خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

غزلیات

اسیری لاهیجی » دیوان اشعار » غزلیات

شمارهٔ ۱ : ای عشق تو آتش زده در خرمن جان‌ها

شمارهٔ ۲ : یا غایة المقاصد یا منتهی المنی

شمارهٔ ۳ : ای ماه برون آمده از مشرق بطحا

شمارهٔ ۴ : از خود فنا نگشته نیابی بحق بقا

شمارهٔ ۵ : وقت نماز ز عشق شنیدم عجب ندا

شمارهٔ ۶ : برابر طور عشق ای دل ببین نور تجلی را

شمارهٔ ۷ : اگر از چهره ذاتش برافتد برده اسما

شمارهٔ ۸ : تا نقاب از مه رخسار تو برداشت صبا

شمارهٔ ۹ : عاشق و رند و بیخودم تن تللا تلا تلا

شمارهٔ ۱۰ : پیش از بنای دیر جهان دیر سال‌ها

شمارهٔ ۱۱ : می نماید هر زمان حسن دگر دلدار ما

شمارهٔ ۱۲ : گر وصال دوست میخواهی دلا

شمارهٔ ۱۳ : در باز شد ز میکده ناموس و نام را

شمارهٔ ۱۴ : بهوای روی جانان دل و جان ماست شیدا

شمارهٔ ۱۵ : ای دوست نقاب زلف بگشا

شمارهٔ ۱۶ : تا جان مرا شد بغم عشق تولا

شمارهٔ ۱۷ : ما می پرست یار و جهان می پرست ما

شمارهٔ ۱۸ : کونین قطره ایست ز دریای ذات ما

شمارهٔ ۱۹ : ای شاهبازکبریا زین ظلمت آباد هوا

شمارهٔ ۲۰ : جامه بیگانگی پوشید یار آشنا

شمارهٔ ۲۱ : افتخار ما به فقرست و فنا

شمارهٔ ۲۲ : هر نفس آید صدای عشق کای عاشق درآ

شمارهٔ ۲۳ : بردار ای صبا ز جمالش نقاب را

شمارهٔ ۲۴ : چون جلوه روی تو برونست ز احصا

شمارهٔ ۲۵ : تا حسن تو بنمود رخ از جمله اشیا

شمارهٔ ۲۶ : جانا ز چین زلف گشا پیچ‌وتاب‌ها

شمارهٔ ۲۷ : تا جان ما گذشت ازین قیل و قال‌ها

شمارهٔ ۲۸ : عارف اسرار پنهانیم ما

شمارهٔ ۲۹ : ز خورشید جمال عالم آرا

شمارهٔ ۳۰ : ای پرتو جمال تو نورالیقین ما

شمارهٔ ۳۱ : زد خیمه شاه عشق بصحرای جان ما

شمارهٔ ۳۲ : ای رخ چون گلشن تو روضه رضوان ما

شمارهٔ ۳۳ : ای بدیدار تو روشن دیده گریان ما

شمارهٔ ۳۴ : عاشقیم و مست صهبای لقا

شمارهٔ ۳۵ : جمال یار می بینم ز روی صورت و معنی

شمارهٔ ۳۶ : ای روی چو خورشیدت تابان ز همه اشیا

شمارهٔ ۳۷ : ای ذات تو ظاهر شده بر صورت اسما

شمارهٔ ۳۸ : ای حسن ترا عالم و آدم شده مجلا

شمارهٔ ۳۹ : دو عالم خواه زیر و خواه بالا

شمارهٔ ۴۰ : مست و خرابم ساقیا در بازکن میخانه را

شمارهٔ ۴۱ : ساقی بده می که بود مستیش فنا

شمارهٔ ۴۲ : دل بسته بزلف یار بادا

شمارهٔ ۴۳ : کاشکی رحمی بُدی آن فتنه‌گر عیّار را

شمارهٔ ۴۴ : میرسد هر دم بعاشق صد جفا

شمارهٔ ۴۵ : چه نسبت است به روی تو ماه تابان را

شمارهٔ ۴۶ : وقد کنتم و مامعکم من الا کوان ماکانا

شمارهٔ ۴۷ : فی هواکم صارقلبی هایما

شمارهٔ ۴۸ : گر وصال دوست خواهی در ره او شو فنا

شمارهٔ ۴۹ : ساقی بیا که موسم عیش آمد و طرب

شمارهٔ ۵۰ : من نخواهم شادی و عیش و طرب

شمارهٔ ۵۱ : یارم از خانه برون آمد سرمست و خراب

شمارهٔ ۵۲ : ای منکسف ز تاب جمال تو آفتاب

شمارهٔ ۵۳ : ایهاالحیران فی وجه الحبیب

شمارهٔ ۵۴ : مائیم ترا همیشه طالب

شمارهٔ ۵۵ : ریزد مدام ساقی جانها شراب ناب

شمارهٔ ۵۶ : تا بکی باشد نهان خورشید رویت در حجاب

شمارهٔ ۵۷ : عالم چو سایه، نور رخت هست آفتاب

شمارهٔ ۵۸ : ای در انوار جمالت گشته شیدا شیخ و شاب

شمارهٔ ۵۹ : هر زمان نقشی نماید حسن دوست

شمارهٔ ۶۰ : عشق توچاره ساز دل بیقرار ماست

شمارهٔ ۶۱ : هرکس که از جفای غم عشق خایفست

شمارهٔ ۶۲ : چون مظهرِ حسنِ تو رخِ ماه رُخانست

شمارهٔ ۶۳ : قبله حاجات ما کوی خرابات آمده‌ست

شمارهٔ ۶۴ : وهومعکم زین معیت حق چه خواست

شمارهٔ ۶۵ : هرکه از درد و غم عشق تو دل افگارنیست

شمارهٔ ۶۶ : چیست عالم جلوه گاه حسن دوست

شمارهٔ ۶۷ : دلم ز شوق رخت بی سرو سامان است

شمارهٔ ۶۸ : باکوی تو از روضه رضوان نتوان گفت

شمارهٔ ۶۹ : با روی تو از جنت اعلی نتوان گفت

شمارهٔ ۷۰ : یار ماباماست از ماکی جداست

شمارهٔ ۷۱ : بنمود حسن دوست ز ما آنچنانکه هست

شمارهٔ ۷۲ : از مطرب جمال تو آفاق پر صداست

شمارهٔ ۷۳ : چه یارست و چه جان دلنوازست

شمارهٔ ۷۴ : صیت جمال روی تو عالم فروگرفت

شمارهٔ ۷۵ : (در مقام لی مع الله سیر نیست

شمارهٔ ۷۶ : جان طالب جمال دلفروز یار ماست

شمارهٔ ۷۷ : بما پیداست حسن طلعت ذات

شمارهٔ ۷۸ : معشوق باز و رندم و قلاش و می پرست

شمارهٔ ۷۹ : تعالی الله رویست و جمالست

شمارهٔ ۸۰ : عشق ورزی مذهب ودین منست

شمارهٔ ۸۱ : تا نقاب زلف از روی تو دور افتاده است

شمارهٔ ۸۲ : خواهی که دیده باز کنی بر جمال دوست

شمارهٔ ۸۳ : جهان از پرتو روی تو پیداست

شمارهٔ ۸۴ : از آفتاب روی تو عالم پر از ضیاست

شمارهٔ ۸۵ : مرادم وصل یار نازنین است

شمارهٔ ۸۶ : روز فراق اگر ز قیامت علامت است

شمارهٔ ۸۷ : هرکه از سر عشق آگاهست

شمارهٔ ۸۸ : هرگز نبود حسن ترا مبداء و غایت

شمارهٔ ۸۹ : ذرات کون پرتو خورشید مطلق است

شمارهٔ ۹۰ : چون کون مکان بتو عیانست

شمارهٔ ۹۱ : بقید زلف تا جانم اسیر است

شمارهٔ ۹۲ : آفتاب روی تو تابان شدست

شمارهٔ ۹۳ : ای جمله جهان شیفته حسن و جمالت

شمارهٔ ۹۴ : اسیر عشق تو از هردوکون آزاد است

شمارهٔ ۹۵ : ای آفتاب ذات تو تابنده از صفات

شمارهٔ ۹۶ : در حسن چون رخت بجهان آفتاب نیست

شمارهٔ ۹۷ : زمهر روی تو هر ذره ماه تابانست

شمارهٔ ۹۸ : امید من به لطف عمیم تو واثق است

شمارهٔ ۹۹ : در بزم وصل یار مرا گرچه بارنیست

شمارهٔ ۱۰۰ : مستیم تا ابد شده از بیخودی ز دست

شمارهٔ ۱۰۱ : دل ز بند غم دمی آزاد نیست

شمارهٔ ۱۰۲ : از حسن عالم گیراو کونین پرغوغاشدست

شمارهٔ ۱۰۳ : در سویدای دلم سودای عشقش جا گرفت

شمارهٔ ۱۰۴ : خورشید رخت از همه ذرات چو پیداست

شمارهٔ ۱۰۵ : دلم با دوست دایم در وصالست

شمارهٔ ۱۰۶ : جهان عکس رخ مه پیکر ماست

شمارهٔ ۱۰۷ : خیل غمت بجور و جفا ملک جان گرفت

شمارهٔ ۱۰۸ : یارب ز چه روروی تو در پرده نهانست

شمارهٔ ۱۰۹ : خورشید رخت از همه ذرات عیانست

شمارهٔ ۱۱۰ : درد تو دوای دل و هم مرهم جانست

شمارهٔ ۱۱۱ : ای جمالت گشته پیدا از نقاب کاینات

شمارهٔ ۱۱۲ : گنج اسرار یقین در کنج خلوت حاصلست

شمارهٔ ۱۱۳ : بقید زلف تو جانم عجب گرفتارست

شمارهٔ ۱۱۴ : بی جمال روی تو دل را حیاتی هست نیست

شمارهٔ ۱۱۵ : با خیال زلف تو در خلوت تارم خوشست

شمارهٔ ۱۱۶ : ازپرتو جمال تو عالم منورست

شمارهٔ ۱۱۷ : ای مصحف جمال تو اوراق کاینات

شمارهٔ ۱۱۸ : گر مهر فاحببت بذرات نه ساریست

شمارهٔ ۱۱۹ : جان ما عاشق سروقد جانانه شدست

شمارهٔ ۱۲۰ : شفای این دل بیمار جز لقای تو نیست

شمارهٔ ۱۲۱ : نیست ما را هیچ فکری جز لقای روی دوست

شمارهٔ ۱۲۲ : دایما درد تو همراه منست

شمارهٔ ۱۲۳ : بیا جانا که بی تو جان خرابست

شمارهٔ ۱۲۴ : گردیدن گردون یقین از عشق جانان بوده است

شمارهٔ ۱۲۵ : روی تو ظاهرست بعالم نهان کجاست

شمارهٔ ۱۲۶ : روی چو مهت کاینه جان و جهانست

شمارهٔ ۱۲۷ : رند و قلاشیم و مست و می پرست

شمارهٔ ۱۲۸ : میخانه از لعل لب تو پرشرو شور است

شمارهٔ ۱۲۹ : مهر روی تو که تابان ز همه ذراتست

شمارهٔ ۱۳۰ : ای نهان خورشید ذات تو در ابر کاینات

شمارهٔ ۱۳۱ : تا نقد دارضرب معارف کلام ماست

شمارهٔ ۱۳۲ : تا که خورشید جمال از برج رویت طالعست

شمارهٔ ۱۳۳ : حسن خوبان جهان عکس رخ زیبای اوست

شمارهٔ ۱۳۴ : مقبل کسی که شادی وصل تو دیده است

شمارهٔ ۱۳۵ : ای که کوی یارمیجویی دو عالم کوی اوست

شمارهٔ ۱۳۶ : جانا بیا که صحبت جانانم آرزوست

شمارهٔ ۱۳۷ : ما ز جام باده عشقیم مخمورالست

شمارهٔ ۱۳۸ : ای ز خورشید جمالت گشته روشن کاینات

شمارهٔ ۱۳۹ : تا بعشق تو جان گرفتارست

شمارهٔ ۱۴۰ : عاشقان را در طریق عشق حالی دیگرست

شمارهٔ ۱۴۱ : هرکه عاشق نیست مرد کار نیست

شمارهٔ ۱۴۲ : آنکه پنهان دل ز مردم می برد پیداست کیست

شمارهٔ ۱۴۳ : زاد راه عاشقان سوز و نیاز و زاریست

شمارهٔ ۱۴۴ : با غم معشوق ما را کارهاست

شمارهٔ ۱۴۵ : صورت یاربخواب امد و در گوشم گفت

شمارهٔ ۱۴۶ : دو عالم غرق انوار تجلی است

شمارهٔ ۱۴۷ : گشت تابان مهر ذاتش از صفات

شمارهٔ ۱۴۸ : پیش عارف که ز آفات طریق اگاهست

شمارهٔ ۱۴۹ : هرکه او پیوسته با یاد خداست

شمارهٔ ۱۵۰ : از شوق رخت در همه جا غلغله هست

شمارهٔ ۱۵۱ : جمله عالم رو بما دارند و مارا روبدوست

شمارهٔ ۱۵۲ : دل را بجمال رخ تو مهر تولاست

شمارهٔ ۱۵۳ : هر دل که از کدورت طبع و هوا برست

شمارهٔ ۱۵۴ : بختم مدد نداد که بینم وصال دوست

شمارهٔ ۱۵۵ : ای برده سبق از همه خوبان به ملاحت

شمارهٔ ۱۵۶ : دل را که داغ عشق ندارد نشان کجاست

شمارهٔ ۱۵۷ : ای بیخبر از حالت رندان خرابات

شمارهٔ ۱۵۸ : تا یار پرده از رخ چون ماه برگرفت

شمارهٔ ۱۵۹ : تا که خورشید جمالت بجهان تابان گشت

شمارهٔ ۱۶۰ : درد بی درمان بعالم دردماست

شمارهٔ ۱۶۱ : مانیستیم و هستی ما هستی خداست

شمارهٔ ۱۶۲ : ای دل دیوانه تاکی بیخودیها کردنت

شمارهٔ ۱۶۳ : ای طلعت تو مطلع انوار سعادات

شمارهٔ ۱۶۴ : عالم چو نقش موج ببحر وجود اوست

شمارهٔ ۱۶۵ : ای صنم سمن بران دست منست و دامنت

شمارهٔ ۱۶۶ : اسرار یقین را بگمانی شده باحث

شمارهٔ ۱۶۷ : دوستانم باز خواهد گشت یارم الغیاث

شمارهٔ ۱۶۸ : این حیله سازی فلک کینه دار هیچ

شمارهٔ ۱۶۹ : جان ما را در ازل دادند با عشق امتزاج

شمارهٔ ۱۷۰ : گر نداند درد عشق دوست را عاشق فلاح

شمارهٔ ۱۷۱ : با درد عشق جانان درمان چه کار دارد

شمارهٔ ۱۷۲ : از شاهد و می گر خبری هست بگوئید

شمارهٔ ۱۷۳ : دوشم از میخانه پیر میکده آواز داد

شمارهٔ ۱۷۴ : زان پیشتر که دور جهان را مدار بود

شمارهٔ ۱۷۵ : از قید غم جهان شد آزاد

شمارهٔ ۱۷۶ : ساقی چه شد که جمله جهان می پرست شد

شمارهٔ ۱۷۷ : جانم اسیر دام سر زلف یار شد

شمارهٔ ۱۷۸ : بیا که یار ز رخسار پرده را بگشود

شمارهٔ ۱۷۹ : دل ما وایه روی تو دارد

شمارهٔ ۱۸۰ : ره روانی که راه حق پویند

شمارهٔ ۱۸۱ : عاشق بکوی عشق چو خود را فدی کند

شمارهٔ ۱۸۲ : زهی جمال و ملاحت که یار ما دارد

شمارهٔ ۱۸۳ : جان ما بربست رخت و سوی جانان می‌رود

شمارهٔ ۱۸۴ : چون سوز عشقت پایان ندارد

شمارهٔ ۱۸۵ : چو حسن روی او جلوه گری کرد

شمارهٔ ۱۸۶ : از ما سخن کشف و کرامات مپرسید

شمارهٔ ۱۸۷ : چون از ازل نصیبه ما عشق یار بود

شمارهٔ ۱۸۸ : چون جمال دوست خود را جلوه داد

شمارهٔ ۱۸۹ : یارم چو ز رخ نقاب بگشود

شمارهٔ ۱۹۰ : تا نقاب از مهر رویش دور شد

شمارهٔ ۱۹۱ : هر لحظه بروئی دگر آن روی نماید

شمارهٔ ۱۹۲ : مهر رخسارت ز ذرات جهان پیدا بود

شمارهٔ ۱۹۳ : تا بکفر زلف تو جان مرا اقرار شد

شمارهٔ ۱۹۴ : چو خورشید جمالت روی بنمود

شمارهٔ ۱۹۵ : چو مهر جمال تو در جلوه بود

شمارهٔ ۱۹۶ : خوش وقت عاشقان که بمعشوق همبرند

شمارهٔ ۱۹۷ : آن دلبر طناز نگوئی که کجا شد

شمارهٔ ۱۹۸ : حُسن رخسار تو چون میل نقابی می‌کند

شمارهٔ ۱۹۹ : یارم اگر جمال نماید چه می شود

شمارهٔ ۲۰۰ : زان پیشتر که کون و مکان را ظهور بود

شمارهٔ ۲۰۱ : حسن تو جلوه کرد و بعالم عیان شد

شمارهٔ ۲۰۲ : زان روز که روی تو مرا در نظر آمد

شمارهٔ ۲۰۳ : هنوز هست جهان را به نیست مأوابود

شمارهٔ ۲۰۴ : دوش جانم در هوای آن خط و رخسار بود

شمارهٔ ۲۰۵ : عاشقان تا در میان زنار عشقت بسته‌اند

شمارهٔ ۲۰۶ : نمی دانم بقول حاسدی چند

شمارهٔ ۲۰۷ : معشوق جلوه کرد و دل از عاشقان ربود

شمارهٔ ۲۰۸ : چون نقاب زلف مشکین از جمال خود گشود

شمارهٔ ۲۰۹ : یار با ما پرتوی از نور روی خود نمود

شمارهٔ ۲۱۰ : چو الطاف الهی رهبر آمد

شمارهٔ ۲۱۱ : چو نار هجر او جان میگدازد

شمارهٔ ۲۱۲ : جان ما را میل دل جستن نشد

شمارهٔ ۲۱۳ : حالیا رفتیم یاران خیرباد

شمارهٔ ۲۱۴ : کاش آن شوخ جفا پیشه وفائی بکند

شمارهٔ ۲۱۵ : من عاشق آن جان و جهانم همه دانند

شمارهٔ ۲۱۶ : دوش یارم پرده از رخسار خود بگشاده بود

شمارهٔ ۲۱۷ : با همچو تو یاری نفسی هر که برآرد

شمارهٔ ۲۱۸ : در هوای عشق بازم دل پرواز کرد

شمارهٔ ۲۱۹ : آنها که جهان آینه روی تو دانند

شمارهٔ ۲۲۰ : زان دم که باده خم وحدت بجام شد

شمارهٔ ۲۲۱ : جمال روی تو هرگه نقاب بگشاید

شمارهٔ ۲۲۲ : ای قامت رعنای تو رشک سهی سروبلند

شمارهٔ ۲۲۳ : عاشقان در آتش عشق تو خود را سوختند

شمارهٔ ۲۲۴ : مقصود ز عمرم همه سوزست و غم و درد

شمارهٔ ۲۲۵ : دیده ام عالم نمود بود بود

شمارهٔ ۲۲۶ : ز شوقت جمله عالم بیقرارند

شمارهٔ ۲۲۷ : آنان که درد عشق تو برجان گزیده اند

شمارهٔ ۲۲۸ : جهان رانور رویت روشنی داد

شمارهٔ ۲۲۹ : ساقی جانها شراب ار زانکه زین دستان دهد

شمارهٔ ۲۳۰ : آنان که ز درد عشق مستند

شمارهٔ ۲۳۱ : عشق چو جور و ستم آغاز کرد

شمارهٔ ۲۳۲ : تا به فن دلربایی آن صنم استاد شد

شمارهٔ ۲۳۳ : هر دل که نه عشق یار دارد

شمارهٔ ۲۳۴ : چو دل در دست عشقش مبتلا شد

شمارهٔ ۲۳۵ : مرا سودای او دیوانه دارد

شمارهٔ ۲۳۶ : کسی کورا غم جانان نباشد

شمارهٔ ۲۳۷ : ساقیا می ده که هشیارم کند

شمارهٔ ۲۳۸ : تا آتش سودای تو در جان من افتاد

شمارهٔ ۲۳۹ : در سینه ما جز غم معشوق مجوئید

شمارهٔ ۲۴۰ : حاجیان حرم وصل لقا یافته اند

شمارهٔ ۲۴۱ : ای بت عشوه‌ساز من بی‌تو به سر نمی‌شود

شمارهٔ ۲۴۲ : آن هادی ره روان کجا شد

شمارهٔ ۲۴۳ : روی تو بهر شیوه شیدای دگر دارد

شمارهٔ ۲۴۴ : والله لیس غیرک فی عرصة الوجود

شمارهٔ ۲۴۵ : هر کو رخ نیاز برین آستان نهاد

شمارهٔ ۲۴۶ : جام تجلیش که بناگاه میدهند

شمارهٔ ۲۴۷ : اگر مخالف طبع و هواتوانی بود

شمارهٔ ۲۴۸ : شهباز روح قدسی از دام تن جدا شد

شمارهٔ ۲۴۹ : در آرزوی روی تو گشتیم بیقرار

شمارهٔ ۲۵۰ : مستم ز جام عشق و ندارم ز خود خبر

شمارهٔ ۲۵۱ : چون دور شد از حسن رخت پرده انوار

شمارهٔ ۲۵۲ : دیوانه عشق توام و ز عقل و دینم بی‌خبر

شمارهٔ ۲۵۳ : مثنوی عین الحیات است ای پسر

شمارهٔ ۲۵۴ : بی شادی وصال تو دل را کجا قرار

شمارهٔ ۲۵۵ : ای از جمال رویت کون و مکان منور

شمارهٔ ۲۵۶ : نهال دوستی را در بر آور

شمارهٔ ۲۵۷ : هرکسی کز لذت درد تو باشد با خبر

شمارهٔ ۲۵۸ : عاشق چشمان مست آن نگار

شمارهٔ ۲۵۹ : ای جمالت رو نموده هر زمان جائی دگر

شمارهٔ ۲۶۰ : زان کمان ابرو رسد هر دم مرا تیری دگر

شمارهٔ ۲۶۱ : ای ز خورشید جمالت هر دوعالم غرق نور

شمارهٔ ۲۶۲ : بر صورت ذرات جهان گشت پدیدار

شمارهٔ ۲۶۳ : ای دل براه عشق ز کونین در گذر

شمارهٔ ۲۶۴ : مائیم و کنج خلوت و سودای عشق یار

شمارهٔ ۲۶۵ : دل و دینم ببرد آن شوخ عیار

شمارهٔ ۲۶۶ : هان ای صبا ز لطف به شیراز کن گذر

شمارهٔ ۲۶۷ : فوحدته فی کثرة الکون ظاهر

شمارهٔ ۲۶۸ : از بحر تلخ و شور غم هجر برکنار

شمارهٔ ۲۶۹ : مائیم بعشق تو میان بسته بزنار

شمارهٔ ۲۷۰ : ای باد صبا ز روی دلدار

شمارهٔ ۲۷۱ : در خرابات آمدم دوشینه هنگام سحر

شمارهٔ ۲۷۲ : آمد برون ز خانه بصد ناز و عشوه یار

شمارهٔ ۲۷۳ : ساقی قدحی بکام ما ریز

شمارهٔ ۲۷۴ : ای عشق چاره ساز جگر سوز دلنواز

شمارهٔ ۲۷۵ : من عاشق و رندم و نظرباز

شمارهٔ ۲۷۶ : عاشق دیوانه دل کز غم همه سوزست و ساز

شمارهٔ ۲۷۷ : دلا در عاشقی می سوز و می ساز

شمارهٔ ۲۷۸ : قصد جانم کرد یار دلنواز

شمارهٔ ۲۷۹ : ای نموده شاهد حسن تو رو درهر لباس

شمارهٔ ۲۸۰ : عاشق روی توام بهر چه می ترسم زکس

شمارهٔ ۲۸۱ : در سرم سودای آن یارست و بس

شمارهٔ ۲۸۲ : محرم بزم وصالت کی شود هر بوالهوس

شمارهٔ ۲۸۳ : گر شیخ شهر بود و گر پیر می فروش

شمارهٔ ۲۸۴ : دوش یارم جام می آورد و گفت این را بنوش

شمارهٔ ۲۸۵ : اگر چه عاشقیم ورند و قلاش

شمارهٔ ۲۸۶ : تا که دریای قدم آمد بجوش

شمارهٔ ۲۸۷ : دلدار برگرفت نقاب از جمال خویش

شمارهٔ ۲۸۸ : ای مسلمانان پشیمانم من از کردار خویش

شمارهٔ ۲۸۹ : دلا در عاشقی مردانه می باش

شمارهٔ ۲۹۰ : تا شد سپر بلایش دل درویش

شمارهٔ ۲۹۱ : جفا بگذر و یار با وفا باش

شمارهٔ ۲۹۲ : ای دل به کوی نیستی چون خاک پست و خوار باش

شمارهٔ ۲۹۳ : از غم عشق تو ما را نیست یکساعت خلاص

شمارهٔ ۲۹۴ : شرح درد عشق دارد طول و عرض

شمارهٔ ۲۹۵ : از بردن بار جفا باشد وفا ما را غرض

شمارهٔ ۲۹۶ : راه عاشق نیست ای زاهد غلط

شمارهٔ ۲۹۷ : برقص آمد جهان ز آهنگ حافظ

شمارهٔ ۲۹۸ : هرکه عاشق شد بباید گفت جان را الوداع

شمارهٔ ۲۹۹ : چون گشت مه روی تو طالع ز مطالع

شمارهٔ ۳۰۰ : دارم ز درد عشق تو بر دل هزار داغ

شمارهٔ ۳۰۱ : گر بگرد کعبه کوی تو باشد یک طواف

شمارهٔ ۳۰۲ : بگرفت صیت حسن تو از قاف تا بقاف

شمارهٔ ۳۰۳ : زان غمزه ناوکی بمن آید ز هر طرف

شمارهٔ ۳۰۴ : وقت کوچ آمد نفیرالطریقست الطریق

شمارهٔ ۳۰۵ : ز جام عشق سرمستم زهی ذوق

شمارهٔ ۳۰۶ : ببحر هست مطلق تا شدم غرق

شمارهٔ ۳۰۷ : عاشقان را دین و مذهب شد وفاق

شمارهٔ ۳۰۸ : خواهی که شود کشف برت سراناالحق

شمارهٔ ۳۰۹ : شاه و گدا یکسان بود بر درگه سلطان عشق

شمارهٔ ۳۱۰ : بر جانان فشان جان را اگر هستی دلا عاشق

شمارهٔ ۳۱۱ : اگر بسعی تو فضل خدای گشت رفیق

شمارهٔ ۳۱۲ : دست و پایی میزنم در راه عشق

شمارهٔ ۳۱۳ : چونکه شهانند گدایان عشق

شمارهٔ ۳۱۴ : بسی تصنیف دیدم در حقایق

شمارهٔ ۳۱۵ : رندیم و قمارباز بی باک

شمارهٔ ۳۱۶ : تا جامه هستی ز غم عشق نشد پاک

شمارهٔ ۳۱۷ : ای در شعاع روی تو عقل خبیردنگ

شمارهٔ ۳۱۸ : آوازه حسن تو گرفتست ممالک

شمارهٔ ۳۱۹ : بریخت ساقی وحدت می محبت پاک

شمارهٔ ۳۲۰ : براه عشق چنان رفت عاشق بی باک

شمارهٔ ۳۲۱ : مائیم نقاب شاهد شنگ

شمارهٔ ۳۲۲ : گر پرده برنداری زان رخ ز جان غمناک

شمارهٔ ۳۲۳ : جان ما مست می عشقست از روز ازل

شمارهٔ ۳۲۴ : هر زمان نوعی بچشم اهل حال

شمارهٔ ۳۲۵ : درد عشق آمد دوای درد دل

شمارهٔ ۳۲۶ : در کشور جان و ملکت دل

شمارهٔ ۳۲۷ : چو عشقش از دلت گشتست زایل

شمارهٔ ۳۲۸ : زهی بزم و ساقی و حسن و جمال

شمارهٔ ۳۲۹ : ای حسن جان فزای تو خورشید بی زوال

شمارهٔ ۳۳۰ : تا کرد شاه عشق بملک دلم نزول

شمارهٔ ۳۳۱ : چون خیال وصل جانان هست سودای محال

شمارهٔ ۳۳۲ : بیا که بی تو ز عمر خودم گرفت ملال

شمارهٔ ۳۳۳ : من که مست جام عشقم از ازل

شمارهٔ ۳۳۴ : واین الاثافی و این الطلال

شمارهٔ ۳۳۵ : همه صورت همه معنی همه حسنی و جمال

شمارهٔ ۳۳۶ : ای کنایت ز سر کوی تو جنات نعیم

شمارهٔ ۳۳۷ : ما سال‌ها به کوی ملامت دویده‌ایم

شمارهٔ ۳۳۸ : ما عاشق و رند و جان فشانیم

شمارهٔ ۳۳۹ : هنگام آن آمد که من این پرده ها را بردرم

شمارهٔ ۳۴۰ : من بحسنت ز ازل واله و شیدا بودم

شمارهٔ ۳۴۱ : ما در دو جهان غیر تو مطلوب ندیدیم

شمارهٔ ۳۴۲ : ما آینه کون و مکان روی تو دیدیم

شمارهٔ ۳۴۳ : مشرق انوار روحانی منم

شمارهٔ ۳۴۴ : ای عاشقان ای عاشقان من عاشق شوریده‌ام

شمارهٔ ۳۴۵ : ما ز تاب حسن او شیدا و حیران گشته‌ایم

شمارهٔ ۳۴۶ : در سر همه سودای سر زلف تو دارم

شمارهٔ ۳۴۷ : ما ز عشق یار در دل آتشی افروختیم

شمارهٔ ۳۴۸ : شهباز لامکانم من در مکان نگنجم

شمارهٔ ۳۴۹ : ما عاشق مست آن لقائیم

شمارهٔ ۳۵۰ : ز خود فانی و در عین بقائیم

شمارهٔ ۳۵۱ : غرق بحر وحدتیم، من، من نیم

شمارهٔ ۳۵۲ : گه مست و بیخبر ز می صاف وحدتیم

شمارهٔ ۳۵۳ : ما در دو جهان غیر تو دیار ندیدیم

شمارهٔ ۳۵۴ : ما جمله جهان مصحف رخسار تو دیدیم

شمارهٔ ۳۵۵ : من درون درد درمان یافتم

شمارهٔ ۳۵۶ : زنگ دویی ز آینه دل زدوده‌ایم

شمارهٔ ۳۵۷ : ای جمال جان فزایت وایه جان و دلم

شمارهٔ ۳۵۸ : دادیم دل بدست غم عشق آن صنم

شمارهٔ ۳۵۹ : باز از سودای زلفش بی سرو سامان شدم

شمارهٔ ۳۶۰ : ای عاشقان ای عاشقان من عاشق دیوانه‌ام

شمارهٔ ۳۶۱ : رندیم و ملامتی و بدنام

شمارهٔ ۳۶۲ : ما اختیار خویش به دست تو داده‌ایم

شمارهٔ ۳۶۳ : از عشق تو مامعتکف کوی نیازیم

شمارهٔ ۳۶۴ : ما عاشق دیوانه و سرمست لقائیم

شمارهٔ ۳۶۵ : حان الرحیل مابر دلدار میرویم

شمارهٔ ۳۶۶ : ما بر امید وصل تو خلوت نشین شدیم

شمارهٔ ۳۶۷ : حالیا در بزم وصل دوست جامی می‌زنم

شمارهٔ ۳۶۸ : ما دین و دل فدای غم یار کرده ایم

شمارهٔ ۳۶۹ : روی تو به نقشهای محکم

شمارهٔ ۳۷۰ : ما در هوای وصل تو شیدای عالمیم

شمارهٔ ۳۷۱ : تجلی جمالش را اگر آئینه شد عالم

شمارهٔ ۳۷۲ : من ز تاب آتش عشق تو ناپرواستم

شمارهٔ ۳۷۳ : ما در طریق عشق تو جانباز بوده ایم

شمارهٔ ۳۷۴ : ای ماه رو ای ماه رو من عاشق روی توام

شمارهٔ ۳۷۵ : بیا ای مرهم درد درونم

شمارهٔ ۳۷۶ : در طریقت رهروان را رهنمایی می‌کنم

شمارهٔ ۳۷۷ : بدلداری و دلجوئی درآمد عاقبت یارم

شمارهٔ ۳۷۸ : حج من سوی تو آمد طوف کویت کعبه‌ام

شمارهٔ ۳۷۹ : چون بفضل حق رهی در ملکت جان یافتم

شمارهٔ ۳۸۰ : زین دامِ تن گهی که چو شهباز برپرم

شمارهٔ ۳۸۱ : دو عالم پرتوی از نور ذاتم

شمارهٔ ۳۸۲ : به سویت می‌کشد دل هر زمانم

شمارهٔ ۳۸۳ : ما در ازل بعشق تو افسانه بوده ایم

شمارهٔ ۳۸۴ : ما رند خراباتی بی نام و نشانیم

شمارهٔ ۳۸۵ : چو از روز ازل رندی و قلاشی است آئینم

شمارهٔ ۳۸۶ : ما حسن روی یار ز هر روی دیده‌ایم

شمارهٔ ۳۸۷ : چنان حیران حسن آن نگارم

شمارهٔ ۳۸۸ : دردا که ز درد تو بدرمان نرسیدیم

شمارهٔ ۳۸۹ : ز شوق روی جانان آنچنانم

شمارهٔ ۳۹۰ : ما رند خراباتی میخواره و مستیم

شمارهٔ ۳۹۱ : ما از غم تو بی سر و سامان نشسته ایم

شمارهٔ ۳۹۲ : روشن ز ماه روی تو شد منزل دلم

شمارهٔ ۳۹۳ : غیر مهر ماه رویی نیست حالی در خورم

شمارهٔ ۳۹۴ : تا در طریق عشق تو من جان فشان شدم

شمارهٔ ۳۹۵ : چون یار برقص آید من مطربی آغازم

شمارهٔ ۳۹۶ : هر چند براه طلب دوست دویدیم

شمارهٔ ۳۹۷ : چو خراب عشق یارم همگی ز یار گویم

شمارهٔ ۳۹۸ : تا که در دل تخم عشقت کاشتیم

شمارهٔ ۳۹۹ : ای یافته ز پرتو رویت جهان نظام

شمارهٔ ۴۰۰ : ما حاوی سرکن فکانیم

شمارهٔ ۴۰۱ : من که پیوسته بروی تو چنین حیرانم

شمارهٔ ۴۰۲ : من که در کوی غم عشق تو سرگردانم

شمارهٔ ۴۰۳ : در طریقت سالها در نار محنت سوختیم

شمارهٔ ۴۰۴ : ازآن می تا بنوشیدم دو سه جام

شمارهٔ ۴۰۵ : مبداء خلقت بامر کن فکان من بوده ام

شمارهٔ ۴۰۶ : ای عاشقان، ای عاشقان، من جسمهارا جان کنم

شمارهٔ ۴۰۷ : من ذات بحت مطلقم، هم وصف و هم اسماستم

شمارهٔ ۴۰۸ : چونکه بخود نظرکنم، من نه ز جانم و تنم

شمارهٔ ۴۰۹ : جانا ز درد عشق تو چون من فغان کنم

شمارهٔ ۴۱۰ : تا بنای عاشقی در کاینات انداختیم

شمارهٔ ۴۱۱ : من مستم و میخوارم گو خلق بدانیدم

شمارهٔ ۴۱۲ : من مست عشقم زاهدا با ما مگو از عقل و دین

شمارهٔ ۴۱۳ : پیداست حسن دوست ز ذرات کن فکان

شمارهٔ ۴۱۴ : ای صبح تجلی جمالت رخ انسان

شمارهٔ ۴۱۵ : آن یار رو ز ما بچه رو می کند نهان

شمارهٔ ۴۱۶ : ای اسیران غم عشق تو آزاد از جهان

شمارهٔ ۴۱۷ : حسن جان افزای روی او عیان

شمارهٔ ۴۱۸ : رخسار دوست بنگر و حسن و جمال بین

شمارهٔ ۴۱۹ : کردم نثار مقدم عشق تو عقل و دین

شمارهٔ ۴۲۰ : عاشقیم و رند و بی نام و نشان

شمارهٔ ۴۲۱ : آفتاب روی تو تابان شد از ذرات کون

شمارهٔ ۴۲۲ : مرآت روی دوست نظرکن جهان ببین

شمارهٔ ۴۲۳ : ای دل ار معشوق جویی باش یار عاشقان

شمارهٔ ۴۲۴ : جلوه معشوق دیدم در لقای عاشقان

شمارهٔ ۴۲۵ : بس غریب و طرفه افتادست حال عاشقان

شمارهٔ ۴۲۶ : چون روی تو بنمود جمال از رخ جانان

شمارهٔ ۴۲۷ : از جمله ذرات جهان مهر جمالت شد عیان

شمارهٔ ۴۲۸ : آئینه جمال تو شد صورت حسن

شمارهٔ ۴۲۹ : ای وصالت آرزوی جان غم پرورد من

شمارهٔ ۴۳۰ : جز دیدن دیدار تو ای سرو خرامان

شمارهٔ ۴۳۱ : تا بما دیدی جمال خویشتن

شمارهٔ ۴۳۲ : ای ز آفتاب روی تو روشن جهان جان

شمارهٔ ۴۳۳ : دل من ز ذوق دردت نکند هوای درمان

شمارهٔ ۴۳۴ : هر تار زلف سرکشت کفر دگر کرده عیان

شمارهٔ ۴۳۵ : ازمی شوق جمال روی جانان همچو من

شمارهٔ ۴۳۶ : ای ز درک کنه تو عاجز عقول عاقلان

شمارهٔ ۴۳۷ : مهر وصلت گر نتابد بر دلم ای ماه من

شمارهٔ ۴۳۸ : ز نار شوق تو ای جان جانان

شمارهٔ ۴۳۹ : الا ای ازمه رویت همه کون و مکان روشن

شمارهٔ ۴۴۰ : رب زدنی حیرة فیکم چه می خواهی بدان

شمارهٔ ۴۴۱ : در خمار هجر تا کی جان من

شمارهٔ ۴۴۲ : ز خلوتخانه وحدت چو بنهادی قدم بیرون

شمارهٔ ۴۴۳ : آتش عشق درزدی در دل و جان عاشقان

شمارهٔ ۴۴۴ : جهانرا حسن رویت داد آئین

شمارهٔ ۴۴۵ : من بسودای تو فارغ گشتم از سودای کون

شمارهٔ ۴۴۶ : از حد گذشت نوبت هجران جان ستان

شمارهٔ ۴۴۷ : ای حسن تو ظاهر شده برصورت احسن

شمارهٔ ۴۴۸ : واله رخسار جانانست جان عاشقان

شمارهٔ ۴۴۹ : همچو خاک ره بعشقش خوار می باید شدن

شمارهٔ ۴۵۰ : فی مقامی این کیف، این این

شمارهٔ ۴۵۱ : ای دل به درد عاشقی مردانه شو، مردانه شو

شمارهٔ ۴۵۲ : طالب حق را بگو هرزه مپو

شمارهٔ ۴۵۳ : قد تجلی العشق فی کل المجالی فانظروا

شمارهٔ ۴۵۴ : ما چون بعشق روی تو کردیم دل گرو

شمارهٔ ۴۵۵ : ای منور هر دو عالم ز آفتاب روی تو

شمارهٔ ۴۵۶ : ای هر دوکون لمعه از نور ذات تو

شمارهٔ ۴۵۷ : یار ما دوشینه آمد پرده افکنده ز رو

شمارهٔ ۴۵۸ : ای دل دیوانه ام حیران حسن روی تو

شمارهٔ ۴۵۹ : تا جان ماست مونس خیل خیال تو

شمارهٔ ۴۶۰ : جان ما را نیست در عالم بجز این آرزو

شمارهٔ ۴۶۱ : واله و شیداست جانم در هوای عشق تو

شمارهٔ ۴۶۲ : خوی کردم با جفای عشق تو

شمارهٔ ۴۶۳ : جمال یار برانداخت پرده از ناگاه

شمارهٔ ۴۶۴ : منم ز شوق جمال تو مست و دیوانه

شمارهٔ ۴۶۵ : ای جمال روی تو خورشید تابان آمده

شمارهٔ ۴۶۶ : ای از جمال روی تو یک ذره مهر و ماه

شمارهٔ ۴۶۷ : یک رو که درصد آینه بینی هرآینه

شمارهٔ ۴۶۸ : معشوق اگر به جانب عاشق کند نگاه

شمارهٔ ۴۶۹ : ای جمالت پرتوی برهر دو کون انداخته

شمارهٔ ۴۷۰ : رویت چو آفتابی پیدا بود همیشه

شمارهٔ ۴۷۱ : رویش ببین زلف گرفتار آمده

شمارهٔ ۴۷۲ : ساقی باقی مرا جامی بده

شمارهٔ ۴۷۳ : چون عشق سراسیمه درآمد بمیانه

شمارهٔ ۴۷۴ : من آفتاب وحدتم تابان بانسان آمده

شمارهٔ ۴۷۵ : ما را چه شک درین که بغیر از تو هیچ نیست

شمارهٔ ۴۷۶ : ای پرتو جمالت حسن بتان جانی

شمارهٔ ۴۷۷ : ای مهر آسمان ملاحت خوش آمدی

شمارهٔ ۴۷۸ : چو در بحر توئی مائی است فانی

شمارهٔ ۴۷۹ : اگر در بحر عرفان غرقه گردی

شمارهٔ ۴۸۰ : ای دل تو همیشه در وصالی

شمارهٔ ۴۸۱ : گر جلوه کنان یک نفسی پیش من آئی

شمارهٔ ۴۸۲ : دلا در عاشقی برگو چه دیدی

شمارهٔ ۴۸۳ : ببرد آخر دل و دینم بغارت ترک یغمائی

شمارهٔ ۴۸۴ : چون جهانرا پیش جانان نیست یک جو حرمتی

شمارهٔ ۴۸۵ : خدا راای صبا از من دعائی

شمارهٔ ۴۸۶ : تجلی العشق فی کل المجالی

شمارهٔ ۴۸۷ : ز تاب آتش شوقت شدم مجنون و شیدایی

شمارهٔ ۴۸۸ : عاشقم برخط و خال و رخ مه سیمائی

شمارهٔ ۴۸۹ : درآبکوی خرابات عشق اگر مردی

شمارهٔ ۴۹۰ : یاسیدی و یا سندی انت منیتی

شمارهٔ ۴۹۱ : سفری قد اخبر عن حضری

شمارهٔ ۴۹۲ : سقانی شرابا من کؤوس المحبة

شمارهٔ ۴۹۳ : تغربت عن داری فیا طول غربتی

شمارهٔ ۴۹۴ : مظهر کل ظهورش گرنه نفس ماستی

شمارهٔ ۴۹۵ : اگر زلفین تو پر خم نبودی