شمارهٔ ۱۰۵۸

هوش مصنوعی: با نگاهت عشق را تجربه می‌کنم و با موهایت احساس افتخار می‌کنم.

هوش مصنوعی: گفته بودم که از عشق و بازی‌های دل دوری می‌کنم، اما حالا که توانستم، دوباره در این بازی شرکت می‌کنم.

هوش مصنوعی: روز و شب در فراق تو، با درد دل و آتش وجودم می‌سوزم و تحمل می‌کنم.

هوش مصنوعی: در خم ابروی تو، من با دل شکسته‌ام آبی از چشم می‌ریزم و خود را تسلیم محبتت می‌کنم.

هوش مصنوعی: دلبرا، من به خاطر زلف‌های تو مثل هندوها شدم و او گفت: بله، من می‌آیم و تو را تسخیر می‌کنم.

هوش مصنوعی: هر شب تا صبح در غم عشق تو مشغول فکر و تدبیر درباره‌ی درد دل‌هایم هستم.

هوش مصنوعی: ای زاهد، چرا مرا از عشق و بازی محروم می‌کنی؟ عشق ورزیدن، بر من هیچ گناهی نیست.