شمارهٔ ۸۰۵

هوش مصنوعی: ای دلبر، لطفاً از ظلم و ستم بر من دست بردار، چون من در حال رنج و عذابم. بترس از آه و ناله‌ام، که می‌تواند غم و اندوه را بر تو نیز بگستراند.

هوش مصنوعی: دل من از رنج و آزار تو به شدت آسیب دیده است. لطفاً به آن جراحتی بیشتر نزن و مرهمی برای آن نیافزا، چرا که دل شکسته‌ام از سینه‌ام برای تو درد می‌کند. مراقب باش که به این وضعیت وخیم دلم افزوده نشود.

هوش مصنوعی: من نمی‌توانم چشمانم را بر هم بزنم و از غم و اندوه جدا شوم، پس ای خداوند، لطفی به من کن و از اشک‌های خونینم بترس.

هوش مصنوعی: تو در حال خواب شادی و من به خاطر غمت بیدار هستم. از اینکه چشم بیدار من به خاطر جدایی از تو در غم باشد، بترس.

هوش مصنوعی: من در غم تو به اندازه‌ای ناله کردم که نوبت به چرخش روزگار رسید. ای دوست، از وفاداری عبور مکن و مواظب باش که دچار دردسر نشوی.

هوش مصنوعی: از آنجا که ناله‌ی دل من در این دنیای پرمشغله به گوش رسیده، می‌ترسم که ناله‌ای از من برآید و تو ای معشوقه‌ی فریبنده، از آن بترسی.

هوش مصنوعی: دل من به خاطر لب‌های زیبایت به آتش افتاده است. ای کاش بتوانم به قلبم آرامش دهم و از شعله‌های این درد بترسم.