شمارهٔ ۱۲۳۳

هوش مصنوعی: ای ما به خاطر عشق، جان و دنیا را فدای تو کرده‌ایم و از چشمانمان به خاطر جدایی‌ات چشمه‌های خون جاری شده است.

هوش مصنوعی: عشق و محبت تو در دل ما همیشه زنده است و به ما انرژی و حیات می‌بخشد. اگر عشق تو باشد، مانند آن است که دوباره به دنیا آمده‌ایم، همان‌طور که مادر برای من زایش کرده است.

هوش مصنوعی: عشق تو برایم مانند یک سوارکار است که بر روی باد سواری می‌کند. من، دل بیچاره‌ام که مانند پیاده‌ای در تلاش است تا به او برسد، اما با چه سختی!

هوش مصنوعی: احساس می‌کنم دل و جانم بی‌تاب شده‌اند و نمی‌دانم چه بگویم. دلم از دوری تو ناراحت است، اما در عین حال از نوشیدنی خوشحال هستم.

هوش مصنوعی: با درخت سرو که از زیبایی و خروشی خاص برخوردار است، گفت‌وگویی داشتم؛ این‌که تو با این حالت خمارگونه‌ات، سر خود را بالا نگه‌داشته‌ای، در حالی‌که ما سرمان را در ظرفی فرو برده‌ایم و غرق در نوشیدن هستیم.

هوش مصنوعی: ابرو و چشم زیباوندان دل‌ها را می‌ربایند، زیرا که همیشه اشتیاق دل‌ها به زیبایی‌های ساده است.