شمارهٔ ۷۰۱

هوش مصنوعی: درخت وصال آن معشوق وقتی بثمر می‌آید که در آغوش من قرار بگیرد، زیرا خواسته‌ی جانم هرگز از زیبایی او به دست نمی‌آید.

هوش مصنوعی: به قامت زیبایش گفتم چرا به جایی نمی‌روید، او پاسخ داد: من سرو بلندبالا هستم، اما نمی‌توانم قدمی بردارم.

هوش مصنوعی: من در فراق تو خیلی بیچاره‌ام، حتی یک لحظه نمی‌توانم فراموش‌تان کنم، اما خودم را یادم نمی‌آید.

هوش مصنوعی: من در فقر و تنگدستی به سر می‌برم و نه ثروتی دارم و نه قدرتی. اما با همه اینها، در دل از عشق او شکایت می‌کنم، زیرا عشق او همان چیزی است که بدون ثروت و قدرت به من زندگی می‌دهد.

هوش مصنوعی: دل من بدون تو غمگین است، پس دست کم یک لحظه مرا نوازش کن؛ چرا که در غیاب تو هیچ لحظه‌ای برایم خوشایند نیست.

هوش مصنوعی: چشمان زیبا و جذابت مانند شمشیری تیز، جانم را به خود جذب کرده است. اگر به چشمان تو دقت کنم، می‌بینم که چه تاثیری بر من می‌گذاری، اما اگر این را باور نداری، نگاه کن به زیبایی و رمز و رازی که در چشمانت نهفته است.

هوش مصنوعی: به خاطر یاد شیرین تو، جان تو، خسرو (که به خاطر عشقش به شیرین معروف است) تمام عمرش لحظه‌ای هم یاد لب‌های شیرین فراموش نمی‌شود.

هوش مصنوعی: به دل گفتم که این رابطه را رها کن چون وفاداری ندارد، اما من فرد ضعیفی هستم و نمی‌توانم بر دل خود غلبه کنم.

هوش مصنوعی: چرا نتوانستم به وصالش برسم در حالی که در این جهان ناب خودم را به پایان شب جدایی او نزدیک کرده‌ام، اگر سرنوشتم به سمت او نمی‌رود؟