شمارهٔ ۹۹۳

هوش مصنوعی: ای خدا، به من عمری طولانی عطا کن تا از لطف بی‌پایانت بهره‌مند شوم و از محبت‌های تو برخوردار شوم.

هوش مصنوعی: تو به کسانی که در ناچاری به سر می‌برند، کمک می‌کنی و مشکلاتشان را حل می‌کنی، اما من خودم در نهایت به عنوان یک فرد بیچاره، نیاز به کمک و چاره دارم.

هوش مصنوعی: من به هر چیزی که می‌دانم نیاز ندارم، اما به درگاه تو به شدت نیازمندم.

هوش مصنوعی: من دلی دارم که از اندوه و درد پر است و مانند شمعی در زمانه، از غم و رنج خود ذوب می‌شوم.

هوش مصنوعی: من نمی‌توانم به وضوح از حال‌ام بگویم، زیرا می‌دانم که رازم در درونم نهفته است و تو خود از آن آگاهی داری.

هوش مصنوعی: عزیزم، حالا که من در کنارت نیستم، به حال و روز بدی که دارم توجه کن.

هوش مصنوعی: هرچند که ما مانند گنجشکی ضعیف هستیم، ولی به خاطر فضیلت و ویژگی‌هایمان، از پرواز بازهای بزرگ ترسی نداریم.

هوش مصنوعی: زندگی در تنهایی و سختی است و همه مشکلاتم نتیجه بدهی‌هایم است.

هوش مصنوعی: در این دنیا هیچکس را ندارم که به فکر من باشد جز غم. تنها غم است که می‌تواند از دل من شادی بسازد.