شمارهٔ ۳۸۷

هوش مصنوعی: به قدری مجذوب زیبایی آن معشوق شده‌ام که دیگر به هیچ چیز در جهان اهمیت نمی‌دهم.

هوش مصنوعی: مرا از بهشت و جهنم چه سوال می‌کنی، وقتی که من تمام وجودم در زیبایی چهره معشوقم غرق شده است.

هوش مصنوعی: من از غمزه‌های آن چشمان خونریزش به شدت آسیب دیده‌ام، مانند اینکه زلف‌های خوشبو و عطرآگینش مرا بی‌قرار کرده است.

هوش مصنوعی: من از همان می‌هایی که ساقی در ابتدا به من هدیه داد، به قدری خمار و دل‌زدگی دارم که تا ابد در این حالت باقی می‌مانم.

هوش مصنوعی: بدن من در عشق او دچار حالتی شده که شبیه یک خیال است؛ به درد و رنج عاشقی نگاه کن که چقدر زار و درمانده‌ام.

هوش مصنوعی: چه خوشحالی خواهد بود برای من، ای عزیز دل، وقتی که تو به همراه خوشبختی و سعادت به کنارم بیایی.

هوش مصنوعی: هزاران زیبایی مانند یوسف در برابر او قرار دارد، پس من که در چنین جایی هستم، چگونه می‌توانم به حساب آیم و به شمار بیایم؟