شمارهٔ ۶۷۲

هوش مصنوعی: دوست ما دیگر نمی‌تواند به ما کمک کند و در این مدت غم، حتی یک لحظه هم به فکر ما نبوده است.

هوش مصنوعی: دل تنگ من از درد فراق او به آسمان شکایت کرد، اما آن معشوق سنگدل هیچ توجهی به این شکایت و زاری من نداشت.

هوش مصنوعی: دل مرا برد و زندگی‌ام را در چنگ غم گذاشت. هیچ رحمتی بر من نرساند و از آداب محبت و دلجویی خبری نبود.

هوش مصنوعی: این دل بیچاره جز اندوه و غم چه چیز دیگری به دست آورده است؟ کار چشمم در جدایی از او فقط ریختن اشک و خون است.

هوش مصنوعی: جز یاد او در دلم کسی نبود و تنها مدح و ستایشش بر زبانم جاری بود.

هوش مصنوعی: شب گذشته در فراق چهره‌اش، چشم‌هایم جز تصویر محبوبم بیدار نبود و مثل خورشید او در دل من تابیده بود.

هوش مصنوعی: در رفت و آمدم او را دیدم، اما او روی خود را از من برگرداند. با این حال، هرگز تصور نکن که من از رفتار او آگاه نیستم.

هوش مصنوعی: گفتم در نهایت به من اعتماد کن تا از محبت تو بهره‌مند شوم. او گفت: ساکت باش ای بینوا، این راه و روش یاری نیست.

هوش مصنوعی: ای محبوب، بار سنگینی از رنج‌های زندگی بر دوش ماست و نیازی به بلا و بی‌رحمی تو وجود ندارد.