شمارهٔ ۱۰۸۲

هوش مصنوعی: از زمانی که به دنیا آمده‌ایم، جان و زندگی‌مان را وقف عشق و محبت او کرده‌ایم.

هوش مصنوعی: ما وقتی دل به دو زلف محبوب سپردیم، از چشمان‌مان دو جوی خون سرازیر شد.

هوش مصنوعی: از روی هوس مانند پرنده‌ای هوشمند به دام مصیبت دل افتادیم.

هوش مصنوعی: ای کاج، ما در این دنیا در عشق به این شکل به وجود نیامده‌ایم.

هوش مصنوعی: هرچند که غم دوری تو را از من دور کرده، اما با این حال در غم تو به نوعی خوشحال هستم.

هوش مصنوعی: چشم تو باعث مستی ماست و لب های تو مانند شراب ما را از خواب بیدار کرده است.

هوش مصنوعی: در آتش فراق، به دنبال آرامش و خنکی می‌گردیم، ولی همچنان که باد در میان خاک پراکنده می‌شود، ما هم در جستجوی آنچه خواهانیم، به هر سو می‌رویم.