شمارهٔ ۱۰۴۷

هوش مصنوعی: چقدر باید همچنان در دوری تو اشک بریزم و این دل بیچاره را به خاطر عشق تو پر از غم و درد کنم.

هوش مصنوعی: تا کی باید به خاطر آرزوی روی تو، این دل پر درد را هر لحظه مجنون کنم، ای مانند لیلی؟

هوش مصنوعی: من همچنان به خاطر دوری تو غم و اندوه خود را به چهره‌ام می‌زنم، ای زیبا روی، نمی‌دانم تا کی می‌خواهم از اشک‌های خود رنگین‌کنم.

هوش مصنوعی: اگر هزاران داستان را درباره‌ی غم عشق تو بخوانم، به تو تاثیر نمی‌گذارد و هر چقدر هم که تلاش کنم با جذبه و جادو صحبت کنم، باز هم فایده‌ای نخواهد داشت.

هوش مصنوعی: قد و قامت محبوبم همچون حرف "الف" است و این مدت که از وصالش دور هستم، مانند حرف "نون" می‌خواهم از دوری‌اش نالان و بی‌قرار شوم.

هوش مصنوعی: تو گفته‌ای که در دوری من، جز صبر هیچ راهی برایت وجود ندارد، اما من طاقت و قدرت صبر را از دست داده‌ام. حالا چگونه می‌توانم صبر کنم؟

هوش مصنوعی: با اینکه لطف و توجه معشوق به ما کمتر است، من همیشه برای او دعا می‌کنم تا برکت و خوشبختی‌اش افزایش یابد.