شمارهٔ ۱۱۴۲

هوش مصنوعی: ای چشم، تو نمی‌توانی بدون دوست به تماشای جهان بنشینی، زیرا بدون دیدن چهره‌ی دل‌خواهش، نمی‌توان به حقیقت عالم پی برد.

هوش مصنوعی: برگرد و دوباره به من برسان که در چشمانم نوری مانند چهره تو خواهد درخشید، وقتی که روح را ببینم.

هوش مصنوعی: در اینجا بیان شده که وقتی به مظهر زیبایی، مانند درخت سرو، با دقت و توجه نگاه کنیم، از آن نور و روشنی می‌گیریم و روح‌مان تازه می‌شود. دیدن جریان آب نیز موجب افزایش درک و احساسات مثبت می‌گردد.

هوش مصنوعی: تا چند می‌تواند آن سرو خوش‌اندام در کنار باقی بماند؟ در عشق، خیلی بیشتر از آنچه که فکر می‌کنی، می‌توان خود را در دل دیدن گنجاند.

هوش مصنوعی: هر کسی که به دریا برود، روزی می‌داند که چه راهی را انتخاب کند. زیرا او نمی‌تواند از سود و زیان خود بی‌خبر باشد.

هوش مصنوعی: صبحی خوش در باغی دلنشین با صدای دل‌انگیز ساز چنگ، در کنار گل‌های رنگارنگ و سروهای راست‌قامت را می‌توان دید.

هوش مصنوعی: به او گفتم که از نزد من نرو، چرا که چند لحظه‌ای کنار بنشین. این را بگویم که هیچ‌کس نمی‌تواند مرگ را به‌طور عیان و واضح ببیند.

هوش مصنوعی: گفتم آن روز خواهد رسید که می‌توانم او را ببینم. گفت: می‌توان از دور، حتی چهره خورشید را هم دید.

هوش مصنوعی: اگر روزی به رستم دستان بگذری و او تو را ببیند، می‌تواند دوباره عنان زندگی‌ات را در دست بگیرد و از نو مسیر را به دست بگیرد.

هوش مصنوعی: ای دل، چرا خود را به این دنیا وابسته می‌کنی؟ در جهانی که آزادگان در آن پرواز می‌کنند، به تماشای زوایای زندگی نپرداز.

هوش مصنوعی: در مسیر وفاداری، خود را تسلیم کن و از نفس خود بپرهیز. از دیدن تیر و شمشیر، بپرهیز و روی خود را برنگردان.