برگردان به زبان ساده
عاشقان گل رخسار تو بستان طلبند
وز قد سرْووَشَت شیوه و دستان طلبند
هوش مصنوعی: عاشقانی که زیبا رویی تو را میستایند، همیشه در جستجوی باغ و گلستانی هستند. آنها از قامت راست تو و زیباییهایت، الگو و شیوهای برای آرزوها و دستاوردهای خود میجویند.
همچو پروانهٔ سرگشته دل خلق جهان
بر فروغ رخ تو راه شبستان طلبند
هوش مصنوعی: مانند پروانهای که بیهدف در جستجوی روشنی است، دل انسانها برای روشنایی چهره تو میگردد و به دنبال جایی آرام و زیبا میباشد.
بلبلان را همه فریاد و فغان دانی چیست
عاشقانند و به بستان گل بستان طلبند
هوش مصنوعی: پرندگان آوازخوان همه در حال ناله و فریاد هستند، میدانی چرا؟ چون عاشقانی هستند که در جستجوی گلها و زیباییهای باغ هستند.
در فراق رخ تو ناله برآورد هَزار
ناله و سوز سحرگاه ز دستان طلبند
هوش مصنوعی: در غم دوری از چهرهات هزاران ناله سر میدهد و احساس سوزناک صبحگاهان از دستانی که در طلب تو هستند، بهوجود میآید.
غمزهٔ شوخ و لب لعل تو با همدگرند
رهزن و باج خود از باده پرستان طلبند
هوش مصنوعی: نگاه شیطنتآمیز و لبهای خوشرنگ تو در کنار هم راهی را پیدا کردهاند و از مینوشان میخواهند که باده خود را طلب کنند.
به شب دولت وصل تو ندارم دستی
تیغ هجران تو را رستم دستان طلبند
هوش مصنوعی: من در شب وصل به تو، قدرتی ندارم و توان مقابله با نیرنگ جدایی تو را نمییابم. مانند رستم، که دستانش به طلب تو دراز است.
چشم تو خون جهان ریخت ازو نیست عجب
راستی و خرد و عقل ز مستان طلبند
هوش مصنوعی: چشمان تو باعث شدند که بسیاری از دلها دچار درد و رنج شوند، و این چیز عجیبی نیست. حقیقت این است که در دل خرد و عقل، گاهی زمستان احساسات و خود را جستجو میکنند.
