شمارهٔ ۷۶۶

هوش مصنوعی: وقتی تو مانند سرو از پیش ما رفتی، دیگر با غم و اندوه بر جا نشستم.

هوش مصنوعی: من در پیوند با زیبایی تارهای مشکی تو، جان و دل خود را به تو سپردم و دیگر به هیچ چیز دیگری فکر نمی‌کنم.

هوش مصنوعی: گفتم که از دام تو خارج شوم، ولی تو با صبر و حوصله زلف مرا گرفته‌ای و دیگر نمی‌توانم فرار کنم.