شمارهٔ ۸۴۰

هوش مصنوعی: اگر کسی از کنار ما بگذرد و من او را ببینم، جانم در این بدن به خاطر زیبایی او جا پیدا می‌کند.

هوش مصنوعی: فدای قدم‌های او شوم، چرا که چه چیزی از جانم برای او ارزشمندتر است، تا جایی که مانند مروارید بر سر و بال او بریزم.

هوش مصنوعی: اگر محبوبم روزی به باغ قدم بگذارد، حتی صد درخت سرو هم از زیبایی او شرمنده خواهند شد.

هوش مصنوعی: اگر گلی چهره او را ببیند، به خاطر زیبایی‌اش به زمین می‌افتد و اگر سرو قد او را ببیند، از شدت ارش و شگفتی پاهایش به دور او می‌پیچد.

هوش مصنوعی: در تلاش بودم تا گلی خوشبو را پیدا کنم و وقتی به باغ رفتم، به من گفتند که گل به خاطر زیبایی‌اش در حال عرق کردن و شرمنده است.

هوش مصنوعی: گفتم در باغ سروی مانند قامت او هست؛ او پاسخ داد که در تمام باغ یک سرو به اندازه او نیست.

هوش مصنوعی: جان من، آن لعل (رنگین) چطور می‌تواند با دستانش آتش به وجود بیاورد؟ با موهایش (سر زلفش) خواهش می‌کنم که مرا رها نکن.