شمارهٔ ۱۰۶۸

هوش مصنوعی: من برای درد عشق تو هیچ درمانی نخواهم یافت و برای آشفته بودن موهای زیبایت، هیچ ترتیبی نخواهم داشت.

هوش مصنوعی: اگر به من بالاترین نعمت‌ها را هم بدهند، باز هم نمی‌خواهم، چون بدون روح و جان به درد نمی‌خورم.

هوش مصنوعی: اگر رنگ چهره‌ات مانند گل باشد و قدت مانند سرو، هیچ باغی را نخواهم.

هوش مصنوعی: ای روشنایی چشمانم، برگرد که از این پس دیگر غم دوری از چهره زیبایت را تحمل نخواهم کرد.

هوش مصنوعی: روز جدایی تو، شب‌ها را غمگین و بی‌پایان می‌کند و در شب‌های وصالت، هرگز پایان نخواهد داشت.

هوش مصنوعی: عزیزم، دیگر از درد جدایی‌ام چشمانم را نخواهم گریان کرد.

هوش مصنوعی: در دوران وصال، ای روشنی چشم، جز جان شیرینم هیچ چیزی را فدای تو نخواهم کرد.

هوش مصنوعی: ای جان شیرین، اگرچه دوری و جدایی مرا به شدت می‌آزارد، اما نمی‌خواهم که دلم را بیشتر از این بسوزانم.