شمارهٔ ۱۱۲۶

هوش مصنوعی: ای نسیم خوش، با شادی از راه محبوب آمده‌ای، بگو، حقیقتاً چه بویی از محبوب به همراه داری؟

هوش مصنوعی: عطر خوش عبیر و عنبر در فضا پخش شده است، مانند نسیمی که از میان موهای محبوب می‌وزد.

هوش مصنوعی: تو به زیبایی و عطر دلنشین و یاد محبوبم، جان تازه‌ای به من بخشیدی.

ای باد! برو که وظیفه داری از من پیامی سوی جانان ببری.

هوش مصنوعی: دلتنگی و جدایی از معشوق به حدی رسیده که نفس آخر را می‌کشم و دیگر نمی‌توانم بیشتر از این تحمل کنم.

هوش مصنوعی: اگر از من بپرسند قبله‌ام کجاست، می‌گویم: ابروی معشوق من، محلی است که جانم به آنجا سجده می‌کند.

هوش مصنوعی: به چهره زیبای او نگاه کن، اکنون قلبم پریشان است مانند موی محبوبم.

هوش مصنوعی: در خیابان جدایی‌اش چه بگویم که دلم از شدت عشق به او سرگردان و نگران است.

هوش مصنوعی: در سایه‌ی درخت شمشاد، سمن می‌گفت که من تمام وجودم را برای معشوقم تقدیم کرده‌ام و به او وابسته‌ام.

هوش مصنوعی: دل من در این دنیا گم شده و مدتی طولانی است که از کنار معشوقم دور هستم.