شمارهٔ ۱۲۱۲

هوش مصنوعی: دلِ سرگشته‌ام را جز ستم و بی‌رحمی چیزی ندیدم، به همین خاطر در هر لحظه، صدای ناله و فریاد از آن ستم می‌زنم.

هوش مصنوعی: غیر از غم و اندوه، هیچ چیزی از او به دست نیاوردم. ای مسلمانان، هرگز شبی را از او شاد نبوده‌ام.

هوش مصنوعی: جان من به خاطر دوری از معشوقان به آتش سوخت، زیرا در هر لحظه فکری خام و ناپسند از آنان به سرم می‌زند.

هوش مصنوعی: در کنار خاک من نشسته و آتش به جانمان زده‌اند، در این لحظه چیزی جز باد در دست من نیست.

هوش مصنوعی: دل به من گفت که باید با چشم ببینی این موضوع را، زیرا عشق همواره از این منبع نشأت می‌گیرد.

هوش مصنوعی: دل من در آتش و آب گرفتار است و به خاطر درد و رنجی که می‌کشم، نمی‌توانم سکوت کنم و باید فریاد بزنم تا از این وضعیت رهایی یابم.

هوش مصنوعی: اگر آن کسی که اینگونه شور و آشوب در زندگی‌ام به‌وجود می‌آورد، اگر من هیچ‌گاه به یادش نمی‌افتم، هرگز نمی‌توانستم بدون او زندگی کنم.

هوش مصنوعی: به خاطر قد و قامت آن محبوب، جانم را فدای او کردم و به همین دلیل در این دنیا احساس آزادی می‌کنم، چرا که در باغ و بوستان مانند سرو بلند و آزاد است.

هوش مصنوعی: وقتی روزی زیبایی و ناز را به باغ می‌برد، قد و قامت او به راحتی و بدون تظاهر، به زیبایی و استقامت درخت شمشاد می‌رسد.