شمارهٔ ۷۸۷

هوش مصنوعی: وجود تو همچون یک سرو زیبا و لطیف است که ما به زیبایی و قامت تو نیازمندیم.

هوش مصنوعی: چهره زیبایت برای عاشقان مانند قبله‌ای است و ابروی قوس‌دار تو همانند محلی است که رازها در آن آشکار می‌شود.

هوش مصنوعی: جز از تو سخن نمی‌گویم و در جمع هیچ‌کس به جز مدح و ستایش تو چیزی نمی‌خوانم.

هوش مصنوعی: من مثل خاکی هستم که در مسیر تو افتاده‌ام، پس ای خدا، سایه‌ام را از سرم بر نداشته!

هوش مصنوعی: من در دوری تو به شدت ناراحت و بیچاره شده‌ام، خواهش می‌کنم برای آرامش و رفع غمم کاری کن.

هوش مصنوعی: من مانند یک گنجشک ضعیف در غم تو هستم، و در آرزوی تو مانند پرنده‌ای بزرگ و قوی می‌باشم.

هوش مصنوعی: چهره‌ات همچون آینه است و تو، روشنایی چشم و دل ما هستی که در درد و رنج به سر می‌برد.

هوش مصنوعی: اگر دلی از غم بشکنی و رشتهٔ وجودم را بسوزانی، یا مثل شمعی باشی که در دست دیگران می‌سوزد و سرش بریده می‌شود.

هوش مصنوعی: من عشق تو را در دنیا نخواهم گفت تا بتوانم با شوق و سربلندی به یاد یارم زندگی کنم.

هوش مصنوعی: در سراسر جهان هیچ کس مانند تو که دل را به راحتی تسخیر کند، وجود ندارد. تو بی‌نقص و بدون هیچ زحمتی دل‌ها را به خود جذب می‌کنی.