شمارهٔ ۶۷۷

هوش مصنوعی: سرو زیبای من به‌تنهایی به سمت دشت می‌رود، همان‌طور که او به تنهایی راهی صحرا می‌شود.

هوش مصنوعی: سرو زیبا و دلربا برای ما قابل مشاهده نیست، زیرا هرجایی که می‌رود، اثر خود را بر جا می‌گذارد.

هوش مصنوعی: دل مرا می‌برد و قصد جانم را دارد؛ این چه ظلم و ستمی است که بر ما می‌گذرد؟

هوش مصنوعی: قد و قامت او برای ما دردسرساز شده است و این را می‌دانی که این زیبایی از بالا می‌درخشد.

هوش مصنوعی: امروز باید از گل عزیزش مراقبت کنی، چون او مهمان است و هر جا که برود، تغییراتی به وجود می‌آید.

هوش مصنوعی: زمانی که نام دو زلف او را در دنیا برمی‌کنم، این زیبای ماهرو به عشق دچار می‌شود.