شمارهٔ ۳۰۶

هوش مصنوعی: در دریا به جایی رسیدم که دیگر تفاوتی میان من و دریا وجود ندارد و غرق شدن در آن احساس خاصی به من می‌دهد.

هوش مصنوعی: من که همواره در حال خوشگذرانی و میگساری هستم، چه نیازی به تظاهر و فریبکاری دارم؟

هوش مصنوعی: من از زیبایی تو چنان مسحور شدم که گویی ناپدید می‌شوم، مثل زمانی که چهره‌ی درخشان تو به آرامی از میان ابرها ظاهر می‌شود و مانند برق و تابش آن، جانم را فرا می‌گیرد.

هوش مصنوعی: زیبایی تو همچون خورشیدی است که همیشه در حال تابش است و در هیچ کجا غروب نمی‌کند، زیرا وجودت در همه جا قابل مشاهده است.

هوش مصنوعی: هر کسی که از بند محدودیت‌ها رها شود، در لطافت و ابدیت وجود خود غرق می‌شود. این رهایی باعث می‌شود تا به زندگی عمیق‌تری دست یابد.