شمارهٔ ۳۵۰

هوش مصنوعی: صبح بدون تو برایم هیچ لذتی ندارد، در باغ می‌گذرانم. درد دل از تو دارم و نمی‌توانم به درمان آن فکر کنم.

هوش مصنوعی: هیچ چیز به اندازه دوری از محبوب و رنجی که از این فراق می‌کشم دشوار نیست، اما وقتی می‌گویم که این دوری برای من آسان گذشت، به نظر می‌رسد که وضعیتی که در آن هستم، غیرقابل تحمل است.

هوش مصنوعی: به راستی تو مانند سرو بلند و زیبایی هستی. وقتی در جستجوی او در دنیای فریب و دروغ به او رسیدی، نمی‌توانی از راست‌گویی و صداقت دور شوی.

هوش مصنوعی: اگر فرمان دهی که از جان و دنیایم بگذرم، حاضر نیستم، ای دلبر، از حکم و فرمانت سرپیچی کنم.

هوش مصنوعی: مردم می‌گویند که به خاطر عشق، زندگی و آرامش خود را به باد داده‌ام، اما عاشقان به آسانی می‌توانند از این زندگی و آرامش بگذرند.

هوش مصنوعی: سر چه ارزشی دارد در غم او؟ چه جایی در این دنیا وجود دارد؟ عاشق واقعی کسی است که بتواند جان خود را برای عشقش فدای کند.

هوش مصنوعی: عقل به من می‌گوید که از عشق و مشکلات آن بگذرم و حتی از جان خود هم بگذرم، اما نمی‌توانم از محبوبم دل بکنم.

هوش مصنوعی: من از چهره‌ام که شاداب و زیبا باشد، دور هستم. او نشان خوبی برای من نیست و حالتی شبیه به وضعیت ضعیف من دارد که از دستورات سرپیچی کرده‌ام.

هوش مصنوعی: گفتم که راز عشق را از دوستان پنهان نکردی، و من هم داستان درد دل بیچاره‌مان را برایت بازگو کردم و از آن زمان به بعد گذشت.