شمارهٔ ۹۵۵

هوش مصنوعی: باد صبا را به خدا سپارم تا به محبوبم بگوید که چقدر در فراقش سختی می‌کشم و این روزها را به زحمت سپری می‌کنم.

هوش مصنوعی: اگر خدا از حال بد من بپرسد، به او بگو که تا چه زمانی باید منتظر من بمانی.

هوش مصنوعی: فریاد و ناله‌ام به آسمان بلند رفت، از دست هجرت و دوری. از تو خواهش می‌کنم که حال مرا درک کنی، چون حال من بسیار خراب و دردناک است.

هوش مصنوعی: سبر و تحمل من در جدایی تو دیگر کم‌است، چون مانند چشمی که از یک آسیب‌دیده جدا شده، من نیز دیگر توانایی تحمل ندارم.

هوش مصنوعی: تو مانند درخت سرو هستی و من جانم را فدای تو می‌کنم، چون از درد دوری‌ات مانند خاکی هستم که در مسیر رنج می‌کشد.

هوش مصنوعی: هرچند تو عزیز و محترمی، اما من در حال یوسف هستم که محبوب دل‌ها بود. جانا، مرا خوار و ذلیل مکن.

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی جان من را، ای نور چشم، به انبوه خیالات بفرست تا جانم را در دم به تو بسپارم.