شمارهٔ ۱۱۵۷

هوش مصنوعی: پروردگارا، به ما توجه کن و از وضعیت خوب و بد ما آگاه باش.

هوش مصنوعی: از مهربانی خودت ما را نوازش کن و گرمی شوق و هیجان را از دل ما دور کن.

هوش مصنوعی: در دل تاریکی شب گم شده‌ام و از تو می‌خواهم که با عطر و زیبایی موهایت، مرا به راهی هدایت کنی.

هوش مصنوعی: وقتی به وضعیت دردناک من نگاه می‌کنی، بی‌توجهی نکن، چون نمی‌توانی به خوبی و با مهربانی با ما برخورد کنی.

هوش مصنوعی: در زمین نشسته‌ام و در انتظار تو هستم، ای محبوب زیبا. بیایید و از کوچه ما عبور کن.

هوش مصنوعی: هر موقع که از شدت خشم و ناراحتی، اشک از چشمانم بریزد، باید این احساس درد و رنج را در وجودم حس کنم.

هوش مصنوعی: بیا به سوی ما، ای کسی که چشم‌های ما به تو روشن است. به او بگو که دنیا را تغییر دهد و دچار تحول کند.

هوش مصنوعی: با صدای بلند و در حال نیایش، به نسیم صبحگاهی می‌گفت که به چشمان مردم بنگر و رازهای دل ما را ببین.

هوش مصنوعی: با دوری تو، حال ما بسیار بد است، پس از درد ما دوری کن و به دردمان رحم کن.