شمارهٔ ۲۹۷
اسیری لاهیجی
»
دیوان اشعار
»
غزلیات
»
شمارهٔ ۲۹۷
برقص آمد جهان ز آهنگ حافظ
ز چشم بد خدایش باد حافظ
چو من مست مدام جام عشقم
مده بیهوده ما را پند واعظ
حدیث واعظ از تقلید و زهداست
ز عارف گوش کن در مواعظ
بیک لحظه دل غمگین شود شاد
بحال زارم ارباشی ملاحظ
براه عشق چون گشتم روانه
اسیری خوش بگو والله حافظ
شمارهٔ ۲۹۶: راه عاشق نیست ای زاهد غلط
شمارهٔ ۲۹۸: هرکه عاشق شد بباید گفت جان را الوداع
اطلاعات
وزن:
مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
قالب شعری:
غزل
منبع اولیه:
ویکیدرج
تعداد ابیات:
5
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
برگردان به زبان ساده
برقص آمد جهان ز آهنگ حافظ
ز چشم بد خدایش باد حافظ
هوش مصنوعی: جهان به خاطر آهنگ حافظ شادمان شد و امیدوارم که نگاه منفی هیچ کس به او نرسد.
چو من مست مدام جام عشقم
مده بیهوده ما را پند واعظ
هوش مصنوعی: من همیشه در حال نشئگی عشق هستم، پس بیهوده برای ما نصیحت نکنید.
حدیث واعظ از تقلید و زهداست
ز عارف گوش کن در مواعظ
هوش مصنوعی: سخنان واعظان و زاهدان معمولاً بر پایه تقلید استوار است، اما از عارفان بشنوید که در سخنانشان نکات عمیقتری وجود دارد.
بیک لحظه دل غمگین شود شاد
بحال زارم ارباشی ملاحظ
هوش مصنوعی: با یک لحظه، دل غمگین میشود و شاد میشود اگر به حال زار من توجه کنی.
براه عشق چون گشتم روانه
اسیری خوش بگو والله حافظ
هوش مصنوعی: در مسیر عشق وقتی به سفر رفتم، در حالتی شاد و با احساس خوشی بودم. به خدا قسم، حافظ!