شمارهٔ ۱۱۲

هوش مصنوعی: خزانه‌ای از اسرار حقیقت در تنهایی و آرامش یافت می‌شود، کسی که به این معانی آگاه است، به یقین دلش روشن و آگاه است.

هوش مصنوعی: راه رسیدن به وحدت را کجا می‌توانی پیدا کنی، وقتی که در حجاب کثرت هستی و هر کس که در این حجاب گرفتار شده، از وحدت غافل است.

هوش مصنوعی: وقتی عشق میان عاشق و معشوق برقرار است، تمایل عاشق به معشوق و علاقه معشوق به عاشق نیز وجود دارد.

هوش مصنوعی: هیچ کس از کمال خالی نیست و در وجود هر فردی نقصی وجود ندارد. هر کسی که این دیدگاه را داشته باشد، می‌داند که او کامل است.

هوش مصنوعی: هر کسی که در دریای وحدت غرق شده باشد، از حال و احوال ما آگاه است. اما کسی که بر ساحل نشسته، چگونه می‌تواند حال ما را درک کند؟

هوش مصنوعی: شوق و علاقه به زیبایی او مانند آتشی در دل آسمان شعله‌ور شده است. در این حال، تنها من نیستم که گرفتار این احساس شده‌ام، بلکه حضور او مانند گلی در دل خاک قفل مرا در خود گرفته است.

هوش مصنوعی: ای زاهد، تو که همیشه در دست جدایی گرفتار هستی، چطور می‌توانی باور کنی که جان ما به محبوبان متصل است؟

هوش مصنوعی: اگر کسی خواست از ما نشانه‌ای در این دنیا پیدا کند، به او نگو که دنبالش نگردد، زیرا ما در مقام بی‌نشانی و بی‌هویتی زندگی می‌کنیم.

هوش مصنوعی: اگر عاشق با شمشیر ظلم کشته شود، آن را بیهوده ندان، زیرا اگر او به عشق واقعی بمیرد، حق بر گردن قاتل است.

هوش مصنوعی: محبت و جذابیت چهره او در تمام ذرات جهان نمایان است. هر کس که این حقیقت را درک نکند، در مقابل دانشمندان نادان به حساب می‌آید.

هوش مصنوعی: محبت و زیبایی چهره ی محبوب، همواره در دسترس است و هیچ چیز نمی‌تواند آن را پوشش دهد. در میان تاریکی وجود ما، این نور و روشنایی دائماً وجود دارد و فقط ما باید به آن توجه کنیم.