شمارهٔ ۳۰۱

هوش مصنوعی: اگر به دور کعبه بگردی، عشق تو همانند یک بار طواف کردن آنجا است، که این یک بار از صد حج پیاده به مراتب بهتر و با ارزش‌تر است.

هوش مصنوعی: زاهد با این ignorance که دارد، از دیدن نعمت‌های بهشتی محروم مانده است. او به جای استفاده از دانش و بصیرت، بیهوده در مورد مسائل بزرگ صحبت می‌کند.

هوش مصنوعی: عشقی که در دل من است، برای زاهدان طعمی ندارد. به همین خاطر است که بین عاشق و زاهد تفاوت و اختلاف وجود دارد.

هوش مصنوعی: انسانی که حقیقت را می‌شناسد، نیازی به دلایل و استدلال‌ها ندارد. او به قدری بیناست که می‌تواند بدون هیچ مناقشه‌ای به حقیقت پی ببرد.

هوش مصنوعی: عالم تنها تجلی مطلق است که در شهود به شکل یک نشانه ظاهر می‌شود و برای اهل کشف و احساس کافی خواهد بود.

هوش مصنوعی: اگر به حقیقت و صفات خداوندی دست پیدا کنی و از بحث و جدل‌های بی‌نتیجه پرهیز کنی، در آن صورت می‌توانی به کمال او پی ببری و به صفات او متصف شوی.

هوش مصنوعی: زمانی که یک انسان در سیر و سلوک معنوی به درجه‌ای می‌رسد که به یگانگی با هستی می‌رسد، مثلاً مانند یک اسیر که در دریا غرق شده است، زاهدی که به‌دنبال حقیقت است، باید بداند که اگر دریا وجود داشته باشد، این موج‌ها واقعیت ندارند و او باید آنها را نادیده بگیرد. در واقع، او باید بر درک واقعی‌اش از وجود تمرکز کند و به کنار مطالب زودگذر و ظاهری بی‌اعتنا باشد.