شمارهٔ ۵۳۶

هوش مصنوعی: زیبا، زمان آن فرا رسیده که گل در کنار سبزه خوشبو شود و نواهای مطرب در کنار محبوب لذت‌بخش باشد.

هوش مصنوعی: در باغ، من به دور از دیگران و با دوستانم نشسته‌ام. لذت نشستن و گپ زدن با دوستانم، مانند گلی است که بدون خار باشد؛ خوشایند و دلپذیر است.

هوش مصنوعی: تو با شادی و زیبایی در میان باغ و با دوستانت مشغول به تماشا هستی، اما من که دلم از دوری‌ات شکسته است، این وضعیت برایم تحمل‌پذیر نیست.

هوش مصنوعی: تو اجازه می‌دهی که این دل شکسته و دور از تو، در دوری و جدایی‌اش تنها بماند، در حالی‌که دل‌های دیگران از این قضیه خوشحال هستند.

هوش مصنوعی: ناراحتت نمی‌کنم، چون خودم از درد و رنجی که دارم غمگینم. ای گل، وقتی به چهره زیبا و بی‌گناه گل‌ها نگاه می‌کنم، حس خوبی به من دست می‌دهد.

هوش مصنوعی: به روی تو مانند بلبل، زاری می‌کنم، زیرا عاشق در غم معشوقش به دنیا و زندگی زیبا می‌نگرد.

هوش مصنوعی: شبی به مکانی آرام و خلوت خواهم رفت و در آنجا به یاد معشوقم می‌نشینم. در حالی که به چهره‌اش نگاه می‌کنم، چشمانم که به خواب رفته‌اند، بیدار می‌شوند و این برایم خوشایند خواهد بود.

هوش مصنوعی: اگرچه من از جدایی او صد درد و غم بر دل دارم، ولی اگر او هم از حال ما ناراحت شود، برای ما خوشایند و خوشحال کننده خواهد بود.

هوش مصنوعی: دل من به وسعت یک دریا است و در آن جهان‌های زیادی وجود دارد. حال و هوای من مانند طبع دریا گشت-temی‌زند، و اگر دُری زیبا را به من بدهد، خوشحال خواهم شد.