برگردان به زبان ساده
تا کی کنم ای دوست به درد تو تحمّل
دریاب دلم را و مکن بیش تعلّل
هوش مصنوعی: این بیت بیانگر احساس درونی گوینده است که از دوستش می‌خواهد تا به درد و رنج او توجه کند و بیش از این او را معطل نکند. او می‌خواهد که دوستش به حال او رسیدگی کند و از تحمل بیشتر رنج‌ها جلوگیری کند.
رحمی کن و بر حال من خسته ببخشای
تا چند کنی بر من سرگشته تطاول
هوش مصنوعی: لطفاً رحم کن و به حالت دردناک من توجه کن. دیگر چقدر باید بر من بی‌تاب و آشفته آزار برسانی؟
چندم به سر خار جفا دل بخراشی
ای گل چه زیان باشدت از صحبت بلبل
هوش مصنوعی: درد و رنجی که دل را می‌آزارد، چندین بار اتفاق افتاده است. ای گل، چه زیانی از صحبت کردن با بلبل به تو می‌رسد؟
چون گل به چمنهای جهان روی نماید
بلبل نتواند که کشد بار تحمّل
هوش مصنوعی: زمانی که گل در دشت‌های دنیا شکوفا می‌شود، بلبل نمی‌تواند بار سنگین تحمل را به دوش بکشد.
تا کی نکنی از سر انصاف و مروّت
در حال من بی کس بیچاره تأمل
هوش مصنوعی: چقدر باید صبر کنی تا درباره حال من، که بی‌کس و بی‌نوا هستم، با انصاف و جوانمردی فکر کنی؟
یارب ز جفای فلک و جور رقیبان
کردیم به درگاه جلال تو توکّل
هوش مصنوعی: پروردگارا، از ظلم زمان و بی‌رحمی رقبای خود به تو پناه می‌بریم و به درگاه عظمت تو امیدواریم.
زنهار منال ای دل مسکین ز جفایش
ناچار بود خار هرآنجا که بود گل
هوش مصنوعی: ای دلِ بی‌نوا، مواظب باش! از جَفای او غمگین نشو، زیرا در هر مکانی که به ما خاری وجود دارد، گل هم هست.
آخر نظری کن به من از لطف نگارا
تا چند نمایی ز من خسته تغافل
هوش مصنوعی: آخر یک نگاه مهربانانه به من بکن، ای معشوق، تا کی باید از تو بی‌توجهی و بی‌اعتنایی را تحمل کنم؟
در خلوت چشمم صنما خیل خیالت
بنشست و کند بهر جمال تو تحمّل
هوش مصنوعی: در تنهایی و سکوت چشمانم، تصویر تو نشسته است و به خاطر زیبایی‌ات با صبوری انتظار می‌کشد.
