شمارهٔ ۱۱۹۴

هوش مصنوعی: ای چشم‌هایم، چگونه می‌توانم به درمانی برسم؟ دردی که به خاطر عشق تو دارم، دل مرا به شدت غمزده کرده و هیچ کس جز تو نمی‌تواند کمکی به من کند.

هوش مصنوعی: به جان شیرینم گفته بودم که تو را در کارهای خودم قرار دهم، اما وقتی دیدم که تو به این اندازه کوچک و ناچیز نیستی که در زندگی من جای بگیری.

هوش مصنوعی: عزیز من، تا چه زمانی باید به خاطر دوری تو غمگین و نگران باشم؟ به من بگو که تا چه زمانی باید از درد تو رنج ببرم؟

هوش مصنوعی: دیگر با درد جدایی مرا آزار نده، ای محبوب. در این دنیا، بگو که تا چه زمانی کسی می‌تواند با تو مقابله کند.

هوش مصنوعی: وقتی در سرابستان تماشای تو را دیدم، به خود گفتم کجاست آن سرو زیبا در باغ، که به جان و دل از درد تو بهره‌برداری کند.