برگردان به زبان ساده
نگار چابکِ مهروی مهوش
بت سیمین عذار شوخ سرکش
هوش مصنوعی: عاشق زیبا و خوشفرم با چهرهای دلربا و خندان، همچون ماه در آسمان، با حرکات عاشقانه و سرکش خود چشمانم را مجذوب کرده است.
ز زلف تابدار و رنگ رخسار
نهد هر لحظه نعل من در آتش
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت چهره و موهای کسی اشاره دارد که به طور مداوم دل و جان گوینده را به آتش میکشد. به عبارت دیگر، زیبایی آن شخص باعث میشود که هر لحظه احساسات و عشق او شدت بگیرد و در دلش اشتیاقی آتشین ایجاد کند.
چو زلف سرکشت جانا ازین بیش
مکن حال دل ما را مشوّش
هوش مصنوعی: عزیزم، وقتی که موهای سرکش تو اینقدر زیباست، بیشتر از این حال دل ما را خراب نکن.
خوشش بادا نسیم صبحگاهی
که کرد از بوی زلفت وقت ما خَوش
هوش مصنوعی: نسیم صبحگاهی که با خود بوی موهای تو را میآورد، بر ساعت ما خوش گذشته است.
به تیغم گر زند زان دست و بازو
شوم قربان نمیگویم به ترکش
هوش مصنوعی: اگر تیغ من به دست و بازوی تو برسد و مرا زخمی کند، من قربانی تو نمیشوم و چیزی در مورد تیر کمان تو نمیگویم.
اگر باد آورد بویی ز کویش
به بوی خاک کویش میکنم غش
هوش مصنوعی: اگر بادی بویی از خاک مهر و یاد تو بیاورد، من از شدت عاشقی به حالت بیخبر و مدهوش میشوم.
به یاد آنکه اندر بر کشی یار
جهان حالی بلای هجر میکش
هوش مصنوعی: به خاطر آنکه برای من همسفر تو بودی، در حال حاضر درگیر درد و رنج جدایی از تو هستم.