شمارهٔ ۵۴۸

هوش مصنوعی: جز شور و شوق تو، هیچ چیز دیگری در ذهن من نیست و هیچ چیز دیگری برای من ارزش ندارد جز پیوند و وصل با تو.

هوش مصنوعی: اگر یک شب به خاطر لطف و محبتت نزد من بیایی، ای معشوق، چه اتفاقی خواهد افتاد؟

هوش مصنوعی: اگر به یک غریب بی‌کس محبت کنی، در حقیقت کار نیکو و پاداش بزرگی انجام داده‌ای. آیا کاری بهتر از این وجود دارد؟

هوش مصنوعی: اگر تو به نزد من بیایی، ای سرو سمن، بویی که به پای تو نثار شده جز سر چه چیزی می‌تواند باشد؟

هوش مصنوعی: اگر بدون اینکه منتظر باشم به سراغم بیایی، چه چیز از این زیباتر و دلپذیرتر خواهد بود.

هوش مصنوعی: صورت من به خاطر دوری تو چون طلا شده است، پس بگو که طلا چیست اگر به تو اشاره نکنم.

هوش مصنوعی: در مسیر عشق، من سر و تاج خود را گذاشتم و وقتی به عشق رسیدم، دیگر غم و ناراحتی برایم چه معنا دارد؟

هوش مصنوعی: عشق تو مرا به قدری مجذوب و بی‌خود کرده که نمی‌توانم به حالتی که به من دست داده، فکر کنم. جذابیت و چشمه‌های عشق تو چنان قوی است که نمی‌دانم چگونه می‌توانم از این حالت رهایی یابم.

هوش مصنوعی: در دل تاریکی‌های شب هجرت، جز نور چهره‌ات، هیچ راهنمایی برای من وجود ندارد.

هوش مصنوعی: عزیزم، نمی‌دانم با این حال و احوال چه نظری درباره من داری.

هوش مصنوعی: بیا تا در شب تیره و ناامیدی دوری، به من بگو بدون تو داشتن ماه و خورشید چه ارزشی دارد؟

هوش مصنوعی: ای سرو آزاد، من هنوز از تو بی‌نصیب‌ام. اگر با من شب نشینی کنی، چه خواهد شد؟

هوش مصنوعی: به من گفتی که تو بی‌وفا هستی و جهان را جز این دل دچار چه چیزی می‌تواند کرد؟