شمارهٔ ۳۵۶

هوش مصنوعی: وقتی که محبوب من از جلوی چشمم غایب شد، دل من به شدت غمگین شد و اشک‌هایم مانند خون از چشمانم سرازیر شدند. روح و جانم از این دلتنگی و درد پرکشید.

هوش مصنوعی: وقتی که قامت بلند مثل سرو از جلوی چشمم رفت، جانم از من دور شد و روح من به دنبالش رفت.

هوش مصنوعی: پس از هزاران وعده، او حتی یک لحظه هم نیامد و نتوانست یک آن در کنار ما بماند و در نهایت از زمان رخت بر بست.

هوش مصنوعی: با وجود اینکه بسیار از او خواستم که لحظه‌ای هم که شده نرود، به وعده‌اش گوش نداد و همانند تیر از کمان، از من دور شد.

هوش مصنوعی: اشک‌هایم به‌قدر زیادی ریخته شد که دیگر به‌جای اشک، خون از چشم‌هایم رفت و غم او به حدی عمیق بود که تمام دنیا را تاریک کرد.

هوش مصنوعی: خاطرم هرگز در بهشت جا نیافتاد تا آن چهره زیبا از دو چشمم ناپدید شد.

هوش مصنوعی: ای درخت زیبای راست قامت، اکنون که با ناز و کرشمه از چشم ما دور شده‌ای، آرامش از سراسر جهان رخت بر بسته است.

هوش مصنوعی: لحظه‌ای از فکر و یاد معشوق غافل نشدم، تا زمانی که زیبایی چمنزار از جلوی چشمانم گذشت، دنیا را فراموش کردم.

هوش مصنوعی: می‌گویند کسی هیچ‌گاه نخواست که جان از بدن جدا شود، اما من با چشمان خود دیدم که چگونه جان از جسم بیرون رفت.