شمارهٔ ۱۳۸۱

هوش مصنوعی: اگر تو مرا مانند گوی به سمت خودت برانی، چگونه می‌توانم از تو دور شوم و راهی غیر از تو انتخاب کنم؟

هوش مصنوعی: من به تو بازمی‌گردم و در حضورت فرو می‌افتم، زیرا که نمی‌توانم در نهایت از این عشق کم بگذارم.

هوش مصنوعی: من تا کی باید به دنبال دیدار تو بروم؟ در حال قدم زدن و با تردید، در هر خیابان و کوچه به جستجو هستم.

هوش مصنوعی: ای نسیم، اگر می‌توانی، لطفاً حال پریشانم را به محبوب بگو.

هوش مصنوعی: مدتی است که به خاطر فکر تو، حالتی آشفته و پریشان پیدا کرده‌ام، مانند موی درهم و برهم.

هوش مصنوعی: دوستان می‌پرسند این فریاد از چیست، چرا این ناله و زاری از تاثیر یار خشمگین است.

هوش مصنوعی: تا زمانی که جانم در این بدن هست، در تلاش برای رسیدن به وصل تو هستم.

هوش مصنوعی: هوا و نسیم از سوی محبوب، مرا به زمین می‌نشاند و آتش عشق او، به چهره‌ام آب می‌دهد.

هوش مصنوعی: مدعیانی مانند ما با اشک و غم از دنیا دل بریدند؛ پس تو هم از ما دل نکَن.