شمارهٔ ۸۵

هوش مصنوعی: بیا و ببین که چطور نگاهی پر از شوق و محبت به اطراف می‌افکنم، تا ببینم کجا مانند تو، درختی بلند و زیبا در باغ جانم جوانه زده است.

هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی تو اشاره دارد و می‌گوید که اگر گلی در برابر زیبایی تو قد علم کند، چگونه می‌تواند چمن را با زیبایی خود تزیین کند. به عبارت دیگر، زیبایی تو چنان بی‌نظیر است که حتی گل‌های دیگر را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد و قادر به رقابت با زیبایی تو نیستند.

هوش مصنوعی: او در اطراف جهان گشت و هیچ گلی را به زیبایی وجهت نیافت و هیچ سروی به قد و قامت تو نبود که بر خیزد.

هوش مصنوعی: اگر گاهی تنها به ما سر بزنی، اشکالی ندارد؛ چون تو مانند درخت سرو زیبا و همیشه سبز هستی و همواره به ما نزدیک خواهی بود.

هوش مصنوعی: دل من را از من گرفته‌ای و هیچ‌کجا هم آن را برنمی‌گردانی. چه حوادثی در دنیا اتفاق افتاده است که این حال من را توجیه کند؟ آیا همه‌چیز در این دنیا تنها دزدی و غارت است؟

هوش مصنوعی: بیا و امروز را غنیمت بشمار، زیرا که هیچ امیدی به فردا نیست، ای عزیز.

هوش مصنوعی: رودخانه‌ی زلال وصال، دل من را که به آتش عشق تو می‌سوزد، تسکین می‌دهد و در نتیجه، دنیایی پر از شور و هیجان به وجود می‌آورد.

هوش مصنوعی: دل به خاطر دوری تو همچون آتش می‌سوزد و چشمانم به خاطر غم فراق تو همیشه پرآب و مملو از اشک است.

هوش مصنوعی: دل تو به خاطر حال من ضعیف و لاغر نرنجید، نه اینکه دل تو دل واقعی باشد، بلکه شاید فقط به خاطر خارهایی است که در آن وجود دارد.

هوش مصنوعی: جدایی از همه دوستان و آشنایان به من این درس را می‌دهد که در نهایت، آنچه را که دشمن می‌خواست، باید به چشم ببینم.