شمارهٔ ۷۷۱

هوش مصنوعی: ای چشم شراب‌آلود، دل من را به سرقت بردی؛ ای چشم، از نگاه بد دور باش!

هوش مصنوعی: هر کسی که به چشمان تو نگاه کند، دیگر به هیچ زیبارویی توجه نخواهد کرد.

هوش مصنوعی: ای چشم! جان ما به تو وابسته است. تو که نور دو چشم ما هستی، چقدر زیبایی و هدف ما به تو مربوط می‌شود.

هوش مصنوعی: برگرد و به من بپیوند، زیرا از شدت اندوه دوری‌ات دیگر در چشمانم نوری باقی نمانده است.

هوش مصنوعی: دل غمگین من که بر لذت شیرین لب‌های تو نشسته، مانند زنبوری است که روی عسل نشسته است.

هوش مصنوعی: عشق به چهره تو مانند دقت و زیبایی شاه باز است و دل من همچون پرنده‌ای در قفسی بیچاره و ناتوان به تو عشق می‌ورزد.

هوش مصنوعی: تو مانند یک پزشک هستی که به درد دل‌ها رسیدگی می‌کند، و ما از درد جدایی رنج می‌بریم.