شمارهٔ ۵۶۷

هوش مصنوعی: دردی که درمانی برای آن وجود ندارد و جداییی که هیچ‌گاه به پایان نمی‌رسد، قابل تحمل نیست.

هوش مصنوعی: دل‌هایی که عشق تو را در خود نپرورانند، برای من ننگ و بی‌ارزش هستند.

هوش مصنوعی: ای دل ناامید، در مسیر عشق نرو، زیرا که آن عشق همچون بیابان وسیع و بی‌مرزی است.

هوش مصنوعی: سر کسی که از غم تو پر از سود است، به خوبی می‌داند که راهی برای بهبود وضعیتش وجود ندارد.

هوش مصنوعی: هر کس که زیبایی چهره محبوبش را ببیند، چگونه ممکن است در روز عید قربان به او عشق نورزد و از او دور باشد؟

هوش مصنوعی: کسی که در روزهای خوشی و نزدیکی با محبوبش قرار گرفته، از دوری و جدایی او به سادگی نمی‌تواند بگذرد.

هوش مصنوعی: دنیا به خاطر دوری تو به درد و رنج افتاده و جز وصال تو هیچ درمانی برای آن وجود ندارد.

هوش مصنوعی: اگر دل را از دستش بیرون کشیدی، چه راهی باقی است وقتی که بر دلش فرمانروایی نکند؟

هوش مصنوعی: اگر روزگار قدیمی به او نان هم بدهد، چه فایده‌ای دارد اگر دندان‌هایش نباشد؟