شمارهٔ ۳۰۷

هوش مصنوعی: در شب‌هایی که دور از تو گذرانده‌ام، نمی‌توانم آرامش داشته باشم. حتی یک نگاه به چهره‌ات، که روح مرا تسکین دهد، برایم ممکن نیست.

هوش مصنوعی: با وجود تمام دردی که به خاطر آتش احساساتم کشیده‌ام، هر شخص خام و نادانی را نمی‌خواهم که با او صحبت کنم.

هوش مصنوعی: هرچند که درونم پر از غم و درد است و مانند شراب در دل سختی می‌چرخد، اما تنها چیزی که دارم یک دل صاف و تنگ است که به مانند جامی می‌باشد.

هوش مصنوعی: تا زمانی که خیالات خوشی در دل دارم، همچنان همراه من هستند، هرچند که در واقعیت به وصل تو نمی‌رسم.

هوش مصنوعی: به خاطر عشق و زیبایی تو، در سراسر دنیا معروف شدم و جز به عنوان یک عاشق بدنام، نام دیگری ندارم.

هوش مصنوعی: وقتی تو ای محبوب دور از چشمانم هستی، خوشحالی و لذت و شادابی از روزهایم رفته است.

هوش مصنوعی: به خاطر شدت دوری و شب‌های غم‌انگیز، زندگی‌ام تلخ شده و جز روزی که با تو هستم، چیز دیگری نمی‌تواند مرا خوشحال کند.