شمارهٔ ۱۱۲۲

هوش مصنوعی: قدم نزن که ما مانند شاه باز، در کوچه درویشان دقت کنید؛ برای یک لحظه از لطف خدا، به سوی درویشان نگاه بینداز.

هوش مصنوعی: من درویشی شدم و از تو می‌خواهم که راه خود را به من نشان دهی، زیرا بادی خوش و مطبوع می‌وزد. ای دل، از محله درویشان دور نرو!

هوش مصنوعی: عشق و زیبایی معشوقی با زلف‌هایش مثل بازی چوگان، گوی زندگی را از دست جهان‌دارها گرفته و به درویش‌ها واگذار کرده است.

هوش مصنوعی: درخت محبت من به معشوقم در حال خشک شدن است، مگر اینکه او با لطف خود آبی به جان من دهد و زندگی دوباره‌بخشد، مانند آبی که به جوی درویشان می‌ریزد.

هوش مصنوعی: اگر بخواهم ویژگی‌های خوبم را به خاطر زیبایی‌ات ببخشیم، لطفاً عیب‌هایم را نگو، زیرا من می‌دانم که دلایلی دارم که برای فقرا قابل درک است.