برگردان به زبان ساده
چه خوش بود به چمن در صبوح گل چیدن
دو لعل شکّر شیرین یار بوسیدن
هوش مصنوعی: چه زیباست که در صبحگاه در باغ، گل بچینیم و دو دندان شیرین و لطیف یار را ببوسیم.
به دست، دست نگاری به طوف در بستان
به روی مهوش دلبر چو دیده گردیدن
هوش مصنوعی: در دستانم، علامتی از طوفان بستان وجود دارد، و بر رؤیای معشوق زیبا، چشمانم به گردش در میآید.
به سایه گل و بید و چنار و نغمه عود
نشسته بر لب جویی و باده نوشیدن
هوش مصنوعی: در کنار درختان گل، بید و چنار نشستهایم و از موسیقی عود که بر لب جوی جاری است لذت میبریم و نوشیدنی میخوریم.
به سرو قامت دلدار خود نظر کردن
نوای بلبل خوش خوان ز شاخ بشنیدن
هوش مصنوعی: نگاه کردن به قد و قامت محبوب، همانند شنیدن آواز خوش بلبل از درخت میباشد.
گذر به سوی چمن سرو را که کار منست
هزار درد ازین قامت تو برچیدن
هوش مصنوعی: به سوی گلزار و سرو میروم، زیرا کاری دارم. از این قامت تو، هزار درد را باید برداشت.
دلا به سیر جهان رو از آن خرابه تن
که در جهان نبود خوشتر از جهان دیدن
هوش مصنوعی: ای دل، به سفر در دنیای پر رمز و راز برو و از آن ویرانهی تن خود فاصله بگیر، چرا که هیچ چیز از دیدن زیباییهای این جهان، دلپذیرتر نیست.
ز صورت صنمت هیچ حاصلی نبود
ز حد مبر تو و بازآ ز بت پرستیدن
هوش مصنوعی: از زیبایی چهرهات هیچ بهرهای نیست، از حد بگذری و دوباره به پرستش بت بازگردی.
