شمارهٔ ۲۴۸

هوش مصنوعی: پرنده‌ای که نماد روح مقدس است، از قید و بند جسم رهایی یافت و به دنیای بی‌نهایت پرواز کرد و به جاودانگی رسید.

هوش مصنوعی: هنگامی که از محیط طبیعی خود خارج شد، به سرعت در دنیای الهی غرق در دیدار و وصال شد.

هوش مصنوعی: عارف وقتی که با نور حقیقت آشنا شد و چشم جانش روشن شد، دیگر به حالت عادت خود که گدایی و نیازمندی باشد، نپرداخت و به مقام بزرگی دست یافت.

هوش مصنوعی: هر دلی که در عمق دریا غرق شود، به دلیل عدم شناخت و درک واقعیات، از حقیقت وجود خود غافل می‌ماند و به جایی می‌رسد که نه دلیل روشنی دارد و نه می‌تواند دلیل‌هایش را توجیه کند.

هوش مصنوعی: در هر زمانی یک نقش خاص به نمایش درمی‌آید و در حال حاضر می‌توان به وضوح دید که این نقش همان نقش ما است.

هوش مصنوعی: از چشمه‌ای که از جمع و یکی بودن سرچشمه می‌گیرد، تفاوت و کثرت به وجود آمد. در نهایت، نقشی که ترسیم کردم، باز به همان اصل واحد و شروع خود برگشت.

هوش مصنوعی: خورشید وحدت ما از دو دنیای مختلف طلوع کرد، همچون مغرب که در برابر مشرقی از بقا قرار گرفته است.