شمارهٔ ۱۳۹۶

هوش مصنوعی: بدون وصال تو، جان من با بدنش آشنا نیست. ای کاش یک لحظه هم که شده، تو به درون بیایی.

هوش مصنوعی: هیچ آسیبی به تو نمی‌رسد ای نور چشم و دل، اگر چشمت از زیبایی‌ات روشنایی بگیرد.

هوش مصنوعی: برگرد و خاطرم را زنده کن، زیرا دلم از دوری تو در حال پژمردن است. ما با تو هستیم، عزیزم، اما تو کجایی؟

هوش مصنوعی: ما به زیبایی تو دل و چشم سپردیم، ای سرو ناز بستان، از ما دوری نکن.

هوش مصنوعی: ما سال‌های زیادی را به خاطر تو زندگی کردیم و جانمان را به خاطر تو فدای کردیم، از این رو، مانند این است که هیچ‌گاه با کسی دیگر عمر نگذرانده‌ایم.

هوش مصنوعی: تو در عالم زیبایی و لطافت مانند یک پادشاه هستی. از این رو من هر شب و روز در کوی تو به دنبال تو هستم و نیازمند محبت و بزرگواری‌ات می‌باشم.

هوش مصنوعی: تو همچون جواهر باارزشی هستی و ما در عشق تو مانند کاهی در دریا هستیم. ای جان، دل من از آن گرانبهایی که به تو تعلق دارد، شاداب شده است.

هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد که جهان به خودی خود نمی‌تواند پایدار و وفادار باشد. واقعاً از تو یاد گرفتم که چطور باید بی‌وفا بود.

هوش مصنوعی: هرچند تو نسبت به ما بی‌وفا هستی مانند دنیای پر از تغییر و ناپایداری، اما با هر لحظه‌ که می‌گذرد، محبت جدیدی به دل ما اضافه می‌شود.