شمارهٔ ۱۱۸۹

هوش مصنوعی: دلم از دوری تو بسیار ناراحت و بی‌پناه است. رحم کن و به حال من توجه کن، زیرا دیگر نمی‌توانم این درد را تحمل کنم.

هوش مصنوعی: گفته بودی که بر وفای خود پایبند هستم، اما به نظر می‌رسد در دل خود به عهدی که قبلاً بسته‌ای، عمل نمی‌کنی.

هوش مصنوعی: ای جان، به یاد داشته باش که عهد و پیمان‌ات را نشکن و مانند دو زلف زیبایت در وفا و صداقت تلاش کن تا من هم بر جانت، هزاران بار درود بفرستم.

هوش مصنوعی: فقط برای مدتی کوتاه به من توجه کن، ای محبوب، تا اینکه من هم مانند یک بنده کوچک در درگاه تو قرار بگیرم و عشق و علاقه‌ام را ابراز کنم.

هوش مصنوعی: عقل به من می‌گوید که از غم عشق او دست بردارم، اما من نمی‌توانم این کار را بکنم؛ چرا که او برای من به اندازه نقش نگین precious است.

هوش مصنوعی: محبت تو مانند آتش در دل ما می‌سوزد و عشق ما به تو همچون نقش و نگین در دل ما قرار دارد.

هوش مصنوعی: با این که تو به من ظلم‌های زیادی کردی، من در این دنیا و در امور دین همچنان به تو وفادار ماندم.

هوش مصنوعی: اگرچه از من دور شده‌ای، من هرگز روی خود را از تو برنمی‌گردانم. این کار، شیوه‌ی نیکو و درست مردان نیست، ای محبوب من.

هوش مصنوعی: هرچند که تو کسی دیگر را به جای من انتخاب کرده‌ای، اما در کل جهان هیچ‌کس به زیبایی تو برای ما نیست.