شمارهٔ ۷۸

هوش مصنوعی: امیدوار باش که دل تو از غم‌های دنیا آزاد باشد و زندگی‌ات پر از شادی و آرامش.

هوش مصنوعی: نکند که فراموش کنم تو را و یاد تو را. همیشه باید به یاد داشته باشم عهد و پیمانی که با تو بسته‌ام.

هوش مصنوعی: در جایی که همه‌چیز به نظر خیال و توهم می‌آید، جانم همیشه امیدوار و استوار است، همچون درخت شمشاد که سرسخت و مقاوم است.

هوش مصنوعی: همیشه ای محبوب من، باید به ما لطف و محبت بیاموزی که نشانی از وفا و عشق است.

هوش مصنوعی: بگو تا کی می‌خواهی به این بی‌عدالتی و ظلم ادامه بدهی؟ آیا از این رفتار ناپسندت پشیمان نخواهی شد؟

هوش مصنوعی: خدایا، امیدوارم همواره در این جهان جایی پر از محبت و مهربانی وجود داشته باشد.

هوش مصنوعی: غذای روح ما در محل عبادت، به مانند هوای خوش سروهای رکن‌آباد است.