شمارهٔ ۶۳۱

هوش مصنوعی: عشقم دل مرا از من گرفت و هیچ وفایی از خودش نشان نمی‌دهد. درد ما را هم از دهان خودش درمان نمی‌کند.

هوش مصنوعی: تمام محبت و وفایی که از چهره او در دل ما نشأت می‌گیرد، این نیست که لحظه‌ای به من ظلم و آزار نرساند.

هوش مصنوعی: هیچ شبی نیست که به خاطر دوری تو، دل من به خاطر غم تو، پیراهنی را به لباس مخصوصی نپوشد.

هوش مصنوعی: وقتی که او را در باغ دیدم، به خودم گفتم که ای کاش دوباره بلایی بر سر ما نیاورد.

هوش مصنوعی: دل به عشق تو آویخته شده و در چشمانت غرق است. این عشق، به من قول می‌دهد که برای همیشه از خطا دور بمانم.

هوش مصنوعی: جز موهای سیاه تو که قلبم را به خود جذب کرده، هیچ چیز دیگری در دنیا برایم اهمیت ندارد. دلم به هیچ جا دیگر تمایلی ندارد.

هوش مصنوعی: چه کار کنم که دل من به خاطر عشق تو دچار سیاهی و افسردگی شده است و به هیچ چیز دیگری جز تو فکر نمی‌کند.

هوش مصنوعی: زمانی که دل من به عشق و راز تو دلگرم می‌شود، تنها چیزی که می‌تواند آرامش دهد، امید به رسیدن به توست و دعایی جز این در دل ندارم.

هوش مصنوعی: دل خسته و زخمی من ترجیح می‌دهد که از زیبایی‌های جهان بگذرد و به دیدن تو نپردازد.