شمارهٔ ۳۹۷

هوش مصنوعی: دوست ما در شب‌های تار، به تو مانند روز روشن است؛ سال و ماه و هفته و روزهایت بهتر از نوروز باشد.

هوش مصنوعی: لشکر منصور همیشه در پی پیروزی بر دشمنان است و موفقیت‌هایش همیشه ادامه دارد.

هوش مصنوعی: ای دو چشم من، جان بدخواهان تو همچون شمعی در کنار سر بالین خوشی‌ها و لذت‌های تو می‌سوزد و در هر لحظه، روز و شب، در کش و قوس باد می‌باشد.

هوش مصنوعی: دشمنان تو مانند روباه‌ها هستند و در مکان‌های مختلف منتظرند تا ضربه بزنند، در حالی که تو در چرخش‌های سرنوشت و در مقام قدرت قرار داری و با وجود این، باید همیشه هشیار و آماده باشی.

هوش مصنوعی: ای تیغ قهر تو، که برای من از جان عزیزتر است، در دو چشم دشمنانم، همچون تیر دل‌خراش باشد.

هوش مصنوعی: زمانی که به سمت شکار خوشبختی حرکت کنی، زندگی‌ات مانند یوز، سریع و با قدرت خواهد بود و از هر پلنگ بی‌ارزش دورانی که بر تو می‌گذرد، فاصله خواهی گرفت.

هوش مصنوعی: شمعی که جمع کرده احساسات غمگین ماست، راستش این است که در شبستان وفا، همیشه نورافشان باشد.