شمارهٔ ۳۶۰

هوش مصنوعی: زمانی که آن معشوق زیبا با چهره گلگون از پیش من رفت، آرامش من هم که شبیه زلفش بی‌قراری است، از من رفت.

هوش مصنوعی: در دریای غم به خاطر دوری تو غرق شده‌ام، به همین دلیل کم از دو چشم، بت غم‌گسار رفته است.

هوش مصنوعی: دیگر به درخت و گل توجهی نخواهم داشت، چون کسی که مانند سرو زیبا و دلربا است از کنار من دور شده است.

هوش مصنوعی: پایم در گل حسرت ماند مانند سرو ناز، زیرا او نیامد و عشق من نیز از دستم رفت.

هوش مصنوعی: یارم را از دست دادم و در دلم درد و غم او باقی ماند، مانند گل نچیده‌ای که در وجودم مثل یک خار نشسته است.

هوش مصنوعی: در شب مست و سرمست بودم، اما در روز جدایی از معشوق، به خاطر نوشیدنی عشق او، حال و روزم خراب شده است.

هوش مصنوعی: وقتی که چشم به جمال محبوب گشودم، از زیبایی‌اش دل و دست از کار افتادند.