شمارهٔ ۳۵۷

هوش مصنوعی: زمانی که دلم چهره زیباترین تو را دید، از دست رفتم و دل بی‌نوایم به خاطر زلف سیاه تو شکست و رفت.

هوش مصنوعی: وقتی ابروهایش به مانند کمانداران، دل من را می‌برد و از این وضع چاره‌ای ندارم، چون تیر از کمان رها شده است و دیگر برگشتی نیست.

هوش مصنوعی: ای دل، مراقب باش از نگاه جذاب و فریبنده او! هر که هشیار و بیدار است، می‌داند که مستی او از قبل دیده شده است.

هوش مصنوعی: هر چند که من نمی‌توانم از عهده عشق او برآیم، اما او که محبوبی شاداب و خوش‌نگاه است، به من عهدی بسته و رفته است.

هوش مصنوعی: به او گفتم شب‌هایی که جانم را سرشار از عشق می‌کند، دستی از من بگیر. او فقط به من امید داد تا اینکه معشوقه‌ام از دستم رفت.