸ : اسباب جهان نیست میسّر دل ما را

شمارهٔ ۹ : مستغرق بحر غم عشقیم نگارا

شمارهٔ ۱۰ : بسیار بگفتم دل دیوانهٔ خود را

شمارهٔ ۱۱ : مرا ز دیده و دل دور کرد یار چرا

شمارهٔ ۱۲ : دیده در آب روان و لب کشتست مرا

شمارهٔ ۱۳ : تا که دل مایل آن سرو روانست مرا

شمارهٔ ۱۴ : ای به روی تو دیده باز مرا

شمارهٔ ۱۵ : گر چه کردی تو به یک بار فراموش مرا

شمارهٔ ۱۶ : از چه می‌داری نگارینا بدین زاری مرا

شمارهٔ ۱۷ : بر مثال نامه بر خود چند پیچانی مرا

شمارهٔ ۱۸ : اوصاف تو کردیم همه ورد زبان را

شمارهٔ ۱۹ : فدا کردم به غم‌های تو جان را

شمارهٔ ۲۰ : به دوش برمفکن آن دو زلف مشکین را

شمارهٔ ۲۱ : نیست نظر به سوی کس جز رخ دوست دیده را

شمارهٔ ۲۲ : ای رخت آیینهٔ لطف خدا

شمارهٔ ۲۳ : گفتم آن ترک جفا جو نکند هیچ وفا

شمارهٔ ۲۴ : این جهانِ بی‌وفا با کس نکرده‌ست او وفا

شمارهٔ ۲۵ : دلبرا تا کی زنی بر جان ما تیغ جفا؟

شمارهٔ ۲۶ : همیشه میل نگارم بود به سوی جفا

شمارهٔ ۲۷ : ناگهان از در درآمد آن بت سرمست ما

شمارهٔ ۲۸ : ای باد صبحدم چه خبر از نگار ما

شمارهٔ ۲۹ : بشکست چشم مست تو جانا خمار ما

شمارهٔ ۳۰ : در باغ، گل نماند و برفت از دیار ما

شمارهٔ ۳۱ : گر آیی تنگ یک شب در بر ما

شمارهٔ ۳۲ : اگر اقبال باشد یاور ما

شمارهٔ ۳۳ : ما سر نهاده‌ایم به پایش بگو صبا

شمارهٔ ۳۴ : مرا که فرض شد از جان و دل دعای شما

شمارهٔ ۳۵ : کسی که مهر رخت را سرشت با گِل ما

شمارهٔ ۳۶ : نشست بار فراقی چو کوه بر دل ما

شمارهٔ ۳۷ : دُرد دردت تا به کی نوشیم ما

شمارهٔ ۳۸ : تا تو از لب کرده‌ای درمان ما

شمارهٔ ۳۹ : دردمندم از لب لعلت بده درمان ما

شمارهٔ ۴۰ : آه و صد آه از جفای چرخ بی سامان ما

شمارهٔ ۴۱ : آتشی از رخ چرا افکنده‌ای در جان ما

شمارهٔ ۴۲ : درون دیده نشستی و دل شُدَت ماوا

شمارهٔ ۴۳ : صبا چه گفت ز دلدار خشم رفتهٔ ما

شمارهٔ ۴۴ : جز شب وصل تو جانا که کند چارهٔ ما

شمارهٔ ۴۵ : عشقبازی‌ست کنون با رخ تو پیشهٔ ما

شمارهٔ ۴۶ : دلبر سنگ دلِ شوخِ جفاپیشهٔ ما

شمارهٔ ۴۷ : افتاده در دلم ز دو زلف تو تاب‌ها

شمارهٔ ۴۸ : صبر می باید دلا در کارها

شمارهٔ ۴۹ : ای عارض زیبای تو خندیده بر گلزارها

شمارهٔ ۵۰ : قد تو سر کشد از جمله سرو بستان‌ها

شمارهٔ ۵۱ : دلم ز دست فراقت به جان رسید بیا

شمارهٔ ۵۲ : صنما سنگ دلا سرو قدا مه رویا

شمارهٔ ۵۳ : ای خجل از شرم رویت آفتاب

شمارهٔ ۵۴ : ای ز رویت خیره چشم آفتاب

شمارهٔ ۵۵ : ای دیده گشته در غم هجر تو چون شراب

شمارهٔ ۵۶ : در ما فکنده‌ای چو سر زلف خویش تاب

شمارهٔ ۵۷ : بی دولت وصال دلم چون جهان خراب

شمارهٔ ۵۸ : آن ماه اگر فرو کشد از روی خود نقاب

شمارهٔ ۵۹ : چه خوش باشد شبی تا روز مهتاب

شمارهٔ ۶۰ : دوش روی یار می‌دیدم به خواب

شمارهٔ ۶۱ : ای عزیزان تا به کی باشد ز غم حالم خراب

شمارهٔ ۶۲ : تا تو بر رخ داده‌ای از زلف تاب

شمارهٔ ۶۳ : بیش از این سر ز من بی دل و بیهوش متاب

شمارهٔ ۶۴ : چون غنیمت بود شب مهتاب

شمارهٔ ۶۵ : بیا بنشین مرو در خواب امشب

شمارهٔ ۶۶ : بخت رمیدهٔ ما چون یار ماست امشب

شمارهٔ ۶۷ : چون مرا هر دو جهان از تو به کامست امشب

شمارهٔ ۶۸ : نیاری چرا یاد ما ای حبیب

شمارهٔ ۶۹ : جان اگر هست یقین درخورت ای آب حیات

شمارهٔ ۷۰ : بگویمت سخنی ای نگار چون بالات

شمارهٔ ۷۱ : چو در فراق تو یک دم نمی‌توانم ساخت

شمارهٔ ۷۲ : دل رفت از بر من و زلفش مقام ساخت

شمارهٔ ۷۳ : در این زمانهٔ دون نیست حق دید و شناخت

شمارهٔ ۷۴ : مرا به دولت وصل تو گر رساند بخت

شمارهٔ ۷۵ : پیکان واقعات دلم را به غم بدوخت

شمارهٔ ۷۶ : در غم عشقت دل تنگم بسوخت

شمارهٔ ۷۷ : تا مهر رخ تو دل برانگیخت

شمارهٔ ۷۸ : دل از دوران گیتی شاد بادت

شمارهٔ ۷۹ : ای بر دل من مهر تو هر لحظه زیادت

شمارهٔ ۸۰ : آزاد سرو بستان! از جان شدیم بندت

شمارهٔ ۸۱ : سرو بستان خجل ز رفتارت

شمارهٔ ۸۲ : چند از جان کشم به دل بارت

شمارهٔ ۸۳ : تا که سرو قدت به پا برخاست

شمارهٔ ۸۴ : صبحدم نکهت صبا برخاست

شمارهٔ ۸۵ : بیا که پیک نظر می‌دوانم از چپ و راست

شمارهٔ ۸۶ : آن سرو که می‌رود چنین راست

شمارهٔ ۸۷ : به سروی ماند آن بالای او راست

شمارهٔ ۸۸ : بر منت ای دل و دین این همه بیداد چراست

شمارهٔ ۸۹ : چه جان باشد که جانانش نه پیداست

شمارهٔ ۹۰ : خوشا بادی که از کوی تو برخاست

شمارهٔ ۹۱ : آن باد بهار بین که برخاست

شمارهٔ ۹۲ : کدام سرو به بالای دوست ماند راست

شمارهٔ ۹۳ : تا قامت او به باغ برخاست

شمارهٔ ۹۴ : سرو در باغ به بالای تو می‌ماند راست

شمارهٔ ۹۵ : ای سرو چمن چو قامتت راست

شمارهٔ ۹۶ : ز هوای سر زلف تو، دلم پر سوداست

شمارهٔ ۹۷ : آن نگار بی وفا گر یار ماست

شمارهٔ ۹۸ : آن سرو ناز رسته که اندر کنار ماست

شمارهٔ ۹۹ : بوی شکنج زلف تو تا در دماغ ماست

شمارهٔ ۱۰۰ : آن قد چون نارون بنگر که از بستان ماست

شمارهٔ ۱۰۱ : آن سرو راستی مگر از بوستان ماست

شمارهٔ ۱۰۲ : درد دل دارم همانا وصل او درمان ماست

شمارهٔ ۱۰۳ : آنکه درمان برنتابد درد بی درمان ماست

شمارهٔ ۱۰۴ : بخشد گناه بنده که او پادشاه ماست

شمارهٔ ۱۰۵ : داری دلا خبر تو که دردش دوای ماست

شمارهٔ ۱۰۶ : ما را ز قد سرو تو ای دوست ثمرهاست

شمارهٔ ۱۰۷ : هرکه را نیست ز جانان خبری بی خبر است

شمارهٔ ۱۰۸ : هر زمان بار جهان بر دل ما بیشتر است

شمارهٔ ۱۰۹ : مرا دایم خیالت در ضمیر است

شمارهٔ ۱۱۰ : مانی قدرت او در دو جهان نقّاش است

شمارهٔ ۱۱۱ : مرا غمی که ز عشق تو بر دل ریش است

شمارهٔ ۱۱۲ : بصرم دیدهٔ جهان بین است

شمارهٔ ۱۱۳ : سعادت یار و دولت همنشین است

شمارهٔ ۱۱۴ : ترا با ما بگو جانا چه کین است

شمارهٔ ۱۱۵ : آن سرو بین که بر لب جوی ایستاده است

شمارهٔ ۱۱۶ : جانا دو ابروی تو هلالی خمیده است

شمارهٔ ۱۱۷ : پشت دلم ز بار فراقت خمیده است

شمارهٔ ۱۱۸ : دل من از غم عشقت خرابست

شمارهٔ ۱۱۹ : به تابستان خوشی در ماهتابست

شمارهٔ ۱۲۰ : آن چه زلفست که از آتش دل در تابست

شمارهٔ ۱۲۱ : دل مسکین مرا خار جفای تو بخست

شمارهٔ ۱۲۲ : عجبست از نگار ما عجبست

شمارهٔ ۱۲۳ : ای دیده در دو دیده جانم خیال تست

شمارهٔ ۱۲۴ : ای دیده، دل به خون جگر رهنمای تست

شمارهٔ ۱۲۵ : سالها تا در سرم سودای تست

شمارهٔ ۱۲۶ : میان دو دیده مرا جای تست

شمارهٔ ۱۲۷ : مرا سریست که بی باده نیک سرمستست

شمارهٔ ۱۲۸ : داغ فراقت دل من سوخته‌ست

شمارهٔ ۱۲۹ : دلم دیده به رویی خوب بسته‌ست

شمارهٔ ۱۳۰ : جز خیال رخ تو در دل ما ننشسته‌ست

شمارهٔ ۱۳۱ : آن سروناز بین که چه خوش راست قامتست

شمارهٔ ۱۳۲ : فریاد و درد ما ز غمت بی نهایتست

شمارهٔ ۱۳۳ : شوقم به روی دلبر خود بی نهایتست

شمارهٔ ۱۳۴ : ای نور هر دو دیده جفا را نهایتست

شمارهٔ ۱۳۵ : به دل چو سنگدلانی به مهربانی سُست

شمارهٔ ۱۳۶ : دل ربایی دلبری داریم چست

شمارهٔ ۱۳۷ : بتا تا مهر روی تو دلم با مهربانی جست

شمارهٔ ۱۳۸ : تا دلم با غم روی تو به شادی بنشست

شمارهٔ ۱۳۹ : دو دیده تا که دلم دیده در جمال تو بست

شمارهٔ ۱۴۰ : بختم دو دیده بر سر زلفین یار بست

شمارهٔ ۱۴۱ : چشم چون بادام تو مادام مست و سرخَوشست

شمارهٔ ۱۴۲ : مرا گویی که عشقت سر نبشتست

شمارهٔ ۱۴۳ : سرو از قد و قامت تو پَستست

شمارهٔ ۱۴۴ : در چشم ما خیال سهی سرو بس خوشست

شمارهٔ ۱۴۵ : سر به سر کار جهان گر تو بدانی هیچست

شمارهٔ ۱۴۶ : صبرم از روی تو ای دلبر فتّان تلخست

شمارهٔ ۱۴۷ : بدار ای نازنین یار از جفا دست

شمارهٔ ۱۴۸ : بشد عمری که دارم بر خدا دست

شمارهٔ ۱۴۹ : تا مرا دیده بر آن زهره جبین افتاده‌ست

شمارهٔ ۱۵۰ : دوشم گرفت از سر مستی نگار دست

شمارهٔ ۱۵۱ : چو شوق روی تو بِربودم اختیار از دست

شمارهٔ ۱۵۲ : دلم بربود و درمان نیست در دست

شمارهٔ ۱۵۳ : دلم ز درد فراقش فغان برآورده‌ست

شمارهٔ ۱۵۴ : غم عشق تو مرا باز به جان آورده‌ست

شمارهٔ ۱۵۵ : دل من با غم عشق تو چنان خو کرده‌ست

شمارهٔ ۱۵۶ : تا مرا دیده ز دیدار تو مهجور شده‌ست

شمارهٔ ۱۵۷ : تو را گیسو نگارا چون کمندست

شمارهٔ ۱۵۸ : مرا رخسار مهرویی پسندست

شمارهٔ ۱۵۹ : مرغ جانم به سر کوی بتی در بندست

شمارهٔ ۱۶۰ : سهی سرو مرا بالا بلندست

شمارهٔ ۱۶۱ : سهی سرو مرا بالا بلندست

شمارهٔ ۱۶۲ : که آن لعل لب نوشین گزیده‌ست

شمارهٔ ۱۶۳ : عیدیست مبارک که کس آن عید ندیده‌ست

شمارهٔ ۱۶۴ : بیا که بی رخ خوبت مرا به دل بارست

شمارهٔ ۱۶۵ : جهانی سر به سر چون نوبهارست

شمارهٔ ۱۶۶ : شراب هجر تو بسیار خوردم

شمارهٔ ۱۶۷ : چو زلف تو جهان بس بی قرارست

شمارهٔ ۱۶۸ : نمی‌دانم دلم باری به درد او گرفتارست

شمارهٔ ۱۶۹ : دلم وصال تو را از جهان طلب کارست

شمارهٔ ۱۷۰ : از زلف خودم بویی بر دست صبا بفرست

شمارهٔ ۱۷۱ : از لطف خویش درد دلم را دوا فرست

شمارهٔ ۱۷۲ : امشبی حال وضع ما دگرست

شمارهٔ ۱۷۳ : ما را به درد عشق تو درمان نه درخورست

شمارهٔ ۱۷۴ : ما را به رخ خوب تو ای دوست نیازست

شمارهٔ ۱۷۵ : ما را به قد سرو تو ای دوست نیازست

شمارهٔ ۱۷۶ : بُستان و ماهتاب و لب آب بس خوشست

شمارهٔ ۱۷۷ : سرویست قدّ دلبر و آزاد بس خوشست

شمارهٔ ۱۷۸ : نازنینا به غم عشق تو مردن چه خوشست

شمارهٔ ۱۷۹ : جهان گر سر به سر بستان و باغست

شمارهٔ ۱۸۰ : جهانی بی سر و بی پای عشقست

شمارهٔ ۱۸۱ : روی تو رایت قمر بشکست

شمارهٔ ۱۸۲ : صبا با یار ما گو کایت چه ننگست

شمارهٔ ۱۸۳ : نگارینا تو را با ما اگر صلحست و گر جنگست

شمارهٔ ۱۸۴ : از صبا زلف تو ای دوست پریشان حالست

شمارهٔ ۱۸۵ : چه شبست یارب امشب که خروس صبح لالست

شمارهٔ ۱۸۶ : کارم بشد از دست ندانم که چه حالست

شمارهٔ ۱۸۷ : مهر از آن دلبر گسستن مشکلست

شمارهٔ ۱۸۸ : ترک وصل یار گفتن مشکلست

شمارهٔ ۱۸۹ : پیش رخسار چو خورشید تو مردن سهلست

شمارهٔ ۱۹۰ : از وصل مرا جهان به کامست

شمارهٔ ۱۹۱ : دل من در سر زلفت به دامست

شمارهٔ ۱۹۲ : صبوح روی تو بر ما دوامست

شمارهٔ ۱۹۳ : چمن بی بلبل و بی گل حرامست

شمارهٔ ۱۹۴ : در سینهٔ من مهر تو ای ماه تمامست

شمارهٔ ۱۹۵ : رخ زیباش مهتابی تمامست

شمارهٔ ۱۹۶ : نگارا روی تو ماهی تمامست

شمارهٔ ۱۹۷ : دلا در جهان شادمانی کمست

شمارهٔ ۱۹۸ : مرا عشق رخت یاری قدیمست

شمارهٔ ۱۹۹ : ای یار دلم را غم تو یار قدیمست

شمارهٔ ۲۰۰ : حال دلم چه پرسی سرگشته در جهانست

شمارهٔ ۲۰۱ : لطف جان بخش تو امّید گنهکاران است

شمارهٔ ۲۰۲ : تو را قامت چو سرو بوستانست

شمارهٔ ۲۰۳ : بتی کاو بس عجب شیرین زبانست

شمارهٔ ۲۰۴ : بنای خاطر ما از غم تو ویرانست

شمارهٔ ۲۰۵ : اوصاف جمال تو مرا ورد زبانست

شمارهٔ ۲۰۶ : دیگر دلم از دست تو فریاد زنانست

شمارهٔ ۲۰۷ : گفتم به چمن قامت آن سرو روانست

شمارهٔ ۲۰۸ : دیده‌ام در رخ جان پرور تو حیرانست

شمارهٔ ۲۰۹ : در وقت خزان بین که چه خوش رنگِ رزانست

شمارهٔ ۲۱۰ : چو زلف دوست دلم دایماً پریشانست

شمارهٔ ۲۱۱ : بیا که آتش عشقم ز هجر در جانست

شمارهٔ ۲۱۲ : سر من در غم سودای تو بی سامانست

شمارهٔ ۲۱۳ : آن روی نگویند مگر صورت جانست

شمارهٔ ۲۱۴ : مرا تا در تنم پیوند جانست

شمارهٔ ۲۱۵ : چون دیده به دیدار تو مشتاق ز جانست

شمارهٔ ۲۱۶ : می‌دهم جانی به عشقش تا مرا جان در تنست

شمارهٔ ۲۱۷ : بخت سرگشته‌ام نه یار منست

شمارهٔ ۲۱۸ : آتشی کز غم هجران تو بر جان منست

شمارهٔ ۲۱۹ : فاش شد در دو جهان کاو به جهان یار منست

شمارهٔ ۲۲۰ : این رخ دلبند تو ماه تمام منست

شمارهٔ ۲۲۱ : به روز بازپسین و به صبحگاه الست

شمارهٔ ۲۲۲ : دردمندیم و لب لعل تو درمان منست

شمارهٔ ۲۲۳ : درد عشقی که ز هجران تو بر جان منست

شمارهٔ ۲۲۴ : بیا که دیدهٔ ما بی رخ تو پُر خونست

شمارهٔ ۲۲۵ : عشق تو مرا در دل و جان نقش نگینست

شمارهٔ ۲۲۶ : که می‌گوید که چشمش نرگسینست

شمارهٔ ۲۲۷ : به سروی راست ماند قامت دوست

شمارهٔ ۲۲۸ : دردم او داده‌ست و درمانم از اوست

شمارهٔ ۲۲۹ : دل من در خم چوگان دو زلفش چون گوست

شمارهٔ ۲۳۰ - استقبال از سعدی : فراغتیست مرا از جهان و هرچه در اوست

شمارهٔ ۲۳۱ : جانم به لب رسید ز دست جفای دوست

شمارهٔ ۲۳۲ : ای کرده دل ز هر دو جهان آرزوی دوست

شمارهٔ ۲۳۳ : بر امید آنکه بینم روی دوست

شمارهٔ ۲۳۴ : ندانستم که اهلیت گناهست

شمارهٔ ۲۳۵ : خدا بر حال این مسکین گواهست

شمارهٔ ۲۳۶ : عشق را آغاز و انجامیش هست

شمارهٔ ۲۳۷ : ای باد اگرت بر در جانان گذری هست

شمارهٔ ۲۳۸ : گرت ز صحبت ما دلبرا ملالی هست

شمارهٔ ۲۳۹ : تو مپندار که بی لعل تواَم کامی هست

شمارهٔ ۲۴۰ : دلم چون چشم سرمستش کنون در عین خمّاریست

شمارهٔ ۲۴۱ : باز دل را به غم عشق تو خوش بازاریست

شمارهٔ ۲۴۲ : ما را سر و کار با نگاریست

شمارهٔ ۲۴۳ : مقصود جهان از دو جهان وصل نگاریست

شمارهٔ ۲۴۴ : مرا جان پای بند مهر یاریست

شمارهٔ ۲۴۵ : ای بت نامهربان این ستم از بهر چیست

شمارهٔ ۲۴۶ : ای باد صبحدم خبر آن نگار چیست

شمارهٔ ۲۴۷ : ای باد صبحدم خبر آن نگار چیست

شمارهٔ ۲۴۸ : ای جهان این همه درد دل بی پایان چیست

شمارهٔ ۲۴۹ : دل به عشق یار دادم چاره چیست

شمارهٔ ۲۵۰ : ما را به درد عشق تو جز صبر چاره چیست

شمارهٔ ۲۵۱ : در سر هوسم ز عشق بازیست

شمارهٔ ۲۵۲ : بیا که غمزه مستت به عین دلدوزیست

شمارهٔ ۲۵۳ : نظر به روی تو صبحی نشان فیروزیست

شمارهٔ ۲۵۴ : مرا بر در تو سر بندگیست

شمارهٔ ۲۵۵ : هر جا که همچو روی تو در بوستان گلیست

شمارهٔ ۲۵۶ : بلبلا این چمن چه بستانیست

شمارهٔ ۲۵۷ : هرچند دلارام مرا مهر و وفا نیست

شمارهٔ ۲۵۸ : به دردم غیر وصل تو دوا نیست

شمارهٔ ۲۵۹ : جهان را باز ایام جوانیست

شمارهٔ ۲۶۰ : دلم ز روی چو خورشید تو شکیبا نیست

شمارهٔ ۲۶۱ : ترا در دل مگر مهر و وفا نیست

شمارهٔ ۲۶۲ : آخر ز چه رو در دل تو مهر و وفا نیست

شمارهٔ ۲۶۳ : جز بوی سر زلف تو با باد صبا نیست

شمارهٔ ۲۶۴ : جز غم به جهان نصیب ما نیست

شمارهٔ ۲۶۵ : ای دل چو جهان به کام ما نیست

شمارهٔ ۲۶۶ : ما را به غم عشق تو دردست دوا نیست

شمارهٔ ۲۶۷ : در درد تو بر دلم دوا نیست

شمارهٔ ۲۶۸ : هیچ شب نیست که در کوی غمت غوغا نیست

شمارهٔ ۲۶۹ : کدام دیده به دیدار یار بینا نیست

شمارهٔ ۲۷۰ : بی رخ عاشق فریبت در دو چشمم خواب نیست

شمارهٔ ۲۷۱ : دلا با عشق اگر سازی عجب نیست

شمارهٔ ۲۷۲ : بر درد عشق دوست مرا گر طبیب نیست

شمارهٔ ۲۷۳ : ای که پنداری که ما را جز تو یاری هست نیست

شمارهٔ ۲۷۴ : جز غم عشقت نگارا در جهانم هیچ نیست

شمارهٔ ۲۷۵ : در جهان بر جان من جز درد نیست

شمارهٔ ۲۷۶ : در فراقت جز غمم کس یار نیست

شمارهٔ ۲۷۷ : ما را ز درد عشق تو یک دم قرار نیست

شمارهٔ ۲۷۸ : ما را غمی چو شدّت هجران یار نیست

شمارهٔ ۲۷۹ : بازآ که در فراق تو ما را قرار نیست

شمارهٔ ۲۸۰ : ای دل چه چاره چون که جهان پایدار نیست

شمارهٔ ۲۸۱ : دردمند عشق او گشتم مرا تیمار نیست

شمارهٔ ۲۸۲ : هر که دلش با غم ما یار نیست

شمارهٔ ۲۸۳ : از مهر منت به دل اثر نیست

شمارهٔ ۲۸۴ : تو را از حال مسکینان خبر نیست

شمارهٔ ۲۸۵ : مرا در عشقت از عالم خبر نیست

شمارهٔ ۲۸۶ : ما را ز سر کوی غمت راه به در نیست

شمارهٔ ۲۸۷ : مرا به غیر هوای تو، هیچ در سر نیست

شمارهٔ ۲۸۸ : گر بپرسی بندهٔ خود را، ز لطفت دور نیست

شمارهٔ ۲۸۹ : گر ز حال زار مسکینان بپرسی دور نیست

شمارهٔ ۲۹۰ : گر مرا میل تو باشد بی تکلّف دور نیست

شمارهٔ ۲۹۱ : جانا دلم ز روی تو یک دم صبور نیست

شمارهٔ ۲۹۲ : گر مرا به ماه رویت مهر باشد دور نیست

شمارهٔ ۲۹۳ : شوقم به وصل دوست نهایت پذیر نیست

شمارهٔ ۲۹۴ : یک دم مرا ز صحبت جانان گزیر نیست

شمارهٔ ۲۹۵ : دیده ز مهر روی تو یک نفسش گزیر نیست

شمارهٔ ۲۹۶ : مرا جز عشق تو در سر هوس نیست

شمارهٔ ۲۹۷ : تو می دانی که ما را جز تو کس نیست

شمارهٔ ۲۹۸ : دیدم که آن نگار چو بر من وفاش نیست

شمارهٔ ۲۹۹ : به درد ما بجز از وصل تو دوا خوش نیست

شمارهٔ ۳۰۰ : در فراقت جز غمم کس پیش نیست

شمارهٔ ۳۰۱ : گرچه به پای بوس تو ما را مجال نیست

شمارهٔ ۳۰۲ : مرا دلبند و مونس غیر غم نیست

شمارهٔ ۳۰۳ : نگار من به سر عهد خویش محکم نیست

شمارهٔ ۳۰۴ : جز لطف تو جانا به جهان هیچ کسم نیست

شمارهٔ ۳۰۵ : فریاد که جز لطف تو فریادرسم نیست

شمارهٔ ۳۰۶ : مرا به غیر صبا پیش دوست محرم نیست

شمارهٔ ۳۰۷ : چه کنم در شب هجران تو آرامم نیست

شمارهٔ ۳۰۸ : مهربانی ز دلستانم نیست

شمارهٔ ۳۰۹ : درد هجران ز تو نهانم نیست

شمارهٔ ۳۱۰ : دلی کجاست که آن دل سرشته با غم نیست

شمارهٔ ۳۱۱ : الهی شکر و فضلت را کران نیست

شمارهٔ ۳۱۲ : مرا به درد فراق تو هیچ درمان نیست

شمارهٔ ۳۱۳ : هزار محنت و غم چون فراق یاران نیست

شمارهٔ ۳۱۴ : کدام دل که به داغ فراق بریان نیست

شمارهٔ ۳۱۵ : مرا فراق رخ آن نگار ممکن نیست

شمارهٔ ۳۱۶ : چون تماشاگه جان غیر سر کوی تو نیست

شمارهٔ ۳۱۷ : ما را به غیر لطف تو شاها پناه نیست

شمارهٔ ۳۱۸ : نیست دلی کز غم تو خسته نیست

شمارهٔ ۳۱۹ : کیست که جانش ز غمت خسته نیست

شمارهٔ ۳۲۰ : ما را به درد عشق تو جز صبر چاره نیست

شمارهٔ ۳۲۱ : شب نیست کز فراق تو صد جامه پاره نیست

شمارهٔ ۳۲۲ : ساقیا چون گل شکفت از مِیْ پرستی چاره نیست

شمارهٔ ۳۲۳ : بر من خسته ز هجران چه جفاهاست که نیست

شمارهٔ ۳۲۴ : در سر زلف تو ای دوست چه شرهاست که نیست

شمارهٔ ۳۲۵ : مرا در درد عشقت چاره‌ای نیست

شمارهٔ ۳۲۶ : چه کنم چون ز بخت یاری نیست

شمارهٔ ۳۲۷ : مرا ز حضرت تو دوری اختیاری نیست

شمارهٔ ۳۲۸ : مرا درعشق تو خواب و خوری نیست

شمارهٔ ۳۲۹ : از حال پریشان من او را خبری نیست

شمارهٔ ۳۳۰ : از حال پریشان من او را خبری نیست

شمارهٔ ۳۳۱ : مرا در عشق جز درد دلی نیست

شمارهٔ ۳۳۲ : هیچ دلی نیست که در درد دلارامی نیست

شمارهٔ ۳۳۳ : جهان تا هست خالی از غمی نیست

شمارهٔ ۳۳۴ : اگرچه یار مرا هیچ مهربانی نیست

شمارهٔ ۳۳۵ : بیا که بی تو مرا هیچ زندگانی نیست

شمارهٔ ۳۳۶ : آن چه شوریست ز عشق تو که اندر می نیست

شمارهٔ ۳۳۷ : مرا به عشق تو جز ناله‌ای و آهی نیست

شمارهٔ ۳۳۸ : مرا جز درگه لطف تو می‌دانی پناهی نیست

شمارهٔ ۳۳۹ : چرا به سوی من خسته‌ات نگاهی نیست

شمارهٔ ۳۴۰ : دل من در فراق شیداییست

شمارهٔ ۳۴۱ : ماه‌رویا مه رویت چه جهان‌آرایی‌ست

شمارهٔ ۳۴۲ : هوای کوی جانان خوش هواییست

شمارهٔ ۳۴۳ : دل دیوانهٔ من در غم تو شیداییست

شمارهٔ ۳۴۴ : نفس باد صبا بیش معنبر بوییست

شمارهٔ ۳۴۵ : دیدی که آن نگار سر و برگ ما نداشت

شمارهٔ ۳۴۶ : فریاد کان نگار سر و برگ ما نداشت

شمارهٔ ۳۴۷ : دلبر دلم ببرد و غم حال ما نداشت

شمارهٔ ۳۴۸ : نسیم باد بهارست یا هوای بهشت

شمارهٔ ۳۴۹ : دوشم چه بود بی رخت ای دوست سرگذشت

شمارهٔ ۳۵۰ : صبحدم ذوقی ندارد بی تو در بستان گذشت

شمارهٔ ۳۵۱ : پشتم ز غم بار فراق تو دوتا گشت

شمارهٔ ۳۵۲ : ای دل چه کنم چو یار برگشت

شمارهٔ ۳۵۳ : دل فدای لبان چون نوشت

شمارهٔ ۳۵۴ : دلبر چه زود از سر پیمان ما برفت

شمارهٔ ۳۵۵ : راست گویم مُرْوَت از عالم برفت

شمارهٔ ۳۵۶ : ما را چو از نظر قد سرو روان برفت

شمارهٔ ۳۵۷ : تا دلم روی چو ماهت را بدید از دست رفت

شمارهٔ ۳۵۸ : دلا چه چاره که یارم ز دست خواهد رفت

شمارهٔ ۳۵۹ : تا از دو دیده‌ام رخ آن گل عذار رفت

شمارهٔ ۳۶۰ : تا از بر من آن صنم گل عذار رفت

شمارهٔ ۳۶۱ : تا دل سرگشته‌ام چون زلف او سودا گرفت

شمارهٔ ۳۶۲ : ز آتش بیداد که بالا گرفت

شمارهٔ ۳۶۳ : از سر زلفش دلم سودا گرفت

شمارهٔ ۳۶۴ : دو دیده از رخ چون آفتاب آب گرفت

شمارهٔ ۳۶۵ : دستم ز غمت نگار بگرفت

شمارهٔ ۳۶۶ : از بوی گلم دماغ بگرفت

شمارهٔ ۳۶۷ : دلم برفت و سر دست آن نگار گرفت

شمارهٔ ۳۶۸ : فریاد کان نگار دل از مهر برگرفت

شمارهٔ ۳۶۹ : بیا که مملکت دیده‌ام خیال گرفت

شمارهٔ ۳۷۰ : آیینهٔ جمال تو از آه من گرفت

شمارهٔ ۳۷۱ : منم که نقش تواَم هرگز از خیال نرفت

شمارهٔ ۳۷۲ : آن دل نگویمش که در او یاد او نرفت

شمارهٔ ۳۷۳ : بر من خستهٔ هجران چه جفاها که نرفت

شمارهٔ ۳۷۴ : حکایتیست که با کس نمی‌توانم گفت

شمارهٔ ۳۷۵ : یکباره به ترک غم جانان نتوان گفت

شمارهٔ ۳۷۶ : تا چند نالم من در فراقت

شمارهٔ ۳۷۷ : تا کی کشم ای دوست ز خود کرده ندامت

شمارهٔ ۳۷۸ : در عشق تو تا چند کشم بار ملامت

شمارهٔ ۳۷۹ : گرچه سرگشته‌ام ز چوگانت

شمارهٔ ۳۸۰ : کیست آن کس که تو را دید و نشد حیرانت

شمارهٔ ۳۸۱ : ای همچو شب گیسوی تو خون دلم در گردنت

شمارهٔ ۳۸۲ : ناامیدم مکن ز درگاهت

شمارهٔ ۳۸۳ : ای دوست بگو که چیست رایت

شمارهٔ ۳۸۴ : به رویت اشتیاقم بی نهایت

شمارهٔ ۳۸۵ : چرا با ما چنینی بی عنایت

شمارهٔ ۳۸۶ : ای حریم حرم کعبهٔ دلها رویت

شمارهٔ ۳۸۷ : قسم خوردم نگارینا به رویت

شمارهٔ ۳۸۸ : بجز خیال تو در چشم ما نیاید هیچ

شمارهٔ ۳۸۹ : بر دست پیچ آن سر زلفین پیچ پیچ

شمارهٔ ۳۹۰ : چرا به کار من ای جان وفا نکردی هیچ

شمارهٔ ۳۹۱ : کار عالم همه هیچست چو هیچست به هیچ

شمارهٔ ۳۹۲ : بیا لطافت گل را ببین به وقت صبوح

شمارهٔ ۳۹۳ : چه باشد ار تو ز لطفم کنی زمانی شاد

شمارهٔ ۳۹۴ : همه کامیت از عالم روا باد

شمارهٔ ۳۹۵ : دلارام مرا یارب بقا باد

شمارهٔ ۳۹۶ : ای مردمک دیده تا کی کنی این بیداد

شمارهٔ ۳۹۷ : یار ما شبهای تاری بر تو همچون روز باد

شمارهٔ ۳۹۸ : تا جهان باشد به کام پادشه هر روز باد

شمارهٔ ۳۹۹ : از کجا آمد این مبارکباد

شمارهٔ ۴۰۰ : اگر دمی ز تو بویی به من رساند باد

شمارهٔ ۴۰۱ : شبت به صبح سعادت همیشه مقرون باد

شمارهٔ ۴۰۲ : خدایت ناصر و یارت معین باد

شمارهٔ ۴۰۳ : شهریارا جهان به کام تو باد

شمارهٔ ۴۰۴ : تا جهان باشد به کام و رای میرانشاه باد

شمارهٔ ۴۰۵ : ای همچو عید روی تو عیدت خجسته باد

شمارهٔ ۴۰۶ : هیچ کس در غم ایام چو من خوار مباد

شمارهٔ ۴۰۷ : کس به عالم همچو من بی کس مباد

شمارهٔ ۴۰۸ : شبت بی من خسته دل خوش مباد

شمارهٔ ۴۰۹ : ما را نمی‌رود نفسی یاد او ز یاد

شمارهٔ ۴۱۰ : مرا به صبحدمی در چمن گذار افتاد

شمارهٔ ۴۱۱ : تا دیدهٔ من بر رخ همچون قمر افتاد

شمارهٔ ۴۱۲ : جهان را با غم رویت خَوش افتاد

شمارهٔ ۴۱۳ : مرا با قامت آن سرو آزاد

شمارهٔ ۴۱۴ : چه آتشیست ز رویت که در جهان افتاد

شمارهٔ ۴۱۵ : دل رفت و باز با سر زلفش قرار داد

شمارهٔ ۴۱۶ : به بستان جهان ای سرو آزاد

شمارهٔ ۴۱۷ : همی خواهم که آیی در برم شاد

شمارهٔ ۴۱۸ : ز قدّت چون خجل شد سرو آزاد

شمارهٔ ۴۱۹ : تا چند کنم جانا از دست غمت فریاد

شمارهٔ ۴۲۰ : فریاد و فغان در غم هجران تو فریاد

شمارهٔ ۴۲۱ : ز جفای فلک سفله مسلمانان داد

شمارهٔ ۴۲۲ : مهر رویت آتشم در جان نهاد

شمارهٔ ۴۲۳ : بازم غم فراق تو دردی به جان نهاد

شمارهٔ ۴۲۴ : نگردانی به وصلم یک زمان شاد

شمارهٔ ۴۲۵ : بگو کجا برم از دست هجر تو فریاد

شمارهٔ ۴۲۶ : هزار ناله ز دست فراق و صد فریاد

شمارهٔ ۴۲۷ : دلم هجر تو یارا برنتابد

شمارهٔ ۴۲۸ : لب لعلت ز جهانی دل و جان می‌طلبد

شمارهٔ ۴۲۹ : این باغ جهان بنگر تا باز چه بار آرد

شمارهٔ ۴۳۰ : اگر کسی خبری زان نگار باز آرد

شمارهٔ ۴۳۱ : چون دلم وصل او دوا دارد

شمارهٔ ۴۳۲ : قدی چون سرو بستان راست دارد

شمارهٔ ۴۳۳ : دلبرا سرو قدت شکل صنوبر دارد

شمارهٔ ۴۳۴ : نگار من دلی چون سنگ دارد

شمارهٔ ۴۳۵ : سر سرگشته سودای تو دارد

شمارهٔ ۴۳۶ : صبوری در غم جانان که دارد

شمارهٔ ۴۳۷ : تو نظر کن که بت من چه جمالی دارد

شمارهٔ ۴۳۸ : دل من با سر زلف تو هوایی دارد

شمارهٔ ۴۳۹ : دلبر غم حال ما ندارد

شمارهٔ ۴۴۰ : گویند جهان وفا ندارد

شمارهٔ ۴۴۱ : آن کیست که با یاد تو دل شاد ندارد

شمارهٔ ۴۴۲ : دل در غم هجران تو بهبود ندارد

شمارهٔ ۴۴۳ : آن بنده که جز تو کس ندارد

شمارهٔ ۴۴۴ : نگار از حال زارم غم ندارد

شمارهٔ ۴۴۵ : غم هجر تو پایانی ندارد

شمارهٔ ۴۴۶ : مهر رویش نه چنانم نگران می‌دارد

شمارهٔ ۴۴۷ : کسی که تخم غمت در میان جان کارد

شمارهٔ ۴۴۸ : دوای درد دوری صبر دارد

شمارهٔ ۴۴۹ : دلم ز درد غم عشق جان نخواهد برد

شمارهٔ ۴۵۰ : هجر رویت آب چشم ما به دریا می‌بَرَد

شمارهٔ ۴۵۱ : چشم خواب‌آلود او بنگر که چون دل می‌بَرَد

شمارهٔ ۴۵۲ : شب‌هاست کز خیال تو خوابم نمی‌برد

شمارهٔ ۴۵۳ : برگشت نگار و دل ز ما برد

شمارهٔ ۴۵۴ : الا ای سرو ناز نازپرورد

شمارهٔ ۴۵۵ : منم از درد هجران چون گلی زرد

شمارهٔ ۴۵۶ : آه دردآلود من از سقف مینا بگذرد

شمارهٔ ۴۵۷ : روی زیبای تو گر بر ماه تابان بگذرد

شمارهٔ ۴۵۸ : عشق رویت عقل ما تاراج کرد

شمارهٔ ۴۵۹ : در دلم بود که دلدار وفا خواهد کرد

شمارهٔ ۴۶۰ : طبیب درد دلم را دوا نخواهد کرد

شمارهٔ ۴۶۱ : درد ما را دوا نخواهد کرد

شمارهٔ ۴۶۲ : دلم ز غمزهٔ شوخش حذر نخواهد کرد

شمارهٔ ۴۶۳ : سحرگهان سوی بستان گذار باید کرد

شمارهٔ ۴۶۴ : در چشم ما خیال رخش تا گذار کرد

شمارهٔ ۴۶۵ : مسکین دلم به کوی غمت تا گذار کرد

شمارهٔ ۴۶۶ : دل ز ما برد و قصد جانم کرد

شمارهٔ ۴۶۷ : در جهان ما دلبری خواهیم کرد

شمارهٔ ۴۶۸ : تا چند دل از هجر تو بیهوش توان کرد

شمارهٔ ۴۶۹ : جانا غم عشق تو فراموش توان کرد

شمارهٔ ۴۷۰ : مسلمانان نه صبر از جان توان کرد

شمارهٔ ۴۷۱ : نه درد عشق را پنهان توان کرد

شمارهٔ ۴۷۲ : دل برد زلف شوخت و آنگاه قصد جان کرد

شمارهٔ ۴۷۳ : تا نگارین رخ دلبند ز ما پنهان کرد

شمارهٔ ۴۷۴ : تا چند توان درد تو در سینه نهان کرد

شمارهٔ ۴۷۵ : بیش از این با من بیچاره جفا نتوان کرد

شمارهٔ ۴۷۶ : ز دست خیل خیال تو خواب نتوان کرد

شمارهٔ ۴۷۷ : به قول مدّعیان ترک یار نتوان کرد

شمارهٔ ۴۷۸ : اگرچه درد دلم آشکار نتوان کرد

شمارهٔ ۴۷۹ : درد دل را ز تو ای دوست نهان نتوان کرد

شمارهٔ ۴۸۰ : نه صبر از وصل جانان می‌توان کرد

شمارهٔ ۴۸۱ : دلی که در همه عالم بزرگواری کرد

شمارهٔ ۴۸۲ : تا دلم با تو عشقبازی کرد

شمارهٔ ۴۸۳ : ناتوان چشم تو تا میل به مخموری کرد

شمارهٔ ۴۸۴ : یک دم نگار ما نظری سوی ما نکرد

شمارهٔ ۴۸۵ : دلبر به هرچه گفت به قولش وفا نکرد

شمارهٔ ۴۸۶ : یارب فلک برین دل مسکین چه‌ها نکرد

شمارهٔ ۴۸۷ : دلدار رفت و کام دل ما روا نکرد

شمارهٔ ۴۸۸ : دلبر برفت و بر دل تنگم نظر نکرد

شمارهٔ ۴۸۹ : ای مسلمانان فغان کان یار من یاری نکرد

شمارهٔ ۴۹۰ : یار من با من وفاداری نکرد

شمارهٔ ۴۹۱ : تا دو زلف تو پیچ و تاب آورد

شمارهٔ ۴۹۲ : آن کس که به قدرت ز ازل نیشکر آورد

شمارهٔ ۴۹۳ : صبا آمد پیامی سویم آورد

شمارهٔ ۴۹۴ : باد بویی ز سوی مصر به کنعان آورد

شمارهٔ ۴۹۵ : باد بویی ز سر زلف پریشان آورد

شمارهٔ ۴۹۶ : شب فراق تو جانا مرا به جان آورد

شمارهٔ ۴۹۷ : صبا بویی ز تو سوی من آورد

شمارهٔ ۴۹۸ : کجا دل در غمت آرام گیرد

شمارهٔ ۴۹۹ : بامدادان که سر از خواب گران برگیرد

شمارهٔ ۵۰۰ : مرغ جان من دلخسته هوا می‌گیرد

شمارهٔ ۵۰۱ : ز مهر روی خوب تو دلم دل بر‌نمی‌گیرد

شمارهٔ ۵۰۲ : او کی از روی عنایت به جهان پردازد

شمارهٔ ۵۰۳ : در فراق رخ یارم رگ جان می‌سوزد

شمارهٔ ۵۰۴ : خوشا مُشکی که از زلف تو ریزد

شمارهٔ ۵۰۵ : پیش روی تو دلم از سر جان برخیزد

شمارهٔ ۵۰۶ : این دیدهٔ نم دیده بی روی تو خون ریزد

شمارهٔ ۵۰۷ : آن غمزه فتّانت از خواب چو برخیزد

شمارهٔ ۵۰۸ : سحرگهی که ز خواب شبانه برخیزد

شمارهٔ ۵۰۹ : درد مرا مگر ز طبیبم دوا رسد

شمارهٔ ۵۱۰ : حال زارم گوییا روزی بر جانان رسد

شمارهٔ ۵۱۱ : عاقبت این درد دل را هم شبی درمان رسد

شمارهٔ ۵۱۲ : ای خوش آن دم که مرا جان بر جانانه رسد

شمارهٔ ۵۱۳ : آخر این دردم به درمان کی رسد

شمارهٔ ۵۱۴ : گل رفت حالی از چمن تا خود به بستان کی رسد

شمارهٔ ۵۱۵ : دردمندی چه شود گر به دوایی برسد

شمارهٔ ۵۱۶ : بوی مهرت به مشام من شیدا نرسد

شمارهٔ ۵۱۷ : مژده‌ای دادم صبا ای دل که جانان می‌رسد

شمارهٔ ۵۱۸ : فکرم به منتهای جمالت نمی‌رسد

شمارهٔ ۵۱۹ : فریاد کاین طبیب به دردم نمی‌رسد

شمارهٔ ۵۲۰ : دردم ز وصل دوست به درمان نمی‌رسد

شمارهٔ ۵۲۱ : دردم نهاد بر دل و درمان نمی‌رسد

شمارهٔ ۵۲۲ : از بحر غم دلم به کرانه نمی‌رسد

شمارهٔ ۵۲۳ : دارم امید وصل و به جایی نمی‌رسد

شمارهٔ ۵۲۴ : بتی که خاطر او لازم جفا باشد

شمارهٔ ۵۲۵ : مرا دردی بود در دل که از وصلش دوا باشد

شمارهٔ ۵۲۶ : کدام ماه چو ماه منیر ما باشد

شمارهٔ ۵۲۷ : خوش باشد ار آن دلبر جانانهٔ ما باشد

شمارهٔ ۵۲۸ : مرا در هجر تو کی خواب باشد

شمارهٔ ۵۲۹ : گرچه بیداد جفای تو به غایت باشد

شمارهٔ ۵۳۰ : دل عاشق ز غم پُر درد باشد

شمارهٔ ۵۳۱ : بر سر مات اگر گذر باشد

شمارهٔ ۵۳۲ : ز نامرادی ما گر تو را خبر باشد

شمارهٔ ۵۳۳ : تو بگو که چونم از تو دمکی گزیر باشد

شمارهٔ ۵۳۴ : کدامین سرو چون بالاش باشد

شمارهٔ ۵۳۵ : دلم بر آتش عشقت کباب خوش باشد

شمارهٔ ۵۳۶ : نگارا وقت آن آمد که گل بر بار خوش باشد

شمارهٔ ۵۳۷ : هر که را مهر رخ خوب تو در دل باشد

شمارهٔ ۵۳۸ : تا مرا طاقت هجران و توانم باشد

شمارهٔ ۵۳۹ : اگرچه بر دلم از هجر صد ستم باشد

شمارهٔ ۵۴۰ : تا به کی در دل من درد تو پنهان باشد

شمارهٔ ۵۴۱ : تا جهانست و تا جهان باشد

شمارهٔ ۵۴۲ : تا مرا در جهان نشان باشد

شمارهٔ ۵۴۳ : تا کی از دیده من روی تو پنهان باشد

شمارهٔ ۵۴۴ : خستهٔ هجر تو را وصل تو درمان باشد

شمارهٔ ۵۴۵ : چو دو زلف تو دلم چند پریشان باشد

شمارهٔ ۵۴۶ : دلم ز غصّه هجران همیشه خون باشد

شمارهٔ ۵۴۷ : آن دیده نباشد که نه حیران تو باشد

شمارهٔ ۵۴۸ : مرا جز شور تو در سر چه باشد

شمارهٔ ۵۴۹ : گرم مهمان شوی یک دم چه باشد

شمارهٔ ۵۵۰ : گرم یک لحظه بنوازی چه باشد

شمارهٔ ۵۵۱ : آن دل نگویمش من آن سنگ خاره باشد

شمارهٔ ۵۵۲ : هر که را در دو جهان همچو تو یاری باشد

شمارهٔ ۵۵۳ : درد ما را ز وصال تو دوا کی باشد

شمارهٔ ۵۵۴ : هرکه را دل متمایل به جمالی باشد

شمارهٔ ۵۵۵ : گفتم ای دل مگرش مهر و وفایی باشد

شمارهٔ ۵۵۶ : یاری که در او وفا نباشد

شمارهٔ ۵۵۷ : بر عاشقان رویت چندین جفا نباشد

شمارهٔ ۵۵۸ : دل عاشق چرا شیدا نباشد

شمارهٔ ۵۵۹ : گرم ز حال بپرسی دمی غریب نباشد

شمارهٔ ۵۶۰ : آن دل که به زلفین تو پابند نباشد

شمارهٔ ۵۶۱ : مرا تحمّل هجران آن نگار نباشد

شمارهٔ ۵۶۲ : ما را به جهان جز غم تو یار نباشد

شمارهٔ ۵۶۳ : چون چشم خوشت نرگس مخمور نباشد

شمارهٔ ۵۶۴ : نماز ما به چه ارزد اگر نیاز نباشد

شمارهٔ ۵۶۵ : شب هجران که پایانش نباشد

شمارهٔ ۵۶۶ : دلم پُر درد و درمانش نباشد

شمارهٔ ۵۶۷ : مبا دردی که درمانش نباشد

شمارهٔ ۵۶۸ : بر خسته دلان جور از این بیش نباشد

شمارهٔ ۵۶۹ : مرا جز مهر تو در دل نباشد

شمارهٔ ۵۷۰ : به دردت داروی دردم نباشد

شمارهٔ ۵۷۱ : مرا با درد عشقت غم نباشد

شمارهٔ ۵۷۲ : چرا درد مرا درمان نباشد

شمارهٔ ۵۷۳ : در عالم لطافت چون یار من نباشد

شمارهٔ ۵۷۴ : دل خوبان چنین سنگین نباشد

شمارهٔ ۵۷۵ : ما را به جهان جز غم روی تو نباشد

شمارهٔ ۵۷۶ : چون عارض دلجوی بتم ماه نباشد

شمارهٔ ۵۷۷ : مرا جز عشق تو کاری نباشد

شمارهٔ ۵۷۸ : مرا جز عشق تو کاری نباشد

شمارهٔ ۵۷۹ : چرا ز وصل تو کامم روا نمی‌باشد

شمارهٔ ۵۸۰ : دلبران را وفا نمی‌باشد

شمارهٔ ۵۸۱ : یار بی جرمی ز من بیزار شد

شمارهٔ ۵۸۲ : رمید دل ز من خسته پیش دلبر شد

شمارهٔ ۵۸۳ : تا که شمع جمال او برشد

شمارهٔ ۵۸۴ : دیده‌ای کاو به سر کوی وفا رهبر شد

شمارهٔ ۵۸۵ : جمال روی تو بر ملک دل چو سرور شد

شمارهٔ ۵۸۶ : چون روز عمر من به فراق تو شام شد

شمارهٔ ۵۸۷ : مرا تا دل به رویت مهربان شد

شمارهٔ ۵۸۸ : دل از تاب شب هجرانش خون شد

شمارهٔ ۵۸۹ : دلبرا مسکین دل من در غمت دیوانه شد

شمارهٔ ۵۹۰ : تا دل مسکین من دیوانه شد

شمارهٔ ۵۹۱ : تا چند ز هجرت دلم ای یار بنالد

شمارهٔ ۵۹۲ : نسیم باد صبا از دیار ما آمد

شمارهٔ ۵۹۳ : شادمان گشت دلم کز درم آن یار آمد

شمارهٔ ۵۹۴ : مژده دادند دلم را که دلا یار آمد

شمارهٔ ۵۹۵ : بحمدالله شب هجران سر آمد

شمارهٔ ۵۹۶ : دوشم ز در آن شمع دلفروز درآمد

شمارهٔ ۵۹۷ : رسید مژدهٔ شادی که شاه باز آمد

شمارهٔ ۵۹۸ : ز باد صبح حدیثی مرا به گوش آمد

شمارهٔ ۵۹۹ : دل من در طلبکاری وصل تو به جان آمد

شمارهٔ ۶۰۰ : دل من عشقبازی نیک داند

شمارهٔ ۶۰۱ : آنان که مهر روی چو ماه تو دیده‌اند

شمارهٔ ۶۰۲ : عشاق مهر روی تو از جان خریده‌اند

شمارهٔ ۶۰۳ : این جور و جفای چرخ تا چند

شمارهٔ ۶۰۴ : عاشقان گل رخسار تو بستان طلبند

شمارهٔ ۶۰۵ : طالبان سر کویت رخ جانان طلبند

شمارهٔ ۶۰۶ : دردمندان تو از وصل تو درمان طلبند

شمارهٔ ۶۰۷ : دردمندان غم عشق دوا می طلبند

شمارهٔ ۶۰۸ : وصالت دوای دل دردمند

شمارهٔ ۶۰۹ : چو زلف خویش چرا عهد یار بشکستند

شمارهٔ ۶۱۰ : گِل ما را ز ازل با غم تو بسْرشتند

شمارهٔ ۶۱۱ : هیچکس در نزد آن در که درش باز نکردند

شمارهٔ ۶۱۲ : بسا دلی که به زلف تو پای در بندند

شمارهٔ ۶۱۳ : مرا با درد عشقت آفریدند

شمارهٔ ۶۱۴ : چون تو چشم مرحمت بر حال ما خواهی فکند

شمارهٔ ۶۱۵ : دلم در شست زلفت گشت پابند

شمارهٔ ۶۱۶ : پیش او گر همه جانند به جانان نرسند

شمارهٔ ۶۱۷ : مرا ز دوستی دوست دشمنان بیشند

شمارهٔ ۶۱۸ : خالیست بر آن لبان دلبند

شمارهٔ ۶۱۹ : دلبر چه کرد با من مسکین مستمند

شمارهٔ ۶۲۰ : لشکر عشق تو چون غوغا کند

شمارهٔ ۶۲۱ : وقت رسید کان صنم حاجت ما روا کند

شمارهٔ ۶۲۲ : تا چند با دل من مسکین جفا کند

شمارهٔ ۶۲۳ : باشد که درد ما به تفقّد دوا کند

شمارهٔ ۶۲۴ : با قدت آخر چرا سروی سرافرازی کند

شمارهٔ ۶۲۵ : عاقبت درد من خسته سرایت بکند

شمارهٔ ۶۲۶ : سرو قدّت سایه تا بر ما فکند

شمارهٔ ۶۲۷ : دل ستد از دستم و در پا فکند

شمارهٔ ۶۲۸ : سایه سرو بلندش گر به ما می‌افکند

شمارهٔ ۶۲۹ : از چه رو لعل تو درمان دل ما نکند

شمارهٔ ۶۳۰ : کس به امید وفا ترک دل و دین نکند

شمارهٔ ۶۳۱ : دلبرم دل ز برم برد و وفایی نکند

شمارهٔ ۶۳۲ : چشمان تو مست و ناتوانند

شمارهٔ ۶۳۳ : مرا در عشق تو دیوانه خوانند

شمارهٔ ۶۳۴ : عاشقان را تا به کی در کوی تو رسوا کنند

شمارهٔ ۶۳۵ : درد دل مرا چو اطبا دوا کنند

شمارهٔ ۶۳۶ : مقرّرست دلا دلبران وفا نکنند

شمارهٔ ۶۳۷ : این دیدهٔ جان مرا روی تو بینا می‌کند

شمارهٔ ۶۳۸ : صبح روی تو سلامت می‌کند

شمارهٔ ۶۳۹ : هر دم که جان وصال تو را یاد می‌کند

شمارهٔ ۶۴۰ : مسکین دلم ز درد تو فریاد می‌کند

شمارهٔ ۶۴۱ : با قامت تو سرو به بستان چه می‌کند

شمارهٔ ۶۴۲ : جادوی چشمان شوخت چاره‌سازی می‌کند

شمارهٔ ۶۴۳ : تا به چند آن غمزه از من دلربایی می‌کند

شمارهٔ ۶۴۴ : درد مرا طبیب مداوا نمی‌کند

شمارهٔ ۶۴۵ : با من خسته دلبرم غیر جفا نمی‌کند

شمارهٔ ۶۴۶ : بیشتر خلق جهان در پی جاه و درمند

شمارهٔ ۶۴۷ : بی تو چشمم جهان نمی‌بیند

شمارهٔ ۶۴۸ : بی رخت دیده کی جهان بیند

شمارهٔ ۶۴۹ : دل را نسیم زلف معنبر دوا بود

شمارهٔ ۶۵۰ : یاری که همه میل دلش سوی وفا بود

شمارهٔ ۶۵۱ : خاطرم از هر دو کون آزاد بود

شمارهٔ ۶۵۲ : درد ما را دوا تواند بود

شمارهٔ ۶۵۳ : دمی که رای منت اختیار خواهد بود

شمارهٔ ۶۵۴ : مرا خیال تو تا در ضمیر خواهد بود

شمارهٔ ۶۵۵ : فروغ حسن تو تا در کمال خواهد بود

شمارهٔ ۶۵۶ : هزار یار نُوَت گر ندیم خواهد بود

شمارهٔ ۶۵۷ : تا مدار فلک و دور جهان خواهد بود

شمارهٔ ۶۵۸ : درد ما را دوا نخواهد بود

شمارهٔ ۶۵۹ : از درد دوری تو جانا دلم بفرسود

شمارهٔ ۶۶۰ : بی رخ تو نمی‌توانم بود

شمارهٔ ۶۶۱ : جهان را دولت و بختی جوان بود

شمارهٔ ۶۶۲ : گر کسی را درد بی درمان بود

شمارهٔ ۶۶۳ : چون دیده‌ام به هجر رخت پر ز خون بُوَد

شمارهٔ ۶۶۴ : آن کس که مرا از دو جهان یار گزین بود

شمارهٔ ۶۶۵ : خوش آن شبم که ز روی تو ماهتابی بود

شمارهٔ ۶۶۶ : چون مرا با عشق تو دردی بُوَد

شمارهٔ ۶۶۷ : کامم ز نوش داروی وصلت روا نبود

شمارهٔ ۶۶۸ : دل ما بردی و یک دم طرف مات نبود

شمارهٔ ۶۶۹ : گرم چه داعیهٔ عشق آن نگار نبود

شمارهٔ ۶۷۰ : ز ابر بر رخ ماهم نقاب خوش نبود

شمارهٔ ۶۷۱ : زین بیش با فراق تواَم ساختن نبود

شمارهٔ ۶۷۲ : یار ما را بیش از این با ما سر یاری نبود

شمارهٔ ۶۷۳ : تا دلم را کرده‌ای مأوای خود

شمارهٔ ۶۷۴ : گمان مبر که دلم از سر وفا برود

شمارهٔ ۶۷۵ : دلبرا نقش خیالت ز دل ما نرود

شمارهٔ ۶۷۶ : امید بود که یار از سر وفا نرود

شمارهٔ ۶۷۷ : سرو سیمینم به تنها می‌رود

شمارهٔ ۶۷۸ : از حال من نگار مرا گر خبر شود

شمارهٔ ۶۷۹ : هر دم از عشقت دلم خون می‌شود

شمارهٔ ۶۸۰ : دل بر شب وصال تو رهبر نمی‌شود

شمارهٔ ۶۸۱ : ما را وصال دوست میسّر نمی‌شود

شمارهٔ ۶۸۲ : شب نیست کز غمت جگرم خون نمی‌شود

شمارهٔ ۶۸۳ : دلبر از شوخی و عیاری دل از دستم ربود

شمارهٔ ۶۸۴ : به ذات پاک خداوند و عزّت معبود

شمارهٔ ۶۸۵ : دلبرم تا دل از برم بربود

شمارهٔ ۶۸۶ : تربیت در آب و گل گل‌های رنگین می‌دهد

شمارهٔ ۶۸۷ : نسیم صبح مگر از دیار ما آید

شمارهٔ ۶۸۸ : مرا چو دامن وصلت شبی به دست آید

شمارهٔ ۶۸۹ : هر دل که نه پُر دردست آن دل به چه کار آید

شمارهٔ ۶۹۰ : نه دلبری که دلم زو دمی بیاساید

شمارهٔ ۶۹۱ : مگر روزی شب هجران سر آید

شمارهٔ ۶۹۲ : نشستم تا مگر ماهی برآید

شمارهٔ ۶۹۳ : شاد باش ای دل سرگشته که جان باز آید

شمارهٔ ۶۹۴ : جان به شکرانه دهم گر بت ما باز آید

شمارهٔ ۶۹۵ : وقت آنست که دلبر ز جفا باز آید

شمارهٔ ۶۹۶ : وقت آنست که گل باز به بستان آید

شمارهٔ ۶۹۷ : نگار من ز منش گرچه عار می‌آید

شمارهٔ ۶۹۸ : مگر صبا ز سر کوی یار می‌آید

شمارهٔ ۶۹۹ : بر دلم جز جفا نمی‌آید

شمارهٔ ۷۰۰ : بجز خیال تواَم در نظر نمی‌آید

شمارهٔ ۷۰۱ : درخت وصل آن دلبر مگر در بر نمی‌آید

شمارهٔ ۷۰۲ : عقل با عشق برنمی‌آید

شمارهٔ ۷۰۳ : تو را به کون و مکان سر فرو نمی‌آید

شمارهٔ ۷۰۴ : اگر نقاب بت من ز چهره بگشاید

شمارهٔ ۷۰۵ : مرا به صبحدمی گل به بار می‌باید

شمارهٔ ۷۰۶ : چمن به صبحدمی چون به گل بیاراید

شمارهٔ ۷۰۷ : عاقبت کار فروبسته خدا بگشاید

شمارهٔ ۷۰۸ : گر آفتاب تجلیش روی بنماید

شمارهٔ ۷۰۹ : مرا زین بیش درد دل نباید

شمارهٔ ۷۱۰ : مرا وصال رخت ای نگار می‌باید

شمارهٔ ۷۱۱ : کردگارم مگر از غیب دری بگشاید

شمارهٔ ۷۱۲ : نصیب دشمنم بادا چنین عید

شمارهٔ ۷۱۳ : بیا غم از بر آن یار غمگسار رسید

شمارهٔ ۷۱۴ : جان من شکسته دل از غم تو به جان رسید

شمارهٔ ۷۱۵ : از دست هجر تو دل تنگم به جان رسید

شمارهٔ ۷۱۶ : شکر یزدان که مرا مژده جانان برسید

شمارهٔ ۷۱۷ : عاقبت درد من خسته به پایان نرسید

شمارهٔ ۷۱۸ : دل به درد آمد و از دوست به درمان نرسید

شمارهٔ ۷۱۹ : در سرابستان جان تا قد او بالا کشید

شمارهٔ ۷۲۰ : آنچه دل حزین من از جور او کشید

شمارهٔ ۷۲۱ : ای عکس طلعت تو فروغ جمال عید

شمارهٔ ۷۲۲ : گفته‌ام درس ثنای تو ز جان در شب عید

شمارهٔ ۷۲۳ : چه چاره چون که دل از وی به کام دل نرسید

شمارهٔ ۷۲۴ : به صد امید درآمد دلم به کوی امید

شمارهٔ ۷۲۵ : ای دوستان ای دوستان آخر مرا یاری کنید

شمارهٔ ۷۲۶ : ای صبا بویی از آن زلف پریشان به من آر

شمارهٔ ۷۲۷ : ای بر دلم از فراق صد بار

شمارهٔ ۷۲۸ : من از جام غمت مستم دگر بار

شمارهٔ ۷۲۹ : در دیده خیال تو نگاریم دگر بار

شمارهٔ ۷۳۰ : در حسرت آن چهره و روییم دگر بار

شمارهٔ ۷۳۱ : من مسکین نه دل دارم نه دلدار

شمارهٔ ۷۳۲ : چو چشمانت منم پیوسته بیمار

شمارهٔ ۷۳۳ : کس ندیده‌ست سرو در رفتار

شمارهٔ ۷۳۴ : گر آید نسیمی ز سوی نگار

شمارهٔ ۷۳۵ : در جار چمن گلست بر بار

شمارهٔ ۷۳۶ : فراقت بر دلم بار آورد بار

شمارهٔ ۷۳۷ : ای دوست ما به دست تو دادیم اختیار

شمارهٔ ۷۳۸ : نهاد ملک دلم بر غم رخ تو مدار

شمارهٔ ۷۳۹ : با ما چو وفا نمی‌کند یار

شمارهٔ ۷۴۰ : مرا چون خاک راهت خوار مگذار

شمارهٔ ۷۴۱ : عاشق گل کی خورد غم از سلحداران خار

شمارهٔ ۷۴۲ : بی تکلّف خوشست بوی بهار

شمارهٔ ۷۴۳ : دل به جان آمد ز دست جور یار

شمارهٔ ۷۴۴ : بس که کردم در فراق روی جانان انتظار

شمارهٔ ۷۴۵ : ای ز شمشاد قد تو سرو بستان شرمسار

شمارهٔ ۷۴۶ : ای دل مجروح مهجور پریشان روزگار

شمارهٔ ۷۴۷ : به جان آمد دلم از جور دلدار

شمارهٔ ۷۴۸ : فریاد و الغیاث ز بیداد روزگار

شمارهٔ ۷۴۹ : تا چند به ما جفا کند یار

شمارهٔ ۷۵۰ : خوش نسیمی می‌وزد در صبح از بوی بهار

شمارهٔ ۷۵۱ : خسته دلی بسته دل در سر زلفین یار

شمارهٔ ۷۵۲ : صبا برو ز بر من به سوی آن دلدار

شمارهٔ ۷۵۳ : ای صبحدم نسیم سر زلف تو بیار

شمارهٔ ۷۵۴ : تو تا کی همچو سرو از ما کشی سر

شمارهٔ ۷۵۵ : نام من در ورق عشق رخت نیست مگر

شمارهٔ ۷۵۶ : جانا گرت به جانب ما اوفتد گذر

شمارهٔ ۷۵۷ : در جهان غیر تو ای دوست ندارم دلبر

شمارهٔ ۷۵۸ : عاشقان را نیست در کویت نظامی این بتر

شمارهٔ ۷۵۹ : گفتم چو باز آید مگر بر حالم اندازد نظر

شمارهٔ ۷۶۰ : این شب تیره هجران به سر آید آخر

شمارهٔ ۷۶۱ : چه کنم درد دل خود به که گویم آخر

شمارهٔ ۷۶۲ : ای گشته دارالملک جان یغمای بغدادی پسر

شمارهٔ ۷۶۳ : چون زلف سودایی شدم بر روی بغدادی پسر

شمارهٔ ۷۶۴ : منم چون گوی سرگردان به گرد کوی آن دلبر

شمارهٔ ۷۶۵ : عشقبازی با چنان یاری چه خوش باشد دگر

شمارهٔ ۷۶۶ : از شراب وصل او مستم دگر

شمارهٔ ۷۶۷ : آمد نسیم صبحدم وز یار می‌آرد خبر

شمارهٔ ۷۶۸ - استقبال از حافظ : ای دل پر درد بر امّید درمان غم مخور

شمارهٔ ۷۶۹ - استقبال از حافظ : ای دل ار سرگشته‌ای از جور دوران غم مخور

شمارهٔ ۷۷۰ : ای به خوبی تو در جهان مشهور

شمارهٔ ۷۷۱ : بردی دل من به چشم مخمور

شمارهٔ ۷۷۲ : بیچاره دل به درد تو تا کی بود صبور

شمارهٔ ۷۷۳ : درافتادم به عشق او ز تقدیر

شمارهٔ ۷۷۴ : ای مسلمانان بتی دارم به غایت دلپذیر

شمارهٔ ۷۷۵ : نکهت خطّست یا بوی بنفشه یا عبیر

شمارهٔ ۷۷۶ : کیست به عالم مرا غیر غمت دستگیر

شمارهٔ ۷۷۷ : دلم از درد فراق تو به جان آمد باز

شمارهٔ ۷۷۸ : آخر نظری کن به من ای سرو روان باز

شمارهٔ ۷۷۹ : هست چون زلف بتانم هوس عمر دراز

شمارهٔ ۷۸۰ : سروی به خون دیده بپروردمش به ناز

شمارهٔ ۷۸۱ : ای که دل برده‌ای ز دستم باز

شمارهٔ ۷۸۲ : صبا با گل بگو از من دگر باز

شمارهٔ ۷۸۳ : به یاد آمدم آن جوانی و ناز

شمارهٔ ۷۸۴ : در بوستان حسن بگفتم به سرو ناز

شمارهٔ ۷۸۵ : ای تو چون محمود و من در بندگی همچون ایاز

شمارهٔ ۷۸۶ : صبا مرا به جهان نیست جز تو محرم راز

شمارهٔ ۷۸۷ : سرو نازی سرو نازی سرو ناز

شمارهٔ ۷۸۸ : آن سرو راست را که همی پرورم به ناز

شمارهٔ ۷۸۹ : فغان و داد ازین روزگار سِفله نواز

شمارهٔ ۷۹۰ : به دست دل نیفتاده چو تو حوری‌وشی هرگز

شمارهٔ ۷۹۱ : تا چند کِشیم از جگر این آه جگرسوز

شمارهٔ ۷۹۲ : دلبرا بر سر کوی تو فغانست امروز

شمارهٔ ۷۹۳ : جفا نمود دلم بر سر وفاست هنوز

شمارهٔ ۷۹۴ : روی او صبح من و ماه تمامست هنوز

شمارهٔ ۷۹۵ : بار عشق تو مرا بر دل و جانست هنوز

شمارهٔ ۷۹۶ : در فراقش رود خون از دیده می‌بارم هنوز

شمارهٔ ۷۹۷ : دیگر چه فتنه می‌کند این باد مشک بیز

شمارهٔ ۷۹۸ : نیاز من به رخ خود مکن ز خویش قیاس

شمارهٔ ۷۹۹ : مریز خون دل خلق را نگارا بس

شمارهٔ ۸۰۰ : بیا که در دو جهان غیر تو ندارم کس

شمارهٔ ۸۰۱ : نمی‌باید مرا منّت ز هر کس

شمارهٔ ۸۰۲ : چون من ندارم جز تو کس جز تو ندارم هیچکس

شمارهٔ ۸۰۳ : صبا برو ز بر من مقام یار بپرس

شمارهٔ ۸۰۴ : آنچنانم ز غم عشق تو حیران که مپرس

شمارهٔ ۸۰۵ : دلبرا ترک جفا کن ز من زار بترس

شمارهٔ ۸۰۶ : جانا به جان تو که به فریاد ما برس

شمارهٔ ۸۰۷ : ای دل خسته برو بر در آن یار مترس

شمارهٔ ۸۰۸ : ما در میان عاشقان عشق خدا داریم و بس

شمارهٔ ۸۰۹ : ما را بجز خیال تو کس نیست هم نفس

شمارهٔ ۸۱۰ : ای مرا خیل خیالت هم نفس

شمارهٔ ۸۱۱ : اگر به خلق نماید رخ جهان آراش

شمارهٔ ۸۱۲ : صبا از رخ بکش یک دم نقابش

شمارهٔ ۸۱۳ : چون صبا آورد از زلفش نسیمی روح بخش

شمارهٔ ۸۱۴ : یارب دل محنت زده‌ام را خبری بخش

شمارهٔ ۸۱۵ : دل ربود از من و در دست بلا افکندش

شمارهٔ ۸۱۶ : نگار مهوش ما را که نیست مانندش

شمارهٔ ۸۱۷ : منّتی نیست ز خلقم به جهان جز کرمش

شمارهٔ ۸۱۸ : دلم بر آتشست از لعل نوشش

شمارهٔ ۸۱۹ : که دید شکل هلالی چو ابروی طاقش

شمارهٔ ۸۲۰ : نگار چابکِ مهروی مهوش

شمارهٔ ۸۲۱ : در باغ خرامید شبی آن بت مهوش

شمارهٔ ۸۲۲ : چند ز دیده خون دل بر رخ جان چکانمش

شمارهٔ ۸۲۳ : آه ازین شب که نیست پایانش

شمارهٔ ۸۲۴ : خوشست درد که باشد امید درمانش

شمارهٔ ۸۲۵ : مراست درد فراقی که نیست درمانش

شمارهٔ ۸۲۶ : اگرچه یاد نیاید به سالها ز منش

شمارهٔ ۸۲۷ : صبحدم آورد بویی سویم از پیراهنش

شمارهٔ ۸۲۸ : گر زنم آهی بسوزم خرمنش

شمارهٔ ۸۲۹ : ز مهرویان بود گویا وفا خوش

شمارهٔ ۸۳۰ : در فراقت من نکردم خواب خوش

شمارهٔ ۸۳۱ : ای دل ما را به دردت حال خوش

شمارهٔ ۸۳۲ : بیا تا در برت گیرم چو جان خوش

شمارهٔ ۸۳۳ : چو خندد صبحدم گل در چمن خوش

شمارهٔ ۸۳۴ : بیا که دیدهٔ من دید دوش خوابی خوش

شمارهٔ ۸۳۵ : چرا کردی مرا از دل فراموش

شمارهٔ ۸۳۶ : گرم بوسی دهی از لعل پُر نوش

شمارهٔ ۸۳۷ : به خوابش دیده‌ام زلف تو را دوش

شمارهٔ ۸۳۸ : گر شبی سوی من خسته دل افتد رایش

شمارهٔ ۸۳۹ : به جان آمد دل من از جفایش

شمارهٔ ۸۴۰ : بر ما گذر ار آرد در دیده کنم جایش

شمارهٔ ۸۴۱ : گر به جانی می‌فروشد وصل خویش

شمارهٔ ۸۴۲ : تو جوری می‌کنی بر من ز حد بیش

شمارهٔ ۸۴۳ : نگارینا مکن بر من ستم بیش

شمارهٔ ۸۴۴ : آسوده نیست خاطرم از روزگار خویش

شمارهٔ ۸۴۵ : دادم به دستت مسکین دل ریش

شمارهٔ ۸۴۶ : نکهت عنبرست یا بویش

شمارهٔ ۸۴۷ : ای به رخت نیاز من از حد و اندازه بیش

شمارهٔ ۸۴۸ : به غیر سوز و گدازیم چاره نیست چو شمع

شمارهٔ ۸۴۹ : در شب تاریک هجران زار و سوزانم چو شمع

شمارهٔ ۸۵۰ : دغدغهٔ وصل تو چون برود از دماغ

شمارهٔ ۸۵۱ : مژده‌ای دادم صبا کآمد گل خوش‌بو به باغ

شمارهٔ ۸۵۲ : من نمی‌خواهم بجز روی تو باغ

شمارهٔ ۸۵۳ : دل برد دلبر و به دلم برنهاد داغ

شمارهٔ ۸۵۴ : قدّش صنوبریست روان در میان باغ

شمارهٔ ۸۵۵ : ای دل به گرد کعبه کوی تو در طواف

شمارهٔ ۸۵۶ : ما زان توئیم بی تکلّف

شمارهٔ ۸۵۷ : دلم از جان شده بر روی چو ماهت مشعوف

شمارهٔ ۸۵۸ : ای که هستم من مهجور ز جانت مشتاق

شمارهٔ ۸۵۹ : چنان به وصل تواَم از میان جان مشتاق

شمارهٔ ۸۶۰ : ما را ز حد برفت ز درد تو اشتیاق

شمارهٔ ۸۶۱ : بر لب آمد جان ما از اشتیاق

شمارهٔ ۸۶۲ : خون جگر خورم به جهان با غم فراق

شمارهٔ ۸۶۳ : پشتِ طاقت طاق گشت از بار عشق

شمارهٔ ۸۶۴ : ای گل رویت بهارستان عشق

شمارهٔ ۸۶۵ : الغیاث از دست دل که‌م کرد سرگردان عشق

شمارهٔ ۸۶۶ : به جان رسید دل من ز گردش افلاک

شمارهٔ ۸۶۷ : اگر ز دل کشم آهی به غم من غمناک

شمارهٔ ۸۶۸ : ندارم در غم عشقت ز کس باک

شمارهٔ ۸۶۹ : ای شرمسار روی تو خورشید بر فلک

شمارهٔ ۸۷۰ : ای برده رخت ز روی گل رنگ

شمارهٔ ۸۷۱ : دردی که مراست بر دل تنگ

شمارهٔ ۸۷۲ : عهد کردم که ازین پس ندهم دل به خیال

شمارهٔ ۸۷۳ : دل به زلفت داده‌ام زآنم پریشانست حال

شمارهٔ ۸۷۴ : به تلخی شب هجران و بامداد وصال

شمارهٔ ۸۷۵ : چو بودی گر وفا بودی در آن دل

شمارهٔ ۸۷۶ : رفتی و در غم تو بماندم فگار دل

شمارهٔ ۸۷۷ : من نمی‌یابم دوای درد دل

شمارهٔ ۸۷۸ : جهان خرّم و ما چنین تنگدل

شمارهٔ ۸۷۹ : مراست از دو جهان مهر دوست حاصل دل

شمارهٔ ۸۸۰ : چون ندادم آن ستمگر کام دل

شمارهٔ ۸۸۱ : روی تو شد صبح جان زلف تو شد شام دل

شمارهٔ ۸۸۲ : آسان نمی‌شود شب وصلم به کام دل

شمارهٔ ۸۸۳ : من با خط و خال او تا آنکه ببستم دل

شمارهٔ ۸۸۴ : ای خیال روی تو سلطان دل

شمارهٔ ۸۸۵ : ای جهان تا کی بری فرمان دل

شمارهٔ ۸۸۶ : ز درد فراقت من خسته دل

شمارهٔ ۸۸۷ : ای دیدهٔ جان جهان در شَست زلفت بسته دل

شمارهٔ ۸۸۸ : من فدا کردم سر اندر پای دل

شمارهٔ ۸۸۹ : دردم ز حد گذشت و ندارم دوای دل

شمارهٔ ۸۹۰ : تا چند حال ما را آشفته داری ای دل

شمارهٔ ۸۹۱ : بگو تا کی چنین دربندی ای دل

شمارهٔ ۸۹۲ : من بی دل چه کنم پیشِ که گویم غم دل

شمارهٔ ۸۹۳ : تا جای گرفته‌ای تو در دل

شمارهٔ ۸۹۴ : مرا عشقت نه امروزست در دل

شمارهٔ ۸۹۵ : ای برده آتش رخ تو آب و رنگ گل

شمارهٔ ۸۹۶ : تا کی کنم ای دوست به درد تو تحمّل

شمارهٔ ۸۹۷ : آن مرغ که بود زیرکش نام

شمارهٔ ۸۹۸ : به زلف سرکش شوریده چون شام

شمارهٔ ۸۹۹ : برنمی‌آید مرا زان لعل جان افزای کام

شمارهٔ ۹۰۰ : ای رخت همچو صبح و زلف چو شام

شمارهٔ ۹۰۱ : به چشم و ابروی شوخ ای دلارام

شمارهٔ ۹۰۲ : چه خوش باشد شراب وصل در جام

شمارهٔ ۹۰۳ : ای سرو ناز رسته دمی سوی ما خرام

شمارهٔ ۹۰۴ : نمی‌بیند دلم از یار خود کام

شمارهٔ ۹۰۵ : چون تو را گشتم ز جان و دل غلام

شمارهٔ ۹۰۶ : یک نظر گر می‌کنی بر حال ما، ما را تمام

شمارهٔ ۹۰۷ : قرار برد ز دل زلف بی‌قرار توام

شمارهٔ ۹۰۸ : تا که من نرد وفا با رخ تو باخته‌ام

شمارهٔ ۹۰۹ : سالها تا ز غم عشق رخت سوخته‌ام

شمارهٔ ۹۱۰ : من که با خاک درت خون دل آمیخته‌ام

شمارهٔ ۹۱۱ : دل به غم تو بسته‌ام و از همه خلق رسته‌ام

شمارهٔ ۹۱۲ : چون سر زلفش پریشان در جهان افتاده‌ام

شمارهٔ ۹۱۳ : سالها در عشق تو خون خورده‌ام

شمارهٔ ۹۱۴ : تا سر کوی تو مأوا کرده‌ام

شمارهٔ ۹۱۵ : جان فدای راه عشقش کرده‌ام

شمارهٔ ۹۱۶ : آنکه در عالم ثنایش کرده‌ام

شمارهٔ ۹۱۷ : درد دلم را ز تو گرچه نهان کرده‌ام

شمارهٔ ۹۱۸ : نازنینا من ز جانت بنده‌ام

شمارهٔ ۹۱۹ : تا خیال آن بت بگزیده‌ام

شمارهٔ ۹۲۰ : ای خوشا وقت دل شوریده‌ام

شمارهٔ ۹۲۱ : من که عمری در جهان گردیده‌ام

شمارهٔ ۹۲۲ : ای خیال روی تو در دیده‌ام

شمارهٔ ۹۲۳ : خوابی خوش است اینکه شب دوش دیده‌ام

شمارهٔ ۹۲۴ : باد صبا از من رسان نزد دلارامم سلام

شمارهٔ ۹۲۵ : من دلخسته در عشقت خرابم

شمارهٔ ۹۲۶ : به درد عشق تو درمان نیابم

شمارهٔ ۹۲۷ : بی روی تو نیست خورد و خوابم

شمارهٔ ۹۲۸ : دلا در باغ حسنش عندلیبم

شمارهٔ ۹۲۹ : در جوانی قدر خود نشناختم

شمارهٔ ۹۳۰ : هنوز از بادهٔ وصل تو مستم

شمارهٔ ۹۳۱ : دیده بگشادم و دل در سر زلفت بستم

شمارهٔ ۹۳۲ : ز عشقت تا ز خود بیگانَه گشتم

شمارهٔ ۹۳۳ : به بوی زلف تو دیوانه گشتم

شمارهٔ ۹۳۴ : بتا تا مهر تو در بر گرفتم

شمارهٔ ۹۳۵ : آنکه هرگز نرود یک نفسی از یادم

شمارهٔ ۹۳۶ : تا دل به غم رخت نهادم

شمارهٔ ۹۳۷ : آفتاب رویش از مشرق برآمد صبحدم

شمارهٔ ۹۳۸ : نگار ماهروی سرو قدم

شمارهٔ ۹۳۹ : چرا گشتی چنین غافل ز دردم

شمارهٔ ۹۴۰ : ز حد بگذشت در عشق تو دردم

شمارهٔ ۹۴۱ : تا جهانست به سر گرد جهان می‌گردم

شمارهٔ ۹۴۲ : چو در عالم تویی درمان دردم

شمارهٔ ۹۴۳ : مدّتی تا ز غمت گرد جهان می‌گردم

شمارهٔ ۹۴۴ : هیچ دانی که جهان در سر و کارت کردم

شمارهٔ ۹۴۵ : مهر روی خوب در جان باشدم

شمارهٔ ۹۴۶ : از سر سوز جگر بر در آن یار شدم

شمارهٔ ۹۴۷ : دلم همچون سر زلفست در هم

شمارهٔ ۹۴۸ : به جان رسید مرا جان نازنین از غم

شمارهٔ ۹۴۹ : خیالش دوش ناگه درربودم

شمارهٔ ۹۵۰ : دو زلف سرکشش پُر تاب دیدم

شمارهٔ ۹۵۱ : از آن زمان که من آن روی چون قمر دیدم

شمارهٔ ۹۵۲ : دوش رویش به خواب می‌دیدم

شمارهٔ ۹۵۳ : بیمست که از دست تو فریاد برآرم

شمارهٔ ۹۵۴ : من امشب با سر زلفش سر و کاری عجب دارم

شمارهٔ ۹۵۵ : باد صبا خدا را بگذر سوی نگارم

شمارهٔ ۹۵۶ : نگارا از فراقت سخت زارم

شمارهٔ ۹۵۷ : تو می‌دانی که جز تو کس ندارم

شمارهٔ ۹۵۸ : ز هجر روی تو یارا به کام اغیارم

شمارهٔ ۹۵۹ : در حسرت روی آن نگارم

شمارهٔ ۹۶۰ : من به لطفت امید می‌دارم

شمارهٔ ۹۶۱ : از شب هجر تو ای دوست شکایت دارم

شمارهٔ ۹۶۲ : دلبرا آرزوی دیدن رویت دارم

شمارهٔ ۹۶۳ : نگاری چابک و دلبند دارم

شمارهٔ ۹۶۴ : دلا من آرزوی یار دارم

شمارهٔ ۹۶۵ : امشب سر وصل یار دارم

شمارهٔ ۹۶۶ : نه در عالم کسی غمخوار دارم

شمارهٔ ۹۶۷ : مهر رویش میان جان دارم

شمارهٔ ۹۶۸ : چه دهم شرح که از غصّه چه بر جان دارم

شمارهٔ ۹۶۹ : باز در سر هوس روی نگاری دارم

شمارهٔ ۹۷۰ : من به بوی سر زلفت نگرانی دارم

شمارهٔ ۹۷۱ : بیا کز درد دوری بی قرارم

شمارهٔ ۹۷۲ : در عشق تو جز رنگ رخ زرد ندارم

شمارهٔ ۹۷۳ : ای دوست نظر کن ز سر لطف به کارم

شمارهٔ ۹۷۴ : به عالم غیر تو دلبر ندارم

شمارهٔ ۹۷۵ : به دوران وصالت غم ندارم

شمارهٔ ۹۷۶ : دلا صبر از رخ جانان ندارم

شمارهٔ ۹۷۷ : ندارم بی تو برگ جان ندارم

شمارهٔ ۹۷۸ : به عالم غیر تو یاری ندارم

شمارهٔ ۹۷۹ : منم کاندر جهان یاری ندارم

شمارهٔ ۹۸۰ : صبا بگذر شبی در کوی یارم

شمارهٔ ۹۸۱ : چشم بینایی بده تا روی جانان بنگرم

شمارهٔ ۹۸۲ : جانا ز دست عشق تو فرسوده خاطرم

شمارهٔ ۹۸۳ : گر من ز دست هجر تو آهی برآورم

شمارهٔ ۹۸۴ : تا روی همچو ماه تو رفت از برابرم

شمارهٔ ۹۸۵ : تا من از صحبت تو مهجورم

شمارهٔ ۹۸۶ : بیا جانا که جانت را بمیرم

شمارهٔ ۹۸۷ : مگر لطف تو باشد دستگیرم

شمارهٔ ۹۸۸ : به لطف ای دوست باری دست گیرم

شمارهٔ ۹۸۹ : بر نور شمع رویت پروانهٔ حقیرم

شمارهٔ ۹۹۰ : بیا ای سرو ناز من روان تا در برت گیرم

شمارهٔ ۹۹۱ : بگفتی هم شبی جانا نظر بر حالت اندازم

شمارهٔ ۹۹۲ : مدّتی تا به غم حال جهان می‌سازم

شمارهٔ ۹۹۳ : خداوندا بده عمری درازم

شمارهٔ ۹۹۴ : لب تشنه لعل تواَم آبی مگر ارزم

شمارهٔ ۹۹۵ : ز دیده خون دل تا چند ریزم

شمارهٔ ۹۹۶ : مرا در دل همی آمد که با عشقت نیامیزم

شمارهٔ ۹۹۷ : نیست بر دولت وصل تو شبی دسترسم

شمارهٔ ۹۹۸ : چنین بی یار و دل تا چند باشم

شمارهٔ ۹۹۹ : اگر با دولتت پاینده باشم

شمارهٔ ۱۰۰۰ : تو شمعی و منت پروانه باشم

شمارهٔ ۱۰۰۱ : سرو قد تو رسته روان بر کنار چشم

شمارهٔ ۱۰۰۲ : صد ازین جور و جفا گر ز برای تو کشم

شمارهٔ ۱۰۰۳ : من اندر کار عشقش چند کوشم

شمارهٔ ۱۰۰۴ : دوش می‌رفت دوش بر دوشم

شمارهٔ ۱۰۰۵ : تا چند زنی تیغ جفا بر دل ریشم

شمارهٔ ۱۰۰۶ : ز زلفت بو نمی‌یابد دماغم

شمارهٔ ۱۰۰۷ : ز گل با روی تو باشد فراغم

شمارهٔ ۱۰۰۸ : ای شده غم یار من، من شده‌ام یار غم

شمارهٔ ۱۰۰۹ : همی پرسی که چونی در فراقم

شمارهٔ ۱۰۱۰ : کنون عمری که سرگردان عشقم

شمارهٔ ۱۰۱۱ : بس بگردید و بس بگردد هم

شمارهٔ ۱۰۱۲ : چو من آشفته آن زلف و خالم

شمارهٔ ۱۰۱۳ : بگرفت ز دست غم ملالم

شمارهٔ ۱۰۱۴ : عمریست تا من از جان حیران آن جمالم

شمارهٔ ۱۰۱۵ : چرایی اینچنین فارغ ز حالم

شمارهٔ ۱۰۱۶ : آخر نظری فکن به حالم

شمارهٔ ۱۰۱۷ : چون سر زلف تو ای دوست پریشان حالم

شمارهٔ ۱۰۱۸ : تا هست نظر بدان جمالم

شمارهٔ ۱۰۱۹ : ای سر زلف تو پناه دلم

شمارهٔ ۱۰۲۰ : تا کی زنی ز تیغ جفا نیش بر دلم

شمارهٔ ۱۰۲۱ : چو بلبل در هوای گلستانم

شمارهٔ ۱۰۲۲ : تا هست به عشق تو توانم

شمارهٔ ۱۰۲۳ : من ز هجران تو سرگشته و سرگردانم

شمارهٔ ۱۰۲۴ : اگرچه سوخت در غم استخوانم

شمارهٔ ۱۰۲۵ : بلبل صفت از عشق تو فریاد زنانم

شمارهٔ ۱۰۲۶ : من تو را یار خویش می‌دانم

شمارهٔ ۱۰۲۷ : ز سوز عشق رخت آتشیست در جانم

شمارهٔ ۱۰۲۸ : چو سروش گر به آب دیده شانم

شمارهٔ ۱۰۲۹ : در جمال رخ تو حیرانم

شمارهٔ ۱۰۳۰ : فریاد که از دست تو فریاد زنانم

شمارهٔ ۱۰۳۱ : از دست غم عشق تو فریاد کنانم

شمارهٔ ۱۰۳۲ : ناتوانم به غم عشق تو و نتوانم

شمارهٔ ۱۰۳۳ : بی رخ چون خورت ای جان به لب آمد جانم

شمارهٔ ۱۰۳۴ : من راز غم عشق تو گفتن نتوانم

شمارهٔ ۱۰۳۵ : عمریست تا چو پرگار سرگشته در جهانم

شمارهٔ ۱۰۳۶ : پشتم ز فراق شد خم

شمارهٔ ۱۰۳۷ : در سرم هست که سر در سر کار تو کنم

شمارهٔ ۱۰۳۸ : من دیده با خیال تو بر هم نمی‌زنم

شمارهٔ ۱۰۳۹ : گر خرامی پیش ما در دیدگان جایت کنم

شمارهٔ ۱۰۴۰ : گفتم که یک شبی سوی جانان گذر کنم

شمارهٔ ۱۰۴۱ : بخت اگر یاری دهد یارش کنم

شمارهٔ ۱۰۴۲ : پیش رویش جان و دل قربان کنم

شمارهٔ ۱۰۴۳ : گفته بودی از لبت درمان کنم

شمارهٔ ۱۰۴۴ : تا به کی درد غمت پنهان کنم

شمارهٔ ۱۰۴۵ : درد ما را با غمت چون نیست درمان چون کنم

شمارهٔ ۱۰۴۶ : دل ز تنهایی به جان آمد ندانم چون کنم

شمارهٔ ۱۰۴۷ : تا به چند این دیده را در هجر تو جیحون کنم

شمارهٔ ۱۰۴۸ : جز غم چو نیست حاصل ایام چون کنم

شمارهٔ ۱۰۴۹ : تا به کی دل را ز درد عشق تو پر خون کنم

شمارهٔ ۱۰۵۰ : شب وصال میسّر نمی‌شود چه کنم

شمارهٔ ۱۰۵۱ : بی رخت صبر از این بیش ندارم چه کنم

شمارهٔ ۱۰۵۲ : من مسکین به جهان یار ندارم چه کنم

شمارهٔ ۱۰۵۳ : بگو که با غم هجران روی او چه کنم

شمارهٔ ۱۰۵۴ : بر سر کوی تو افغان چه کنم گر نکنم

شمارهٔ ۱۰۵۵ : بیا که بی رخ خوبت نظر به کس نکنم

شمارهٔ ۱۰۵۶ : با تو تا جان باشدم یاری کنم

شمارهٔ ۱۰۵۷ : با درد دلپذیر تو درمان چه می‌کنم

شمارهٔ ۱۰۵۸ : با دو چشمت عشقبازی می‌کنم

شمارهٔ ۱۰۵۹ : من چو بلبل ناله‌های صبحگاهی می‌کنم

شمارهٔ ۱۰۶۰ : گفتم که عهد یار جفاجوی بشکنم

شمارهٔ ۱۰۶۱ : پرسی ز من که چونی ای دوست بی تو چونم

شمارهٔ ۱۰۶۲ : در این جهان دل خود را شکسته می‌بینم

شمارهٔ ۱۰۶۳ : شدم به طرف گلستان که تا گلی چینم

شمارهٔ ۱۰۶۴ : نه بخت آنکه شبی با تو روبرو بنشینم

شمارهٔ ۱۰۶۵ : نه یاریی دهدم بخت تا رُخت بینم

شمارهٔ ۱۰۶۶ : نام تو قوّت دل و دینم

شمارهٔ ۱۰۶۷ : من دولت وصالش از بی نیاز خواهم

شمارهٔ ۱۰۶۸ : با درد عشقت درمان نخواهم

شمارهٔ ۱۰۶۹ : اگر، نه وصل تو باشد جهان نمی‌خواهم

شمارهٔ ۱۰۷۰ : شبت خوش باد همچون روز خرّم

شمارهٔ ۱۰۷۱ : دیگر هوای عشق تو در سر گرفته‌ایم

شمارهٔ ۱۰۷۲ : نگارا ز هجر تو دل خسته‌ایم

شمارهٔ ۱۰۷۳ : چو لاله پر از خون دل خسته‌ایم

شمارهٔ ۱۰۷۴ : شبهاست کز خیال رخ تو نخفته‌ایم

شمارهٔ ۱۰۷۵ : دور از تو دلبرا چه جفاها کشیده‌ایم

شمارهٔ ۱۰۷۶ : روی بنمای که پیشت به نیاز آمده‌ایم

شمارهٔ ۱۰۷۷ : دیده دیدن رویت ز خدا می‌طلبیم

شمارهٔ ۱۰۷۸ : قدر روز وصل تو نشناختیم

شمارهٔ ۱۰۷۹ : ما بی رخ تو دیده ز عالم بدوختیم

شمارهٔ ۱۰۸۰ : تا دیده و دل در سر زلفین تو بستیم

شمارهٔ ۱۰۸۱ - استقبال از حافظ : ما تو را دلدار خود پنداشتیم

شمارهٔ ۱۰۸۲ : از مادر دهر تا بزادیم

شمارهٔ ۱۰۸۳ : در سر کوی غمت دل به جفا بنهادیم

شمارهٔ ۱۰۸۴ : بسیار در فراق تو زنهارها زدیم

شمارهٔ ۱۰۸۵ : در درد بمردیم و به درمان نرسیدیم

شمارهٔ ۱۰۸۶ : یاد باد آنکه عزیزان همه با هم بودیم

شمارهٔ ۱۰۸۷ : بر در لطف تو نیاز آریم

شمارهٔ ۱۰۸۸ : ما در دو جهان جز دلکی ریش نداریم

شمارهٔ ۱۰۸۹ : گفتم به دل که ای دل دانی که در چه کاریم

شمارهٔ ۱۰۹۰ : جز درگه تو راه به جایی نمی‌بریم

شمارهٔ ۱۰۹۱ : با سرو قد تو عشق بازیم

شمارهٔ ۱۰۹۲ : تا به کی در غم عشق تو چنین درسازیم

شمارهٔ ۱۰۹۳ : دلا تا کی به درد او بسازیم

شمارهٔ ۱۰۹۴ : بگو تا چند خون دل به غم در ساغر اندازیم

شمارهٔ ۱۰۹۵ : صبا رسید و رسانید بوی یار قدیم

شمارهٔ ۱۰۹۶ : گر نسیم کوی او دارد مسلمانان نسیم

شمارهٔ ۱۰۹۷ : چون صبا از زلف یارم هر سحر آرد نسیم

شمارهٔ ۱۰۹۸ : ما خود ز که‌ایم و از کدامیم

شمارهٔ ۱۰۹۹ : ما ندانیم که کِشتی غمت را رانیم

شمارهٔ ۱۱۰۰ : چه دردست این که درمانش ندانیم

شمارهٔ ۱۱۰۱ : چون تو طبیب دردی درد تو با که گویم

شمارهٔ ۱۱۰۲ : درد دل خویش با که گویم

شمارهٔ ۱۱۰۳ : در راه عشق روی تو ما بی خبر رویم

شمارهٔ ۱۱۰۴ : دل را به بوی وصل تو دادیم و می‌رویم

شمارهٔ ۱۱۰۵ : یارب که تو بگشای در بسته به رویم

شمارهٔ ۱۱۰۶ : تا به چند از رخ زیبای تو مهجور شویم

شمارهٔ ۱۱۰۷ : پیش چوگان جفایت صنما چون گویم

شمارهٔ ۱۱۰۸ : از وصل دری گشا به رویم

شمارهٔ ۱۱۰۹ : بهار آمد بیا تا خوش برآییم

شمارهٔ ۱۱۱۰ : چو با مهر رخ او آشناییم

شمارهٔ ۱۱۱۱ : سرگشته در این عرصه ایام چو ماییم

شمارهٔ ۱۱۱۲ : نگارا از تو دور آخر چراییم

شمارهٔ ۱۱۱۳ : در بادیه هجر تو سرگشته چو گوییم

شمارهٔ ۱۱۱۴ : به جان آمد دل از هجر حبیبان

شمارهٔ ۱۱۱۵ : از درد منال ای دل چون نیست تو را درمان

شمارهٔ ۱۱۱۶ : به خدایی که جز او نیست خداوند جهان

شمارهٔ ۱۱۱۷ : تویی لیلی تویی لیلی تویی درد مرا درمان

شمارهٔ ۱۱۱۸ : بی کنارت در میان خونم ای نازک میان

شمارهٔ ۱۱۱۹ : بار هجرت بر دلم باریست باری بس گران

شمارهٔ ۱۱۲۰ : صبا برو تو پیامی ز من به یار رسان

شمارهٔ ۱۱۲۱ : ای صبا نیست به عالم چو قدش سرو روان

شمارهٔ ۱۱۲۲ : قدم نه شاهباز ما دمی در کوی درویشان

شمارهٔ ۱۱۲۳ : ای سخت گمان سست پیمان

شمارهٔ ۱۱۲۴ : چشم و ابرویی که او دارد که دارد در جهان

شمارهٔ ۱۱۲۵ : سری دارم فدای پای جانان

شمارهٔ ۱۱۲۶ : صبا شاد آمدی از کوی جانان

شمارهٔ ۱۱۲۷ : ز باد بهاری جهان شد جوان

شمارهٔ ۱۱۲۸ : چون جهانی را تویی روح و روان

شمارهٔ ۱۱۲۹ : در چمن تا قد آن سرو روانست روان

شمارهٔ ۱۱۳۰ : جان شیرینم تویی دانی که شیرینست جان

شمارهٔ ۱۱۳۱ : چو زلف دوست برآشفت روزگار جهان

شمارهٔ ۱۱۳۲ : ای دل غمگین مدار چشم وفا از جهان

شمارهٔ ۱۱۳۳ : ای رخ مهوشت به کام جهان

شمارهٔ ۱۱۳۴ : مکن تو روی چو خورشید خود ز ما پنهان

شمارهٔ ۱۱۳۵ : شبی چو زلف سیاهت دراز و بی پایان

شمارهٔ ۱۱۳۶ : بس روز به عشق تو بریدیم بیابان

شمارهٔ ۱۱۳۷ : دلم بگرفت از تنها نشستن

شمارهٔ ۱۱۳۸ : مهر روی آن بت سیمین بدن

شمارهٔ ۱۱۳۹ : تا به کی جان و جهان در سر کارت کردن

شمارهٔ ۱۱۴۰ : روی او را کجا توان دیدن

شمارهٔ ۱۱۴۱ : دل به جان آمد از عنا دیدن

شمارهٔ ۱۱۴۲ : ای دیده نمی‌شاید بی دوست جهان دیدن

شمارهٔ ۱۱۴۳ : به باغ شد دل من صبحدم به گل چیدن

شمارهٔ ۱۱۴۴ : از دستت ای قلم من خواهم به جان رسیدن

شمارهٔ ۱۱۴۵ : چه خوش بود به چمن در صبوح گل چیدن

شمارهٔ ۱۱۴۶ : باد نوروزی برآمد خیمه بر گلزار زن

شمارهٔ ۱۱۴۷ : بیا و دیده جانم به وصل بینا کن

شمارهٔ ۱۱۴۸ : بیا ای سرو جان من کنار چشم ما جا کن

شمارهٔ ۱۱۴۹ : نگارا رحمتی بر حال ما کن

شمارهٔ ۱۱۵۰ : دل ضعیف مرا در دو زلف خود جا کن

شمارهٔ ۱۱۵۱ : ز لطفت یک نظر در حال ما کن

شمارهٔ ۱۱۵۲ : سهی سروا گذاری سوی ما کن

شمارهٔ ۱۱۵۳ : بیا دردم به وصل خود دوا کن

شمارهٔ ۱۱۵۴ : درد دل ما را ز کرم باز دوا کن

شمارهٔ ۱۱۵۵ : ای نور دیده یک شبی ما را ز وصلت شاد کن

شمارهٔ ۱۱۵۶ : از شب وصلت دل ما شاد کن

شمارهٔ ۱۱۵۷ : خداوندا به حال ما نظر کن

شمارهٔ ۱۱۵۸ : نگارا بر من مسکین نظر کن

شمارهٔ ۱۱۵۹ : دمی در کوی درویشان گذر کن

شمارهٔ ۱۱۶۰ : یک لحظه به سوی ما گذر کن

شمارهٔ ۱۱۶۱ : این خراب آباد دل معمور کن

شمارهٔ ۱۱۶۲ : برآ به بام و رُخت همچو شمع خاور کن

شمارهٔ ۱۱۶۳ : تا به کی این در زنم در باز کن

شمارهٔ ۱۱۶۴ : مه رویت درخشان کن دو زلفت را پریشان کن

شمارهٔ ۱۱۶۵ : ای سرو سهی قد به سوی ما گذری کن

شمارهٔ ۱۱۶۶ : دل سرگشتهٔ حیران برو ترک مناهی کن

شمارهٔ ۱۱۶۷ : به دل گفتم برو شَست دو زلفش را پناهی کن

شمارهٔ ۱۱۶۸ : نشین به تخت دل ما و پادشاهی کن

شمارهٔ ۱۱۶۹ : خلاف عادت معهود را وفایی کن

شمارهٔ ۱۱۷۰ : مویت به آفتابِ رخ، ای جان رها مکن

شمارهٔ ۱۱۷۱ : زین بیشتر چون زلف خود خاطر پریشانم مکن

شمارهٔ ۱۱۷۲ : ای نگارین! زلف شب‌ رنگت به گل پرچین مکن

شمارهٔ ۱۱۷۳ : ای دل ای دل بیش ازین در عشق نادانی مکن

شمارهٔ ۱۱۷۴ : ای عزیز من ستمکاری مکن

شمارهٔ ۱۱۷۵ : ای عارض زیبای تو نازک‌تر از برگ سمن

شمارهٔ ۱۱۷۶ : ای به بالا سرو نازی ای به رخ همچون سمن

شمارهٔ ۱۱۷۷ : صبح وصال کی دمد زین شب لاجورد من

شمارهٔ ۱۱۷۸ : آن خوشدلی کجا شد و آن روزگار من

شمارهٔ ۱۱۷۹ : زمانه تا به کی آخر جفا کند بر من

شمارهٔ ۱۱۸۰ : ای دو چشمت مایه درمان من

شمارهٔ ۱۱۸۱ : مکن تو روی چو خورشید خود نهان از من

شمارهٔ ۱۱۸۲ : قد تو سرو ناز من هجر تو جان گداز من

شمارهٔ ۱۱۸۳ : ای بار غم تو بر دل من

شمارهٔ ۱۱۸۴ : تا به کی در پا کشد زلفت دل مسکین من

شمارهٔ ۱۱۸۵ : آه از ستم زمانهٔ دون

شمارهٔ ۱۱۸۶ : ای بت سنگین دل سیمین بدن

شمارهٔ ۱۱۸۷ : بگشای چشم مرحمت و حال ما ببین

شمارهٔ ۱۱۸۸ : هجران آن صنم گلعذار بین

شمارهٔ ۱۱۸۹ : تا به کی مسکین دلم باشد ز هجرانت حزین

شمارهٔ ۱۱۹۰ : بگشای در رحمت بر روی من مسکین

شمارهٔ ۱۱۹۱ : بلبل شوریده زندان برنتابد بیش ازین

شمارهٔ ۱۱۹۲ : ای به قد چون سرو نازی صد هزاران آفرین

شمارهٔ ۱۱۹۳ : جان بدادم در فراق روی او

شمارهٔ ۱۱۹۴ : ای دو دیده چون کنم درمان ندارد درد تو

شمارهٔ ۱۱۹۵ : گر کشم بار کسی هم بار تو

شمارهٔ ۱۱۹۶ : ای مرا هم دل تو هم دلدار تو

شمارهٔ ۱۱۹۷ : ندارم دل که دل بردارم از تو

شمارهٔ ۱۱۹۸ : صبا باز آ که درمان دارم از تو

شمارهٔ ۱۱۹۹ : نگارینا دل پر دردم از تو

شمارهٔ ۱۲۰۰ : ای به ناکام دلم خسته و مهجور از تو

شمارهٔ ۱۲۰۱ : تا به کی باشد دلم در دام تو

شمارهٔ ۱۲۰۲ : جانا کدام دل که نگشته‌ست رام تو

شمارهٔ ۱۲۰۳ : آمد دل ضعیف من اندر پناه تو

شمارهٔ ۱۲۰۴ : ای دل به درد عشق ندارم دوای تو

شمارهٔ ۱۲۰۵ : گشتم از جان بنده بالای تو

شمارهٔ ۱۲۰۶ : جانم به لب رسید ز جور و جفای تو

شمارهٔ ۱۲۰۷ : ای دلم در لعل شکّرخای تو

شمارهٔ ۱۲۰۸ : ما را شکایتیست ز دست جفای تو

شمارهٔ ۱۲۰۹ : ای دیدهٔ بخت جهان در آرزوی روی تو

شمارهٔ ۱۲۱۰ : باد صبا جان می‌دهد در آرزوی روی تو

شمارهٔ ۱۲۱۱ : بردی دل من به چشم و ابرو

شمارهٔ ۱۲۱۲ : من ندیدم ای دل سرگشته جز بیداد ازو

شمارهٔ ۱۲۱۳ : ای که دل دارد بسی بر روی جانان آرزو

شمارهٔ ۱۲۱۴ : گفته بودم یار گیرم یار کو

شمارهٔ ۱۲۱۵ : دلبرا لذّت جوانی کو

شمارهٔ ۱۲۱۶ : ای صبا حال دل من بر دلدار بگو

شمارهٔ ۱۲۱۷ : صبا تو حال دل خسته با نگار بگو

شمارهٔ ۱۲۱۸ : ای صبا قصّهٔ دردم برِ دلدار بگو

شمارهٔ ۱۲۱۹ : ای صبا گر زان نگار ما خبر داری بگو

شمارهٔ ۱۲۲۰ : خردم گفت برو ای دل دیوانه برو

شمارهٔ ۱۲۲۱ : تا مرا شد سایه زلفت پناه

شمارهٔ ۱۲۲۲ : ای سواد دیده‌ام روی چو ماه

شمارهٔ ۱۲۲۳ : آن دیده بین که چون به جفا می‌کند نگاه

شمارهٔ ۱۲۲۴ : تشنه درد فراقت منم ای جان دردِه

شمارهٔ ۱۲۲۵ : ای غمت در جان ما جا ساخته

شمارهٔ ۱۲۲۶ : ای در شکنج زلف تو مرغ دلم جا ساخته

شمارهٔ ۱۲۲۷ : گر کند میل جفا دلبر من گویم چه

شمارهٔ ۱۲۲۸ : ای مرا از یاد خود بگذاشته

شمارهٔ ۱۲۲۹ : نگران خم ابروی توام پیوسته

شمارهٔ ۱۲۳۰ : پیش قد تو سهی سرو ز پا افتاده

شمارهٔ ۱۲۳۱ : آتش مهر تواَم در دل و جان افتاده

شمارهٔ ۱۲۳۲ : جان در غم فراقت دل بر بلا نهاده

شمارهٔ ۱۲۳۳ : ای ما جهان و جان را بر باد عشق داده

شمارهٔ ۱۲۳۴ : ماهتابی هست و ابرش دست پیرامن زده

شمارهٔ ۱۲۳۵ : تا غمت همچو الف در دل ما جا کرده

شمارهٔ ۱۲۳۶ : ای سلاطین جهان پیش رخت بنده شده

شمارهٔ ۱۲۳۷ : به بوی زلف خودم دلبرا به باد مده

شمارهٔ ۱۲۳۸ : بنفشه چون سر زلف بتان سر افکنده

شمارهٔ ۱۲۳۹ : تو را لبیست نگارا چو غنچه پُر خنده

شمارهٔ ۱۲۴۰ : این دل محنت و بلا دیده

شمارهٔ ۱۲۴۱ : ای خیال رخ تو در دیده

شمارهٔ ۱۲۴۲ : آه از این روزگار گردیده

شمارهٔ ۱۲۴۳ : دل من از غم تو گرد جهان گردیده

شمارهٔ ۱۲۴۴ : ای مثل چشم مستت چشم فلک ندیده

شمارهٔ ۱۲۴۵ : گفتم که میارید ز بازار بنفشه

شمارهٔ ۱۲۴۶ : عالم همه خوش بوی شد از بوی بنفشه

شمارهٔ ۱۲۴۷ : در سر مرا ز عشقش سودا بود همیشه

شمارهٔ ۱۲۴۸ : فریاد ز جور این زمانه

شمارهٔ ۱۲۴۹ : دو دیده بر سر راهت نهاده‌ام بازآی

شمارهٔ ۱۲۵۰ : آن چه زلفست آن که باز از قهر تابش داده‌ای

شمارهٔ ۱۲۵۱ : بازم از سودای زلفت مست و شیدا کرده‌ای

شمارهٔ ۱۲۵۲ : یکباره عهد یار فراموش کرده‌ای

شمارهٔ ۱۲۵۳ : تا کی دلا به دام غمش اوفتاده‌ای

شمارهٔ ۱۲۵۴ : جانا چه کرده‌ایم که از ما بریده‌ای

شمارهٔ ۱۲۵۵ : عاشقانت را دگر در جست‌و‌جو آورده‌ای

شمارهٔ ۱۲۵۶ : از جان وصل خویش فرستم نواله‌ای

شمارهٔ ۱۲۵۷ : ای در غم عشق تو من در هر دهن افسانه‌ای

شمارهٔ ۱۲۵۸ : مرغ دلم به زلف تو تا ساخت خانه‌ای

شمارهٔ ۱۲۵۹ : بیا که بی تو ندارد دل من اسبابی

شمارهٔ ۱۲۶۰ : تو که خورشید جهانی به جهان می‌تابی

شمارهٔ ۱۲۶۱ : گرفت از رشک رویت ماه تابی

شمارهٔ ۱۲۶۲ : دلا این عشقبازی تا به کی بی

شمارهٔ ۱۲۶۳ : زان لعل لبم بده زکاتی

شمارهٔ ۱۲۶۴ : ای دل ز شراب عشق مستی

شمارهٔ ۱۲۶۵ : تا که مُهر مهرم از دُرج وفا برداشتی

شمارهٔ ۱۲۶۶ : من ندارم بی رخت از زندگانی راحتی

شمارهٔ ۱۲۶۷ : چه کردم تا ز من دل برگرفتی

شمارهٔ ۱۲۶۸ : ای مسلمانان خدا را همّتی

شمارهٔ ۱۲۶۹ : دارم به لطف عام تو چشم عنایتی

شمارهٔ ۱۲۷۰ : گفتم ز جور دوست بگویم حکایتی

شمارهٔ ۱۲۷۱ : دردا که نیست روز غمت را نهایتی

شمارهٔ ۱۲۷۲ : به رخ چون ماه تابانی به قد چون سرو آزادی

شمارهٔ ۱۲۷۳ : ز کوی دوست آمد شاد بادی

شمارهٔ ۱۲۷۴ : دلا در عشقبازی نیک مردی

شمارهٔ ۱۲۷۵ : گر مرا با درد عشقت چاره بودی خوش بدی

شمارهٔ ۱۲۷۶ : یک شب به لطف از در ما درنیامدی

شمارهٔ ۱۲۷۷ : تا کی ای دیده دل اندر رخ جانان بندی

شمارهٔ ۱۲۷۸ : گهی بزم طرب را ساختندی

شمارهٔ ۱۲۷۹ : دلا خود را به مهرویی چه بندی

شمارهٔ ۱۲۸۰ : بگو چگونه دهم شرح آرزومندی

شمارهٔ ۱۲۸۱ : گلبن وصل ز باغ دل ما برکندی

شمارهٔ ۱۲۸۲ : چه جرم رفت که یکباره مهر ببریدی

شمارهٔ ۱۲۸۳ : گر شبی روی چو ماه تو دو چشمم دیدی

شمارهٔ ۱۲۸۴ : به حکم آنکه مرا نیست در جهان یاری

شمارهٔ ۱۲۸۵ : مگر با ما سر یاری نداری

شمارهٔ ۱۲۸۶ : ای که ز دولت و اقبال تو برخورداری

شمارهٔ ۱۲۸۷ : صبا اگر به سر کوی او گذر داری

شمارهٔ ۱۲۸۸ : دلم ز دست ببردی و جان به سر باری

شمارهٔ ۱۲۸۹ : بگو تا کی دلم را تنگ داری

شمارهٔ ۱۲۹۰ : چرا بی جرم با ما جنگ داری

شمارهٔ ۱۲۹۱ : نگارینا ز نامم ننگ داری

شمارهٔ ۱۲۹۲ : چه باشد ار ز من خسته دل تو یاد آری

شمارهٔ ۱۲۹۳ : دلم ببردی و دانم که قصد جان داری

شمارهٔ ۱۲۹۴ : صبا بازآ که درمانم تو داری

شمارهٔ ۱۲۹۵ : چون چشم بد از روی خودم دور چه داری

شمارهٔ ۱۲۹۶ : ای دل به سر کویش رو گر هوسی داری

شمارهٔ ۱۲۹۷ : ای دل به درد عشقش دانم دوا نداری

شمارهٔ ۱۲۹۸ : نگارا رسم دلداری نداری

شمارهٔ ۱۲۹۹ : گرَم بودی به وصلت اختیاری

شمارهٔ ۱۳۰۰ : دلا تا کی چنین در زیر باری

شمارهٔ ۱۳۰۱ : چه خوش بادیست باد نوبهاری

شمارهٔ ۱۳۰۲ : که دارد در دو عالم چون تو یاری

شمارهٔ ۱۳۰۳ : که را باشد به عالم چون تو یاری

شمارهٔ ۱۳۰۴ : حاش‌لله که مرا جز تو بوَد دلداری

شمارهٔ ۱۳۰۵ : به دردی دل گرفتارست باری

شمارهٔ ۱۳۰۶ : نیست یاری به جهان مثل تو کس دلداری

شمارهٔ ۱۳۰۷ : به امیدی که برآید مه رویت سحری

شمارهٔ ۱۳۰۸ : چه باشد ار به من خسته دل کنی نظری

شمارهٔ ۱۳۰۹ : چه شود گر فکند بر من مسکین نظری

شمارهٔ ۱۳۱۰ : الهی تو بگشا به لطفت دری

شمارهٔ ۱۳۱۱ : که را طاقت بود بر درد دوری

شمارهٔ ۱۳۱۲ : فدای جان منست آن نگار چون حوری

شمارهٔ ۱۳۱۳ : دل برده‌ای از دست من ای کان لطف و دلبری

شمارهٔ ۱۳۱۴ : سهی سروا چرا با ما نسازی

شمارهٔ ۱۳۱۵ : بس دولت فیروزست در پای تو سربازی

شمارهٔ ۱۳۱۶ : تو تا کی با من مسکین نسازی

شمارهٔ ۱۳۱۷ : تا کی ز سر زلف تو ما را ننوازی

شمارهٔ ۱۳۱۸ : وقت آنست که بر ما نظری اندازی

شمارهٔ ۱۳۱۹ : دلا تو با من مسکین چرا نمی‌سازی

شمارهٔ ۱۳۲۰ : چرا تو درد دلم را دوا نمی‌سازی

شمارهٔ ۱۳۲۱ - اندوه از تیره‌روزی‌ها : چرا به کار من ناتوان نپردازی

شمارهٔ ۱۳۲۲ : بگفتم با صبا دزدیده رازی

شمارهٔ ۱۳۲۳ : معطّرست جهانی ز باد نوروزی

شمارهٔ ۱۳۲۴ : بو که آن ماه من اندر چمن آید روزی

شمارهٔ ۱۳۲۵ : هر آنکه داد مرا عمر او دهد روزی

شمارهٔ ۱۳۲۶ : بیا که غمزه سرمست تو به دلدوزی

شمارهٔ ۱۳۲۷ : اگر شود شب وصلت مرا شبی روزی

شمارهٔ ۱۳۲۸ : من تو را دارم و جز لطف تواَم نیست کسی

شمارهٔ ۱۳۲۹ : تا نفس هست به یاد تو برآرم نفسی

شمارهٔ ۱۳۳۰ : بتا به عهد من ار بر سرِ جفا باشی

شمارهٔ ۱۳۳۱ : چرا جانا به دردم شاد باشی

شمارهٔ ۱۳۳۲ : دلا تو تا به غم عشق در جهان باشی

شمارهٔ ۱۳۳۳ : دلا تا کی چنین سرگشته باشی

شمارهٔ ۱۳۳۴ : دلا تا کی چنین دیوانه باشی

شمارهٔ ۱۳۳۵ : ز جانم تو را بنده در بندگی

شمارهٔ ۱۳۳۶ : ماییم و غم عشقت و خوابی و خیالی

شمارهٔ ۱۳۳۷ : دلا تا کی به درد عشق نالی

شمارهٔ ۱۳۳۸ : در دیده‌ام نیامد جز روی تو خیالی

شمارهٔ ۱۳۳۹ : مرا خود نباشد به عالم دلی

شمارهٔ ۱۳۴۰ : من ندیدم به جهان همچو دو زلفت شامی

شمارهٔ ۱۳۴۱ : دامن وصل ار به کف آید دمی

شمارهٔ ۱۳۴۲ : من شبی در خواب عکس روی او گر دیدمی

شمارهٔ ۱۳۴۳ : چرخ کی گردد به کام ما دمی

شمارهٔ ۱۳۴۴ : بتا تا کی کنی این سرگرانی

شمارهٔ ۱۳۴۵ : الا ای سرو ناز بوستانی

شمارهٔ ۱۳۴۶ : تو مرا دردی و تو درمانی

شمارهٔ ۱۳۴۷ : دل من درد غمت دارد و تو درمانی

شمارهٔ ۱۳۴۸ : چو حال زار من خسته دل تو می‌دانی

شمارهٔ ۱۳۴۹ : دلم را درد و درمانی مرا تو مونس جانی

شمارهٔ ۱۳۵۰ : تو عهدی کرده‌ای جانا که از من سر نگردانی

شمارهٔ ۱۳۵۱ : دل من به دست آر اگر می‌توانی

شمارهٔ ۱۳۵۲ : دل بدادم به تو ای دوست من از نادانی

شمارهٔ ۱۳۵۳ : فراموشت چرا شد مهربانی

شمارهٔ ۱۳۵۴ : نگارا چون قلم ما را به سر تا کی بگردانی

شمارهٔ ۱۳۵۵ : تا چند مرا جانا از غمزه برنجانی

شمارهٔ ۱۳۵۶ : تو راست بر مه تابنده از شکر دهنی

شمارهٔ ۱۳۵۷ : همچون قلم نگارا چندم به سر دوانی

شمارهٔ ۱۳۵۸ : جهان بگرفت باز از سر جوانی

شمارهٔ ۱۳۵۹ : مرا که در دو جهان راحت دل و جانی

شمارهٔ ۱۳۶۰ : دلی که نیست به درد فراقت ارزانی

شمارهٔ ۱۳۶۱ : دلی ز دست بدادم ز روی نادانی

شمارهٔ ۱۳۶۲ : ای جان و زندگانی عمری و شادمانی

شمارهٔ ۱۳۶۳ : صبا تو حال دل تنگ ما نکو دانی

شمارهٔ ۱۳۶۴ : تو جام جهان نمای جانی

شمارهٔ ۱۳۶۵ : بده ساقی تو جام ارغوانی

شمارهٔ ۱۳۶۶ : صبا حال دلم را نیک دانی

شمارهٔ ۱۳۶۷ : جانا چه باشد ار دل ما را دوا کنی

شمارهٔ ۱۳۶۸ : جانا چه باشد ار نظری سوی ما کنی

شمارهٔ ۱۳۶۹ : چو شود گر ز من ای جان دمکی یاد کنی

شمارهٔ ۱۳۷۰ : ای ماه اگر به گوشه گلشن نظر کنی

شمارهٔ ۱۳۷۱ : تا به کی جانا دلم پر خون کنی

شمارهٔ ۱۳۷۲ : دلبرا با من جفا تا کی کنی

شمارهٔ ۱۳۷۳ : تا کی از سرکشی وفا نکنی

شمارهٔ ۱۳۷۴ : تو خود به حال پریشان ما نظر نکنی

شمارهٔ ۱۳۷۵ : نه درد دلم را دوا می‌کنی

شمارهٔ ۱۳۷۶ : دلبرا با ما تو لطف بی‌نهایت می‌کنی

شمارهٔ ۱۳۷۷ : من دردمند چارهٔ دردم چه می‌کنی

شمارهٔ ۱۳۷۸ : تا کی ای دلبر تو با ما بی‌وفایی می‌کنی

شمارهٔ ۱۳۷۹ : جانا چه شد که بنده نوازی نمی‌کنی

شمارهٔ ۱۳۸۰ : بشست از دیده شرم و از حیا روی

شمارهٔ ۱۳۸۱ : گر به چوگانم ز خود رانی چو گوی

شمارهٔ ۱۳۸۲ : ای صبا آخر چرا افتان و خیزان می‌روی

شمارهٔ ۱۳۸۳ : ای صبا حال دل من پیش دلبر بازگوی

شمارهٔ ۱۳۸۴ : در ره عشق تو جانی می‌دهم در جست و جوی

شمارهٔ ۱۳۸۵ : گر صد هزار ازین غم و دردم رسد به روی

شمارهٔ ۱۳۸۶ : خوشش رنگ و خوشش روی و خوشش بوی

شمارهٔ ۱۳۸۷ : ای جان و جهان توام پناهی

شمارهٔ ۱۳۸۸ : چه ساعتی بود آیا که آنچنان ماهی

شمارهٔ ۱۳۸۹ : ماهیست نشسته به سر مسند شاهی

شمارهٔ ۱۳۹۰ : الهی یا الهی یا الهی

شمارهٔ ۱۳۹۱ : ز روی لطف کن در من نگاهی

شمارهٔ ۱۳۹۲ : هیچ در خاطرت آمد که دلم باز دهی

شمارهٔ ۱۳۹۳ : ای دلستان چرا دل ما را نمی‌دهی

شمارهٔ ۱۳۹۴ : ای آفتاب کشور و ای ماه خرگهی

شمارهٔ ۱۳۹۵ : شده‌ام خاک سر کوی تو ای سرو سهی

شمارهٔ ۱۳۹۶ : بی وصل تو ندارد جان با تن آشنایی

شمارهٔ ۱۳۹۷ : نمی‌یابم به درد دل دوایی

شمارهٔ ۱۳۹۸ : گذشت حسن نگارم ز حد زیبایی

شمارهٔ ۱۳۹۹ : بیا جانا که دردم را دوایی

شمارهٔ ۱۴۰۰ : تا کی بود دو چشمت در عین دلربایی

شمارهٔ ۱۴۰۱ : بتا بدمهر و سنگین دل چرایی

شمارهٔ ۱۴۰۲ : دلم شکسته چو زلف بتان یغمایی

شمارهٔ ۱۴۰۳ : بیا که با تو نداریم دست بالایی

شمارهٔ ۱۴۰۴ : چنین بیگانه‌وش آخر چرایی

شمارهٔ ۱۴۰۵ : بربود از من دل دلربایی

شمارهٔ ۱۴۰۶ : مائیم و سر کوی تو جانا و گدایی

شمارهٔ ۱۴۰۷ : آمد به مشامم ز سر زلف تو بویی

شمارهٔ ۱۴۰۸ : ای مرا پیوند جان جانم تویی

شمارهٔ ۱۴۰۹ : ای روان گشته ز چشمم ز فراقت جویی

شمارهٔ ۱۴۱۰ : در مشک نباشد چو سر زلف تو بویی

شمارهٔ ۱۴۱۱ : جفا تا کی کنی بر ما نگویی

شمارهٔ ۱۴۱۲ : چرا به ترک جفا دلبرا نمی‌گویی