شمارهٔ ۱۲۶۵

تا مُهر مِهرِ مرا از صندوقچهٔ وفا کندی، بی آنکه [از من] خطایی سر بزند به خطا رفتی.

هوش مصنوعی: ای معشوق نقره‌ای، بر تو باد شرم که بی‌رحمانه دل سنگی را به دست آوردی و بی‌گناهی‌ام را از ما گرفتی.

هوش مصنوعی: از زمانی که به گلستان نرسیده‌ای، چه معنایی دارد که بوی محبوبی را به ما می‌رسانی؟ چرا خنجر خار جفا را به دست گرفته‌ای؟

هوش مصنوعی: ای دل نگران و شیدا، بگو که از میان دوستانت، کدام یک را انتخاب کرده‌ای و با او رفته‌ای؟

هوش مصنوعی: آن کسی که برای به دست آوردن تو از جان و زندگی خود دست کشیده بود، حالا که به تو رسیده، چرا از او دل بریده‌ای؟