شمارهٔ ۱۱۵۹

هوش مصنوعی: لحظه‌ای در محله درویشان بگذران و به حال نزار و غم‌انگیز مسکین‌ها نگاه کن.

هوش مصنوعی: هرچند درختی با زیبایی خاص در کنار آب وجود دارد، اما ای پسر، بهتر است از آن فاصله بگیری.

هوش مصنوعی: ای دل، در برابر آن ابروی خوش و ناز و آن نگاه جذاب، همه چیز را فدای او کن.

هوش مصنوعی: اگر شبی در کلبه‌ی غم و اندوه به سر ببرم، یاد تو چنان برایم عزیز است که اشک‌هایم را به سوی تو می‌ریزم و آن‌ها را مانند جواهرات گرانبها بر تو نثار می‌کنم.

هوش مصنوعی: اگر او ارزش گوهر را در چشمش نبیند، باید مانند نقره‌ای باشد که در برابر زیبایی و چهره‌اش همچون طلا درخشان است.

هوش مصنوعی: اگر در شب وصال، دستت را نگیرند، بهتر است به کوچه‌ی جدایی‌اش بروی و سفر کنی.

هوش مصنوعی: اگر دل آرامت از تو جدا شود و بخواهد بیفتد درگیر عشق و محبت کسی دیگر، باید خودت را آماده کنی و با این وضعیت کنار بیایی.

هوش مصنوعی: دل به من گفت که ای عزیز، برو و وفای او را از حفظ کن.